แรงจูงใจในการศึกษาต่อระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูงของนักศึกษาวิทยาลัยเทคนิควิชาชีพจำปาสัก

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาแรงจูงใจในการศึกษาต่อระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง

ด้านเหตุผลส่วนตัว ด้านการประกอบอาชีพ และด้านภาพลักษณ์ ของนักศึกษาวิทยาลัยเทคนิควิชาชีพแขวงจำปาสัก  และ 2) เปรียบเทียบแรงจูงใจในการศึกษาต่อระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง ด้านเหตุผลส่วนตัว ด้านการประกอบอาชีพ และด้านภาพลักษณ์ ของนักศึกษาวิทยาลัยเทคนิควิชาชีพแขวงจำปาสักที่มีภูมิหลังแตกต่างกัน  ตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูงชั้นปีที่ 1 จำนวน 260 คน ได้มาจากการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นตามสัดส่วน  เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามแบบมาตรประมาณค่า 5 ระดับ จำนวน 40 ข้อ  มีค่าอำนาจจำแนก (r) เท่ากับ .341-690  และค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.83-0.89  วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าสถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่า(t-test) และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One way ANOVA)

ผลการวิจัยพบว่า

1.นักศีกษามีแรงจูงใจในการศึกษาต่อระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูงวิทยาลัยเทคนิควิชาชีพจำปาสัก ด้านเหตุผลส่วนตัว ด้านการประกอบอาชีพ และด้านภาพลักษณ์ ในระดับมาก (  =3.80,  =3.58, =3.52 ตามลำดับ)  

2. นักศึกษาชายและหญิง และนักศึกษาที่เรียนสาขาวิชาต่างกัน มีแรงจูงใจในการศึกษาต่อระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูงวิทยาลัยเทคนิควิชาชีพจำปาสัก ด้านเหตุผลส่วนตัว ด้านการประกอบอาชีพ และด้านภาพลักษณ์ แตกต่างกันอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .05  และนักศึกษาที่มีระดับผลการเรียนแตกต่างกัน มีแรงจูงใจในการศึกษาต่อด้านเหตุผลส่วนตัว และด้านภาพลักษณ์ แตกต่างกันอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .05