ตัวแปรที่ส่งผลต่อความสามารถในการให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนขยายโอกาส สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาอำนาจเจริญ 81-90
คำสำคัญ:
ความสามารถในการให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์, ตัวแปรที่ส่งผล, นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 1บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาตัวแปรที่ส่งผลต่อความสามารถในการให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์ ของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนขยายโอกาส สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอำนาจเจริญ ตัวอย่างเป็นนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 491 คน ซึ่งได้มาโดยวิธีการสุ่มแบบแบ่งชั้น เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยแบบทดสอบวัดความสามารถในการให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์ เป็นแบบอัตนัย จำนวน 1 ฉบับ มีค่าความยากตั้งแต่ 0.43 ถึง 0.71 ค่าอำนาจจำแนกตั้งแต่ 0.28 ถึง 0.84 และค่าความเชื่อถือได้ 0.80 แบบสอบถามจำนวน 6 ฉบับ มีค่าอำนาจจำแนกตั้งแต่ 0.62 ถึง 0.85 และค่าความเชื่อถือได้มีค่าตั้งแต่ 0.92 ถึง 0.97 และแบบบันทึกข้อมูลความรู้พื้นฐานคณิตศาสตร์ 1 ฉบับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ
ผลการวิจัยพบว่า
- ตัวแปรทั้ง 7 ตัว ได้แก่ ความรู้พื้นฐานคณิตศาสตร์ การรับรู้ความสามารถของตน การได้รับการสนับสนุนทางสังคมจากคนรอบด้าน แรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ ความเชื่ออำนาจในตน การมุ่งอนาคตและการควบคุมตน และเจตคติต่อวิชาคณิตศาสตร์ มีความสัมพันธ์เชิงเส้นตรงกับความสามารถในการให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์ของนักเรียน โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหุคูณเท่ากับ 0.95
- ตัวแปรพยากรณ์ที่ดีของความสามารถในการให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนมี 4 ตัวแปร เรียงลำดับความสำคัญ ดังนี้ ความรู้พื้นฐานคณิตศาสตร์ การรับรู้ความสามารถของตน เจตคติต่อวิชาคณิตศาสตร์ และความเชื่ออำนาจในตน ซึ่งตัวแปรพยากรณ์ที่ดีชุดนี้ร่วมกันพยากรณ์ความสามารถในการให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนได้ร้อยละ 90 และมีความคลาดเคลื่อนมาตรฐานในการพยากรณ์เท่ากับ 0.94
เอกสารอ้างอิง
เชิดศักดิ์ ตั้นภูมี. การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยพหุระดับกับความสามารถในการให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาอุดรธานี เขต 1. ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิจัยและสถิติทางการศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 2550.
ดวงเดือน พันธุนาวิน. ทฤษฎีต้นไม้จริยธรรม : การวิจัยและการพัฒนาบุคคล. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2539.
ทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ (องค์การมหาชน), สถาบัน. ประกาศผลการสอบ O-NET ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. (ออนไลน์) 2560 (อ้างเมื่อ 29 มีนาคม 2560). จาก http.//www.niets.or.th
ธิติมา อุดมพรมนตรี. การศึกษาปัจจัยบางประการที่ส่งผลต่อความสามารถในการให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จังหวัดลพบุรี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา
เขต 5. ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิจัยและสถิติทางการศึกษา มหาวิทยาลัย
ศรีนครินทรวิโรฒ, 2555.
นันทพร บุญห่อ. ปัจจัยที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 5. วิทยานิพนธ์ครุศาสตร
มหาบัณฑิต สาขาวิชาวิจัยและประเมินผลการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 2555.
ประยูร สันดี. ปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อความสามารถในการให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์ของนักเรียน
ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาขอนแก่น เขต 2. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการวิจัยการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 2553.
พัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ, สำนักงาน. การเตรียมความพร้อมต่อการเรียนการสอน คณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์สู่อาเซียน : กรณีศึกษาคะแนน PISA และ O-NET. (ออนไลน์) 2558
(อ้างเมื่อ 18 ธันวาคม 2558). จาก http://nstda.or.th/nac2013/download/presentation/Set4/ SSH- Auditorium
วีรวินท์ ศรีโหมด. โซเชียลมีเดีย สื่อไร้สายมหันตภัยวัยรุ่น. (ออนไลน์) 2560 (อ้างเมื่อ 10 พฤษภาคม 2560). จาก: http://www.thaihealth.or.th/Content.html
ศึกษาธิการ, กระทรวง. ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลางกลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว, 2552.
ส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, สถาบัน. การวัดผลและประเมินผลคณิตศาสตร์. กรุงเทพฯ: บริษัทซีเอ็ดยูเคชั่น, 2555.
อัมพร ม้าคะนอง. ทักษะกระบวนการทางคณิตศาสตร์ : การพัฒนาเพื่อพัฒนาการ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554.
Baroody, A. J. “The Relationship Between the Order-irrelevance Principle and Counting Skill,” Journal for Research in Mathematics Education. 24 (1993): 35.
Magnusson, D & N. S. Endler. Personality at the Crossroads : Current Issues in Interactionism Psychology. New Jersey: LEA Publishers, 1977.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
1. บทความที่ตีพิมพ์ในวารสารนี้ได้มีการตรวจสอบการลอกเลียนงานวรรณกรรมแล้ว ไม่เกินร้อยละ 25
2. บทความที่ตีพิมพ์ในวารสารนี้เป็นข้อคิดเห็น ข้อค้นพบของผู้เขียนบทความ โดยผู้เขียนบทความต้องเป็นผู้รับผิดชอบต่อผลทางกฎหมายใด ๆ ที่อาจเกิดขึ้นจากบทความนั้น ๆ
3. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจัยและประเมินผลอุบลราชธานี ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจัยและประเมินผลอุบลราชธานี หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจัยและประเมินผลอุบลราชธานีก่อนเท่านั้น และจะต้องมีการอ้างอิงวารสารวิจัยและประเมินผลอุบลราชธานี ฉบับนั้น ๆ ด้วย
