ตัวแปรที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการอยู่อย่างพอเพียงของนักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 28 1-10

ผู้แต่ง

  • กุสุมาลย์ สมประสงค์
  • เชาวน์ประภา เชื้อสาธุชน
  • ชวนชัย เชื้อสาธุชน

คำสำคัญ:

ตัวแปรที่มีความสัมพันธ์ พฤติกรรมการอยู่อย่างพอเพียง นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3

บทคัดย่อ

การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาตัวแปรที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการอยู่อย่างพอเพียงของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 กลุ่มตัวอย่างคือนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 28 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2557 จำนวน 400 คน  ตัวแปรพยากรณ์มี 7 ตัวแปรได้แก่ การอบรมเลี้ยงดูแบบมีเหตุผล การได้รับแบบอย่างการอยู่อย่างพอเพียง การได้รับการการสนับสนุนจากคนรอบด้าน ความเชื่ออำนาจภายในตน การมุ่งอนาคตและการควบคุมตน แรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ และเจตคติที่มีต่อพฤติกรรมการอยู่อย่างพอเพียง ตัวแปรเกณฑ์คือพฤติกรรมการอยู่อย่างพอเพียงของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3

                ผลการวิจัยพบว่า

  1. ตัวแปรพยากรณ์ทั้ง 7 ตัวแปร ร่วมกันสามารถอธิบายความแปรปรวนของคะแนนพฤติกรรมการอยู่อย่างพอเพียงของนักเรียนได้ร้อยละ 61
  2. ตัวแปรพยากรณ์ที่ดีของพฤติกรรมการอยู่อย่างพอเพียงของนักเรียนมี 3 ตัวแปรได้แก่ การมุ่งอนาคตและการควบคุมตน เจตคติที่มีต่อพฤติกรรมการอยู่อย่างพอเพียง และความเชื่ออำนาจภายในตน
  3. สมการพยากรณ์พฤติกรรมการอยู่อย่างพอเพียงของนักเรียน เขียนในรูปคะแนนดิบได้คือ พฤติกรรมการอยู่อย่างพอเพียงของนักเรียน = 32.92 + 0.72 (การมุ่งอนาคตและการควบคุมตน) + 0.51 (เจตคติที่มีต่อพฤติกรรมการอยู่อย่างพอเพียง) + 0.21 (ความเชื่ออำนาจภายในตน) สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนมาตรฐานของพฤติกรรมการอยู่อย่างพอเพียงของนักเรียน คือ Zพฤติกรรมการอยู่อย่างพอเพียงของนักเรียน = 0.48Zการมุ่งอนาคตและการควบคุมตน + 0.31Zเจตคติที่มีต่อพฤติกรรมการอยู่อย่างพอเพียง  + 0.13Zความเชื่ออำนาจภายในตน

