ปัจจัยสภาพแวดล้อมในการเรียนรู้แบบอัจฉริยะส่งผลต่อความพึงพอใจของผู้เรียนเจเนอเรชันซี กรณีศึกษานักศึกษามหาวิทยาลัยเอกชนในเขตกรุงเทพมหานคร
คำสำคัญ:
ปัจจัยสภาพแวดล้อม, การเรียนรู้แบบอัจฉริยะ, ความพึงพอใจ, ผู้เรียน, เจเนอเรชันซีบทคัดย่อ
การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงอิทธิพลของปัจจัยสภาพแวดล้อม ในการเรียนรู้แบบอัจฉริยะต่อความพึงพอใจของผู้เรียน เจเนอเรชันซี กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษา คือ นักศึกษามหาวิทยาลัยเอกชนจำนวน 3 แห่ง ที่มีการเรียนรู้แบบอัจฉริยะระดับชั้นปีที่ 3 และปีที่ 4 ทั้งเพศชายและหญิงจำนวน 250 คน โดยคัดเลือกจากคณะที่มีการจัดการเรียนรู้แบบอัจฉริยะ 5 คณะ ใช้เกณฑ์การกำหนดขนาดของกลุ่มตัวอย่างจากโปรแกรม G*Power โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลซึ่งผลการตรวจสอบความเชื่อมั่นอยู่ที่ 0.92 ความเชื่อมั่นอยู่ระหว่าง 0.80-1.00 ซึ่งยอมรับได้และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติอนุมาน (Inferential Statistics) คือ การวิเคราะห์สมการโครงสร้าง (Structural Equation Modeling: SEM) ด้วยวิธี Partial Least Squares (PLS-SEM)
ผลการวิจัยพบว่า โมเดลมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ในระดับดี (SRMR = 0.060) โดยสภาพแวดล้อมการเรียนรู้อัจฉริยะสามารถพยากรณ์ความพึงพอใจของผู้เรียนได้ร้อยละ 78.5 (R^2 = 0.785) และมีอิทธิพลเชิงบวกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (Path Coefficient = 0.886, t = 45.901) เมื่อพิจารณารายด้านพบว่า บรรยากาศในการเรียนรู้ (Atmosphere) มีค่าน้ำหนักความสำคัญสูงสุด (0.930) รองลงมาคือการมีส่วนร่วม (Participation) (0.923) และสภาพแวดล้อมทางกายภาพ (Physical) (0.844) ตามลำดับ ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงความสำคัญของ การจัดสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ที่เหมาะสมสำหรับผู้เรียนยุคดิจิทัล
การวิเคราะห์ค่าน้ำหนักองค์ประกอบ (Outer Loadings) พบว่า “บรรยากาศในการเรียนรู้” (Atmosphere) เป็นองค์ประกอบที่มีความสำคัญสูงสุด (0.930) ตามมาด้วย “การมีส่วนร่วม” (Participation) (0.923) และ “สภาพแวดล้อมทางกายภาพ” (Physical) (0.844) ตามลำดับ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
เอกสารอ้างอิง
ชริณี เดชจินดา. (2535). ความพึงพอใจของผู้ประกอบการต่อศูนย์กำจัดกากอุตสาหกรรมแขวงแสมดำ เขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ปริญญาสังคมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาสิ่งแวดล้อม, บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล.
ณัฐดนัย เนียมทอง. (2561). มองเทคโนโลยีเพื่อการศึกษาในยุคดิจิทัล. [ออนไลน์], เข้าถึงได้จาก: https://www.scimath.org/article-technology/item/8477-2018-07-18-04-11-25 (2569, 16 มกราคม).
ปริญญา จเรรัชต์, สมศักดิ์ เภาทอง และวิโรจน์ ฤทธิ์ฤาชัย. (2546). ความพึงพอใจของเกษตรกรผู้ผลิตและผู้ใช้เสบียงสัตว์ จังหวัดสุพรรณบุรี กิจกรรมนาหญ้าและพัฒนาอาชีพผลิตเสบียงสัตว์เพื่อการจำหน่าย. รายงานการวิจัย. กองอาหารสัตว์ กรมปศุสัตว์.
