ดนตรีอิมเพรสชั่นนิซึ่ม: โคลด เดอบุสซี่
คำสำคัญ:
ดนตรีอิมเพรสชั่นนิซึ่ม, โคลด เดอบุสซี่, โรแมนติกตอนปลายบทคัดย่อ
ช่วงปลายศตวรรษที่ 19 เข้าสู่ศตวรรษที่ 20 รูปแบบการประพันธ์ดนตรีของยุคโรแมนติกตอนปลาย ได้ถูกเปลี่ยนไป ดนตรีของนักประพันธ์ชาวเยอรมัน อย่างเช่น Richard Wagner (1813-1883), Richard Strauss (1864-1949), Johannes Brahms (1833-1897) และ Gustav Mahler (1860-1911) นักประพันธ์ชาวโบฮีเมีย (โดยขณะนั้นโบฮีเมียเป็นส่วนหนึ่งของประเทศออสเตรีย แต่ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่ง ของสาธารณรัฐเชค) ซึ่งถึงแม้ว่าดนตรียุคโรแมนติกตอนปลายของนักประพันธ์เหล่านี้จะซับซ้อนมากขึ้น โดยที่มีการใช้โครมาติกอย่างมาก การไม่เกลาของเสียงกระด้าง การกระโดดของแนวทำนองระหว่างขั้นคู่ที่กว้าง การใช้เสียงประสานที่ซับซ้อน การเปลี่ยนกุญแจเสียงบ่อยครั้ง รวมไปถึงการทำให้อัตราจังหวะดนตรีคลุมเครือ พวกเขาได้พยายามที่จะขยายแนวคิดทางการประพันธ์ดนตรีออกไป และพยายามหลีกเลี่ยงข้อจำกัดบาง ประการของแนวคิดแบบดนตรีโทนาล แต่อย่างไรก็ตามดนตรีของพวกเขาก็ยังคงถูกมองว่าเป็นดนตรีที่อยู่บน พื้นฐานของเงื่อนไขในระบบดนตรีโทนาล
เอกสารอ้างอิง
2. ____. Preludes for Piano. 2 vols. Paris: A. Durand, 1910-13.
3. Ferris, Jean. (1999). Music: The Art of Listening. 5th edi. Boston: MsGraw-Hill.
4. Forney, Kristine, and Joseph Machlis. (2007). The Enjoyment of Music. 10th edi. New York: W.W. Norton & Company Ltd.
5. Piano Society, ed. Free Classical Music. https://www.pianosociety.com/cms/index.php? section=152 (accessed June 20, 2010).
6. Kamien, Roger. (2000). Music an Appreciation. 7th edi. Boston: McGraw-Hill.
7. Kerman, Joseph, Gary Tomlinson, and Vivian Kerman. (2000). Listen. 4th edi. Boston: Bedford/St. Martin's
8. Monet, Claude. Art History II - Art 102 Chapter 31, Impressionism/Post-Impressionism Pictures. https://www.lukespence.com/art/102/ch-31/pictures.htm (accessed June 20, 2010).
9. Oravitz, Michael. (2005). "Metric Patternig and It's Effect on Phrasing and Form in Selected Debussy Preludes." PhD. diss., Indiana University.
10. Wright, Craig. (2000). Listening to Music. Belmont, CA: Wadsworth.