เอกสารอ้างอิง

กองทุนวิจัยแห่งชาติ, สำนักงาน. สรุปสภาวการณ์เด่นด้านเด็กและเยาวชน ในรอบปี พ.ศ. 2554 – 2555 (ออนไลน์) 2555 (อ้างเมื่อ 15 เมษายน 2557). จาก http://www.childwatchthai.org/news.php?news_ id=1&page=1.
เกษม วัฒนชัย. “เศรษฐกิจพอเพียงกับการศึกษา,” วารสารอันเนื่องมาจากพระราชดำริ 5, 2 (เมษายน – มิถุนายน 2550) : 6-25.
คณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน, สำนักงาน. ROADMAP จุดเน้นสู่การพัฒนาคุณภาพการศึกษาเพื่อการขับเคลื่อนหลักสูตรการจัดการเรียนรู้ และการวัดประเมินผล. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตร แห่งประเทศไทย, 2553.
คณะกรรมการแผนพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ, สำนักงาน. แผนพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่สิบเอ็ด พ.ศ. 2554- 2555. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ, 2554.
. สรุปสาระสำคัญแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 9. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ, 2545.
จิตติพร ไวโรจน์วิทยาการ. ปัจจัยเชิงเหตุและผลของพฤติกรรมตามหลักเศรษฐกิจพอเพียงของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น ในโรงเรียนที่ประยุกต์หลักเศรษฐกิจพอเพียง. ภาคนิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, 2551.
ชวนชัย เชื้อสาธุชน. ตัวบ่งชี้ทางจิตสังคมของพฤติกรรมการประหยัดทรัพยากรของอาจารย์ในสถาบันราชภัฏ. อุบลราชธานี: คณะครุศาสตร์ สถาบันราชภัฏอุบลราชธานี, 2546.
. ทฤษฎีต้นไม้การวิจัยและพัฒนาบุคคล. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2546.
ดวงเดือน พันธุมนาวิน. ปัจจัยทางจิตวิทยานิเวศน์ที่เกี่ยวกับการอบรมเลี้ยงดูเด็กของมารดาไทย. กรุงเทพฯ: สถาบันวิจัยพฤติกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 2528.
ดุจเดือน พันธุมนาวิน และดวงเดือน พันธุมนาวิน. “หลักเศรษฐกิจพอเพียงในระดับบุคคล : ทฤษฎีและผลการวิจัยเพื่อสร้างดัชนีในแนวจิตพฤติกรรมศาสตร์,” วารสารพัฒนาบริหารศาสตร์. 47, 1 (มกราคม 2550): 27-29.
ธนญา ราชแพทยาคม. ปัจจัยเชิงสาเหตุด้านธนาคารโรงเรียน ครอบครัวและการมีภูมิคุ้มกันทางจิตที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรม ประหยัดและเก็บออมเงินของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้นในเขตกรุงเทพมหานคร. ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 2554.
ธรณ์ธันย์ อำภานุกิจ. ลักษณะทางจิตและลักษณะทางสังคมที่เกี่ยวข้องกับการมีส่วนร่วมประหยัดพลังงานไฟฟ้าในอาคารสำนักงานของพนักงานธนาคารกรุงไทยจำกัด (มหาชน) สำนักงานใหญ่.
ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 2551.
ธิดา ธิติพานิชยางกูร. ปัจจัยบางประการที่ส่งผลต่อความมั่นคงทางอารมณ์และความสามารถในการเผชิญปัญหาและฟันฝ่าอุปสรรคของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ในเขตพื้นที่การศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 3. ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 2550.
ธีรวุฒิ เอกะกุล. การวัดเจตคติ. อุบลราชธานี: วิทยาออฟเซทการพิมพ, 2549.
เพ็ญประภา ระนาท. การวิเคราะห์ความสัมพันธ์ของปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อการพึ่งตนเองของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาช่วงชั้นที่ 3 กลุ่มพระนครเหนือ สังกัดกรุงเทพมหานคร. ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 2552.
มนูญ ภูขลิบเงิน. ปัจจัยทางจิตสังคมที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการประหยัดของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย. ภาคนิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, 2547.
รสนันท์ ณ นคร. ปัจจัยเชิงเหตุแบบบูรณาการทางจิตลักษณะและสถานการณ์ที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรม
การออมเงินของนักเรียนระดับมัธยมต้นที่มีธนาคารในโรงเรียน. ภาคนิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, 2550.
วรางคนาง ชูแก้ว. การพัฒนาโมเดลเชิงสาเหตุของค่านิยมและพฤติกรรมตามปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของนักเรียนมัธยมศึกษา. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552.
วิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี. วิกฤตการณ์การเงินในเอเชีย พ.ศ. 2540 (ออนไลน์) 2555 (อ้างเมื่อ 16 เมษายน 2558). จาก http://th.wikipedia.org/wiki/
สมพร เทพสิทธา. การเดินตามรอยพระยุคลบาทเศรษฐกิจพอเพียงช่วยแก้ปัญหาความยากจนและการทุจริต.กรุงเทพฯ: ศรีเมืองการพิมพ์, 2546.
สุเมธ ตันติเวชกุล. เศรษฐกิจพอเพียงทางเลือกทางรอด. กรุงเทพฯ: ฐานการพิมพ์, 2552.
สุรางค์ โค้วตระกูล. จิตวิทยาการศึกษา. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2541.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2021-08-28

รูปแบบการอ้างอิง

สมประสงค์ ก. ., เชื้อสาธุชน เ. ., & เชื้อสาธุชน ช. . (2021). ตัวแปรที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการอยู่อย่างพอเพียงของนักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 28 1-10. วิจัยและประเมินผลอุบลราชธานี, 4(2), 1–10. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/ubonreseva/article/view/250980