ปรีดี นุกุลสมปรารถนา. (2568). รวมสถิติ Digital และการใช้ Social Media ในไทยประจำปี 2025. [ออนไลน์], เข้าถึงได้จาก: https://www.popticles.com/trends/thailand-digital-and-social-media-2025/ (2569, 12 มกราคม).
พีรญา สุขขีวรรณ. (2566). สภาพแวดล้อมการเรียนรู้อัจฉริยะในการคิดออกแบบร่วมกับการเรียนรู้แบบโครงงานเป็นฐานที่ส่งเสริมทักษะการคิดเชิงนวัตกรรมและการสร้างสรรค์ผลงานนวัตกรรมของนักศึกษาอาชีวศึกษา. ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Astin, A. W. (1999). Student involvement: A developmental theory for higher education. Journal of College Student Development, 40(5), 518-529.
Barley, S. (2016). Here’s what marketers need to know about Generation Z. [Online], Available: https://www.sprinklr.com/the-way/w hat-marketers-need-know-generation-z/. (2025, 10 January).
Biggs, J., & Tang, C. (2011). Teaching for quality learning at university (4th ed.). Open University Press.
Deci, E. L., & Ryan, R. M. (2000). The “what” and “why” of goal pursuits: Human needs and the self-determination of behavior. Psychological Inquiry, 11(4), 227-268.
Elliot, K. M., & Shin, D. (2002). Student satisfaction: An alternative approach to assessing this important concept. Journal of Higher Education Policy and Management, 24(2), 197-209.
Hair, J. F., Hult, T. G. M., Ringle, C. M., & Sarstedt, M. (2021). A Primer on Partial Least Squares Structural Equation Modeling (PLS-SEM) (3rd ed.). SAGE Publications.
Henseler, J., Hubona, G., & Ray, P. A. (2016). Using PLS path modeling in new technology research: updated guidelines. Industrial Management & Data Systems, 116(1), 2-20.
Hill, N. (2025). การศึกษาในยุคดิจิทัล โอกาสและความท้าทายสำหรับนักเรียนยุคใหม่. [Online], Available: https://tinyurl.com/yt72c2vv. (2025, 10 January).
Hu, Y.-H. (2021). Effects and acceptance of precision education in an AI-supported smart learning environment. Education and Information Technologies, 27(2), 2013-2037.
Jamieson, P., Fisher, K., Gilding, T., Taylor, P. G., & Trevitt, A. C. (2000). Place and space in the design of new learning environments. Higher Education Research & Development, 19(2), 221-236.
Kuh, G. D. (2009). What student affairs professionals need to know about student engagement. Journal of College Student Development, 50(6), 683-706.
Oblinger, D. G. (Ed.). (2006). Learning spaces. EDUCAUSE. [Online], Available: https://www.educause.edu/research-and publications/books/learning-spaces. (2025, 10 January).
OECD. (2013). Innovative learning environments. OECD Publishing.
Prensky, M. (2001). Digital natives, digital immigrants. On the Horizon, 9(5), 1-6.
Schawbel, D. (2014). Millennial branding and Randstad US releases first worldwide study comparing Gen Y and Gen X workplace expectations. [Online], Available: https://www.prnewswire.com/news-releases/millennial-branding- and-randstad-us-release-first-worldwide-study-comparing-gen-y- and-gen-z-workplace-expectations-273627391.html. (2025, 10 January).
Seemiller, C., & Grace, M. (2016). Generation Z goes to college. John Wiley & Sons.
Trilling, B., & Fadel, C. (2009). 21st century skills: Learning for life in our times. John Wiley & Sons.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 ธีรวัฒน์ สิริกชกร
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์ เป็นความคิดเห็นของผู้นิพนธ์แต่ละท่าน มิใช่เป็นทัศนะและมิใช่ความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการจัดทำวารสาร และ
มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์
