การสร้างแบบวัดความร่วมรู้สึกทางประวัติศาสตร์ของนักศึกษา ระดับปริญญาตรีชั้นปีที่ 1 โดยประยุกต์ทฤษฎีการตอบสนองข้อสอบแบบพหุวิภาค
คำสำคัญ:
แบบวัดความร่วมรู้สึกทางประวัติศาสตร์, ทฤษฎีการตอบสนองข้อสอบแบบพหุวิภาค, เกณฑ์ปกติบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อสร้างแบบวัดความร่วมรู้สึกทางประวัติศาสตร์ของนักศึกษาระดับปริญญาตรีชั้นปีที่ 1 2) เพื่อวิเคราะห์คุณภาพของแบบวัดความร่วมรู้สึกทางประวัติศาสตร์ของนักศึกษาระดับปริญญาตรีชั้นปีที่ 1 โดยประยุกต์ทฤษฎีการตอบสนองข้อสอบแบบพหุวิภาค และ 3) เพื่อสร้างคู่มือและเกณฑ์ปกติของแบบวัดความร่วมรู้สึกทางประวัติศาสตร์ของนักศึกษาระดับปริญญาตรีชั้นปีที่ 1 ตัวอย่างเป็นนักศึกษาระดับปริญญาตรีชั้นปีที่ 1 คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ จำนวน 800 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยแบบวัดเชิงสถานการณ์ชนิดเลือกตอบ 5 ตัวเลือก สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลเพื่อวิเคราะห์คุณภาพตามแนวทางทฤษฎีการตอบสนองข้อสอบแบบดั้งเดิมและตามแนวทางทฤษฎีการตอบสนองข้อสอบแบบพหุวิภาค
ผลการวิจัยว่า
- การวิเคราะห์องค์ประกอบของแบบวัดมีค่าสถิติ KMO เท่ากับ 0.981 ค่าสถิติของบาร์ทเลทท์ พบว่า ค่าสถิติไค-สแควร์ มีค่าเท่ากับ 10555.719 ได้ทำการสกัดองค์ประกอบสำคัญด้วยการหมุนแกนองค์ประกอบได้ทั้งหมด 1 องค์ประกอบ ตรวจสอบความเป็นเอกมิติ พบว่า ความร่วมรู้สึกทางประวัติศาสตร์ทั้ง 3 องค์ประกอบมีความเป็นเอกมิติ
- คุณภาพแบบวัด ผลพบว่า พารามิเตอร์ความชันร่วมอยู่ระหว่าง 1.67 ถึง 2.15 ส่วนค่า Threshold มีลักษณะการเรียงลำดับ คือ <<<การวิเคราะห์ฟังชันสารสนเทศของแบบวัดให้สารสนเทศสูงที่สุดเมื่อนักศึกษามีความสามารถปานกลางถึงสูง
- คู่มือแบบวัดความร่วมรู้สึกทางประวัติศาสตร์นำไปใช้งานในระดับมากที่สุด และเกณฑ์ปกติของแบบวัด มีคะแนนดิบอยู่ระหว่าง 36-180 คะแนน และคะแนนทีปกติตั้งแต่ T46-T70
เอกสารอ้างอิง
ปวีณา มะแซ. การพัฒนาแบบวัดทักษะการรู้ททันสื่อในศตวรรษที่ 21 ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นโดยประยุกต์ ใช้ทฤษฎีการตอบสนองข้อสอบแบบพหุวิภาค. วิทยานิพนธ์ศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการวัดและประเมินผลการศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 2561.
วิลุบล สินธุมาลย์. การรับรู้ประวัติศาสตร์ความสัมพันธ์ไทย-ลาว: ผ่านแบบเรียนประวัติศาสตร์ไทยและลาวชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 (ค.ศ.1975-2009). วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศิลปากร, 2554.
ล้วน สายยศ และอังคณา สายยศ. เทคนิคการวัดผลการเรียนรู้. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ สุวีริยาสาส์น, 2543.
ศุภณัฐ พานา. การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนประวัติศาสตร์ตามแนวคิดกระบวนการสืบสอบแสวงหาความรู้เป็นกลุ่มร่วมกับแนวคิด Magic If เพื่อส่งเสริมทักษะการคิดทางปะวัติศาสตร์และการรับรู้ความรู้ สึกทางประวัติศาสตร์ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2560.
ศิริชัย กาญจนวาสี. ทฤษฎีการทดสอบแนวใหม่ (Modern Test Theories). พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555.
สุชาดา สกลกิจรุโรจน์. การประยุกต์โมเดลการตอบสนองข้อสอบในการพัฒนามาตรวัดความสุขของคนไทย: การทดสอบแบบปรับเหมาะด้วยคอมพิวเตอร์. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการวัดและเทคโนโลยีทางวิทยาการปัญญา วิทยาลัยวิทยาการวิจัยและวิทยาการปัญญา มหาวิทยาลัยบูรพา, 2558.
สุภมาส อังศุโชติ สมถวิล วิจิตรวรรณา และรัชนีกูล ภิญโญภานุวัฒน์. สถิติวิเคราะห์สำหรับการวิจัยทางสังคมศาสตร์และพฤติกรรมศาสตร์: เทคนิคการใช้โปรแกรม LISREL. กรุงเทพฯ : มิสชั่น มีเดีย, 2551.
สุเนตร ชุตินธรานนท์. ชาตินิยมในแบบเรียนไทย. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: มิติชน, 2557.
สุวิมล ติรกานันท์. การวิเคราะห์ตัวแปรพหุในงานวิจัยทางสังคมศาสตร์. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555.
Brooks, S. “Historical Empathy as Perspective Recognition and Care in One Secondary Social Studies Classroom,” Theory & Research in Social Education. 39(2): 166-202.
Hair, J. F., Sarstedt, M., Partial least squares structural equation modeling (PLS-SEM) An emerging tool in business research. European Business Review, 26(2), 106-121, 2014.
Davison, M. “It is Really Hard Being in Their Shoes” Developing Historical Empathy in Secondary School Students. Doctocal Dissertation submitted in partial fulfilment of the requirements for the degree of doctor of education in the Faculty of Education, The University of Auckland, 2012.
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
1. บทความที่ตีพิมพ์ในวารสารนี้ได้มีการตรวจสอบการลอกเลียนงานวรรณกรรมแล้ว ไม่เกินร้อยละ 25
2. บทความที่ตีพิมพ์ในวารสารนี้เป็นข้อคิดเห็น ข้อค้นพบของผู้เขียนบทความ โดยผู้เขียนบทความต้องเป็นผู้รับผิดชอบต่อผลทางกฎหมายใด ๆ ที่อาจเกิดขึ้นจากบทความนั้น ๆ
3. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจัยและประเมินผลอุบลราชธานี ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจัยและประเมินผลอุบลราชธานี หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจัยและประเมินผลอุบลราชธานีก่อนเท่านั้น และจะต้องมีการอ้างอิงวารสารวิจัยและประเมินผลอุบลราชธานี ฉบับนั้น ๆ ด้วย
