ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายโสธร เขต 1 31-43

ผู้แต่ง

  • ภักดิ์วิภา สมเพ็ง
  • ชวนชัย เชื้อสาธุชน
  • เชาวน์ประภา เชื้อสาธุชน

คำสำคัญ:

ปัจจัยเชิงสาเหตุ ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุและอิทธิพลของปัจจัยที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 กลุ่มตัวอย่างคือนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายโสธร เขต 1 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2556 จำนวน 351 คน ซึ่งได้มาโดยการสุ่มแบบแบ่งชั้น เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน แบบวัดความถนัดทางภาษา แบบวัดเจตคติต่อการเรียนภาษาอังกฤษ แบบวัดการส่งเสริมการเรียนของผู้ปกครอง แบบวัดแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ และแบบวัดความตั้งใจเรียน มีค่าความเชื่อถือได้ตั้งแต่ 0.78 ถึง 0.92 และมีความเที่ยงตรงเชิงโครงสร้าง ได้ค่าน้ำหนักองค์ประกอบตั้งแต่ 0.61 ถึง 1.00 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ การวิเคราะห์เส้นทาง

ผลการวิจัยพบว่า

  1. รูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษ มีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ ตัวแปรสาเหตุทั้ง 6 ตัว สามารถร่วมกันอธิบายความแปรปรวนของผลสัมฤทธิ์ ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษ ได้ร้อยละ 67
  2. เจตคติต่อการเรียนภาษาอังกฤษมีอิทธิพลทางอ้อมต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษ ผ่านความถนัดทางภาษา ความตั้งใจเรียน และความรู้พื้นฐานเดิม การส่งเสริมการเรียนของผู้ปกครองมีอิทธิพลทาง อ้อมผ่านเจตคติต่อการเรียนภาษาอังกฤษ แรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ ความรู้พื้นฐานเดิม ความตั้งใจเรียน และความถนัดทางภาษา ความรู้พื้นฐานเดิมและแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์มีอิทธิพลทางตรง และความถนัดทางภาษามีอิทธิพลทั้งทางตรง และ
    มีอิทธิพลทางอ้อมผ่านความรู้พื้นฐานเดิม

 

เอกสารอ้างอิง

กอบชัย โพธินาแค. การวิเคราะห์ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาไทยของ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 สังกัดกรมสามัญศึกษาจังหวัดศรีสะเกษ. ปริญญานิพนธ์การศึกษา มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 2546.
กฤษฎา ศรีพานิชย์. ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้น มัธยมศึกษาปีที่ 1 ในโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษาสังกัดสำนักงานการประถมศึกษาจังหวัด สกลนคร. ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 2546.
เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายโสธร เขต 1, สำนักงาน. การประเมินผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนปีการศึกษา 2555. ยโสธร: กลุ่มงานวัดและประเมินผลการศึกษาสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายโสธร เขต 1, 2556.
. รายงานการประเมินคุณภาพนักเรียนปีการศึกษา 2554. ยโสธร: กลุ่มนิเทศติดตามและประเมินผล การศึกษาสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายโสธร เขต 1, 2555.
คณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน, สำนักงาน. แนวปฏิบัติตามประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่องนโยบายการปฏิรูป การเรียนการสอนภาษาอังกฤษ. กรุงเทพฯ: จามจุรีโปรดักส์, 2557.
คณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ, สำนักงาน. ภาพอนาคตและคุณลักษณะของคนไทยที่พึงประสงค์ /เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์ : โครงการวิถีการเรียนรู้ของคนไทย. กรุงเทพฯ: วี.ที.ซี คอมมิวนิเคชั่น, 2546.
คณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ, สำนักงาน. แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 11 (พ.ศ. 2555–2559) (ออนไลน์) 2554 (อ้างเมื่อวันที่ 6 เมษายน 2556). จาก http://www.nesdb.go.th/Portals/0/news/plan/p11/plan11.pdf
จิตติพร เชื้อบัณฑิต. ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาหนองบัวลำภู เขต 1. ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัย มหาสารคาม, 2553.
จิรากุล พิพัฒนตันติศักดิ์. ปัจจัยที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 จังหวัดบุรีรัมย์. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศิลปากร, 2548.
เติมศักดิ์ คทวณิช. จิตวิทยาทั่วไป. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น, 2546.
ทัศนีย์ ประสงค์สุข. ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3สังกัดกรมสามัญศึกษา จังหวัดมหาสารคาม. ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 2546.
ประสงค์ ปุกคำ. ปัจจัยเชิงสาเหตที่มีอิทธิพลต่อการเรียนรู้อย่างมีความสุขของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดเชียงราย. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 2553.
พนิดา หมื่นชนะมา. ผลการวิเคราะห์ปัจจัยที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษของนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา เพชรบูรณ์ เขต 3 ด้วยโมเดลลดหลั่น เชิงเส้นพหุระดับ. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์, 2553.
พรสวรรค์ สีป้อ. สุดยอดวิธีสอนภาษาอังกฤษ นำไปสู่...การจัดการเรียนรู้ของครูยุคใหม่.กรุงเทพฯ :
อักษรเจริญทัศน์, 2550.
ยุทธภูมิ ดรเถื่อน. ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาไทยของนักเรียนชั้นประถม ศึกษาปีที่ 6 จังหวัดชัยภูมิ. ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 2550.
เยาวลักษณ์ ศรีสุนนท์. ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาไทยของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ 3 ในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาศรีษะเกษ เขต 1. ปริญญานิพนธ์ การศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 2552.
รัตน์ดาพร ปัจฉิมมา. ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาอังกฤษพื้นฐานชั้นมัธยม ศึกษาปีที่ 1 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา จังหวัดมหาสารคาม. ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 2548.
เลขาธิการวุฒิสภา, สำนักงาน. ภาพอนาคตและคุณลักษณะของคนไทยที่พึงประสงค์/เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์ : โครงการวิถีการเรียนรู้ของคนไทย. กรุงเทพฯ: วี.ที.ซี คอมมิวนิเคชั่น, 2546.
วนิดา ดีแป้น. ปัจจัยที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ในโรงเรียน ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย โดยการวิเคราะห์พหุระดับ. วิทยานิพนธ์ ครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 2553.
ศึกษาธิการ, กระทรวง. หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรและประเทศไทย, 2553.
. แผนยุทธศาสตร์ปฏิรูปการเรียนการสอนภาษาอังกฤษเพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขัน ของประเทศ(ออนไลน์) 2558 (อ้างเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์2558). จาก http://www.moe.go.th/Web_studyingenglish/p_eng_2549-2553.doc.
สาลินี วงษ์เส็ง. ปัจจัยที่มีผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ
เขตการศึกษา 12. ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยบูรพา, 2546.
สิริพร ปาณาวงษ์. รูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุแบบพหุระดับของตัวแปรที่มีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยนเรศวร, 2545.
สุชา จันทร์เอม. จิตวิทยาทั่วไป. พิมพ์ครั้งที่ 13. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช, 2544.
สุภมาศ อังศุโชติ, สมถวิล วิจิตรวรรณา และรัชนีกูล ภิญโญภานุวัฒน์. สถิติวิเคราะห์สำหรับงานวิจัยทางสังคมศาสตร์ และพฤติกรรมศาสตร์:เทคนิคการใช้โปรแกรม LISREL. พิมพ์ครั้งที่ 3 (ฉบับปรับปรุง). กรุงเทพฯ: เจริญดีมั่นคงการพิมพ์, 2554.
ทดสอบทางการศึกษา, สำนัก. ผลการประเมินคุณภาพผู้เรียนระดับชาติ ปีการศึกษา 2554 : บทสรุปและข้อเสนอแนะ เชิงนโยบาย. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด, 2555.
โสจิรัตน์ เณรแขก. การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างสไตล์การคิด แรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ ความถนัดทางภาษา
ความตั้งใจเรียน ความเอาใจใส่ของผู้ปกครอง และเจตคติต่อวิชาภาษาไทยกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน
วิชาภาษาไทย ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 สังกัดสำนักงานการประถมศึกษาจังหวัดนครราชสีมา. ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 2546.
อัญชนา พรมมาท้าว. รูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุแบบพหุระดับของตัวแปรที่มีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์ ทางการเรียนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาจังหวัดเพชรบูรณ์. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์, 2553.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2021-08-28

รูปแบบการอ้างอิง

สมเพ็ง ภ. . ., เชื้อสาธุชน . ช. ., & เชื้อสาธุชน เ. (2021). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายโสธร เขต 1 31-43. วิจัยและประเมินผลอุบลราชธานี, 4(2), 31–43. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/ubonreseva/article/view/250984