อิทธิพลการสนับสนุนจากองค์การและการรับรู้ความสามารถของตนเองส่งผลต่อพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การของพนักงานในโรงงานผลิตสายไฟและสายเคเบิลแห่งหนึ่ง
คำสำคัญ:
การสนับสนุนจากองค์การ, การรับรู้ความสามารถของตนเอง, พฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การ, โรงงานผลิตสายไฟและสายเคเบิลบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการสนับสนุนจากองค์การ ระดับการรับรู้ความสามารถของพนักงาน และระดับพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การของพนักงาน ในโรงงานผลิตสายไฟและสายเคเบิลแห่งหนึ่ง และ 2) ศึกษาอิทธิพลการสนับสนุนจากองค์การและการรับรู้ความสามารถของตนเองส่งผลต่อพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การของพนักงาน ในโรงงานผลิตสายไฟและสายเคเบิลแห่งหนึ่ง ประชากรที่ใช้ในการศึกษาคือพนักงานที่ได้รับการบรรจุเป็นพนักงานประจำ ซึ่งปฏิบัติงานในโรงงานผลิตสายไฟและสายเคเบิลแห่งหนึ่ง จำนวน 3 สาขา ได้แก่ สาขากรุงเทพมหานคร สาขาบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ และสาขานิคมพัฒนา จังหวัดระยอง รวมทั้งสิ้น 598 คน กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 120 คน ได้มาจากการสุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิสัดส่วนร่วมกับการสุ่มตัวอย่างแบบสะดวกภายในแต่ละสาขา เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือ แบบสอบถาม ซึ่งผ่านการตรวจสอบความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหาและการทดสอบความเชื่อมั่นด้วยสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาค แบบสอบถาม ประกอบด้วย 4 ส่วน ได้แก่ ข้อมูลส่วนบุคคล การสนับสนุนจากองค์การ การรับรู้ความสามารถของพนักงาน และพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การ โดยแบบสอบถามการสนับสนุนจากองค์การมีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ .934 และมีค่าอำนาจจำแนกอยู่ระหว่าง .419 ถึง .782 แบบสอบถามการรับรู้ความสามารถของพนักงานมีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ .891 และมีค่าอำนาจจำแนกอยู่ระหว่าง .374 ถึง .753 และแบบสอบถามพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การมีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ .910 และมีค่าอำนาจจำแนกอยู่ระหว่าง .378 ถึง .773 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ การถดถอยพหุคูณด้วยวิธีการนำตัวแปรเข้าทั้งหมด (Enter)
ผลการวิจัยพบว่า 1) พนักงานในโรงงานผลิตสายไฟและสายเคเบิลแห่งหนึ่งมีการสนับสนุนจากองค์การโดยรวมอยู่ในระดับสูง มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.71 (SD = .27) เมื่อพิจารณารายด้านพบว่าการสนับสนุนจากองค์การด้านความยุติธรรม และด้านการสนับสนุนจากหัวหน้างาน อยู่ในระดับสูงเช่นกัน โดยมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.20 (SD = .47), 3.61 (SD = .37) ตามลำดับ ในขณะที่ด้านรางวัลและเงื่อนไขในการทำงานอยู่ในระดับปานกลาง มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.32 (SD = .38) มีการรับรู้ความสามารถของตนเอง และพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การอยู่ในระดับสูง มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.85 (SD = .41) และ 3.79 (SD = .35) ตามลำดับ 2) การสนับสนุนจากองค์การและการรับรู้ความสามารถของตนเองมีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การของพนักงานที่ร้อยละ 42.5 (R2Adjusted = .425) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 เมื่อพิจารณารณารายด้าน พบว่า การสนับสนุนจากองค์การด้านความยุติธรรม ด้านการสนับสนุนจากหัวหน้างานและการรับรู้ความสามารถของตนเอง มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การของพนักงานที่ร้อยละ 46.3 (R2Adjusted = .463) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
เอกสารอ้างอิง
กาญจนา ต่างแก้ว, และทิพทินนา สมุทรานนท์. (2564). อิทธิพลของบุคลิกภาพห้าองค์ประกอบ คุณลักษณะงาน การรับรู้ความสามารถของตนเองที่มีต่อพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การของพนักงานขายในบริษัทเกษตรอุตสาหกรรมแห่งหนึ่ง. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่โจ้, 10(1), 265-285.
ขวัญฤทัย ม่วงกลิ้ง, และอริสา สำรอง. (2560). ความสัมพันธ์ระหว่างความสามารถในการเผชิญปัญหาและฟันฝ่าอุปสรรคความสุขในการทำงาน การรับรู้การสนับสนุนจากองค์การที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การของบุคลากรสำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ. วารสารดุษฎีบัณฑิตทางสังคมศาสตร์, 7(3), 122-132.
ชูชัย สมิทธิไกร. (2567). จิตวิทยาองค์การ. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ธรัทนล ศรีทองเติม. (2566). เอกสารวิเคราะห์ธุรกิจสายไฟฟ้าและสายเคเบิล สายงานวิจัยธุรกิจ กลุ่มกลยุทธ์และนวัตกรรม [ออนไลน์], เข้าถึงได้จาก: https://www.lhbank.co.th/getattachment/6c0209a8-3306-4f38-833f-866f464b1421/economic-analysis-Industry-Outlook-2023-Electric-wired-and-cable, (2566, 20 ธันวาคม)
บุญใจ ศรีสถิตย์นรากูร. (2563). ขนาดอิทธิพล การวิเคราะห์อำนาจ การคำนวณขนาดตัวอย่างที่เหมาะสมโดยใช้โปรแกรม G*Power. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ประสพชัย พสุนนท์. (2558). ความเที่ยงตรงของแบบสอบถามสำหรับงานวิจัยทางสังคมศาสตร์. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 18(1), 375-396.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). (2553). วิธีคิดตามหลักพุทธธรรม. สำนักพิมพ์ศยาม.
มณีรัศมิ์ พัฒนสมบัติสุข. (2564). การตรวจสอบคุณภาพเครื่องมือวิจัยทางการพยาบาลและสังคมศาสตร์. วารสารเครือข่ายวิทยาลัยพยาบาลและการสารณสุขภาคใต้, 8(2), 329-343.
สกฤษฏ์ ช่องประเสริฐ. (2559). การรับรู้การสนับสนุนจากองค์กรที่มีอิทธิทธิพลต่อพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีต่อองค์กรของพนักงานบริษัท สินก้าวคอนสตรั้คชั่น จำกัด. การค้นคว้าอิสระวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีปทุม.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2566). ภาวะเศรษฐกิจไทยไตรมาสที่สาม ของปี 2566 และแนวโน้มปี 2566-2567. แถลงข่าวโดยกองยุทธศาสตร์และการวางแผนเศรษฐกิจมหภาค. สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. [ออนไลน์], เข้าถึงได้จาก: https://www.nesdc.go.th (2566, 20 ธันวาคม)
สุชาติ ประสิทธิ์รัฐสินธุ์. (2555). ระเบียบวิธีการวิจัยทางสังคมศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ 15). สามลดา.
สุธีร์ นวกุล. (2553). เทคโนโลยีสารสนเทศเบื้องต้น. ซีเอ็ดยูเคชัน.
Bandura, A. (1977). Self-efficacy: Toward a unifying theory of behavioral change. Psychological Review, 84(2), 191-215.
Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Prentice-Hall.
Chen, C. H. V., & Kao, R. H. (2011). A multilevel study on the relationships between work characteristics, self-efficacy, Collective efficacy, and Organizational citizenship behavior: The case of Taiwanese police duty-executing organizations. The Journal of psychology 145(4), 361-390.
Cohen, J. (1977). Statistical power analysis for the behavioral sciences. Academic Press.
Cohen, J. (1988). Statistical Power Analysis for the Behavioral Sciences (2nd ed.). Lawrence Erlbaum Associates, Publishers.
Colquitt, J. A., Conlon, D. E., Wesson, M. J., Porter, C. O., & Ng, K. Y. (2001). Justice at the millennium: A meta-analytic review of 25 years of organizational justice research. Journal of Applied Psychology, 86(3), 425-445.
Devellis, R. F. (2017). Scole Development: Theory and Applications (4th ed.). Sage.
Dubrin, A. J. (2004). Applying psychology: Individual and organizational effectiveness (6th ed.). Prentice Hall.
Eisenberger, R., Huntington, R., Hutchison, S., & Sowa, D. (1986). Perceived organizational support. Journal of Applied psychology 71(3), 500-507.
Lavelle, J. J., Rupp, D. E., & Brockner, J. (2007). Taking a multifoci approach to the study of justice, social exchange, and citizenship behavior: The target similarity model. Journal of Management, 33(6), 841-866.
Nisar, Q. A., Marwa, A., Ahmad, U., & Ahmad, S. (2014). Impact of perceived organizational support on organizational citizenship behavior: Empirical evidence from Pakistan. International Journal of Research, 1(5), 231-240.
Organ, D. W. (1990). The motivational basis of organizational citizenship behavior. In B. M. Staw & L. L. Cummings (Eds.), Research in organizational behavior, 12, 43-72.
Organ, D. W., & Bateman, T. S. (1991). Organizational behavior (4th ed.). Irwin.
Podsakoff, P. M., MacKenzie, S. B., Paine, J. B., & Bachrach, D. G. (2000). Organizational citizenship behaviors: A critical review of the theoretical and empirical literature and suggestions for future research. Journal of Management, 26(3), 513-563.
Prasetyo, Y., Sofiah, D., & Farhanindya, H. H. (2022). Self-efficacy and organizational citizenship behavior. INNER: Journal of Psychological Research, 2(1), 108-115.
Rhoades, L., & Eisenberger, R. (2002). Perceived organizational support: A review of the literature. Journal of Applied Psychology, 87(4), 698-714.
Syah, A., & Safrida, S. (2024). The mediating role of organizational citizenship behavior on employee performance: Locus of control and self-efficacy. Qubahan Academic Journal, 4(1), 101-112.
Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2007). Using Multivariate Statistics (4th ed.). Pearson.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 พีรดา พฤฒากรณ์, สายทิพย์ เหล่าทองมีสกุล
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์ เป็นความคิดเห็นของผู้นิพนธ์แต่ละท่าน มิใช่เป็นทัศนะและมิใช่ความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการจัดทำวารสาร และ
มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์
