ENVIROMENTAL FACTORS OF SMART LEARNING AFFECTING LEARNING SATISFACTION OF GENERATION Z STUDENTS A CASE STUDY OF PRIVATE UNIVERSITY STUDENTS IN BANGKOK
Keywords:
Environmental Factors, Smart Learning, Satisfaction, Learners, Generation ZAbstract
This study aimed to examine the influence of smart learning environment factors on the satisfaction of Generation Z learners. The sample consisted of 250 undergraduate students in their third and fourth years from three private universities implementing smart learning systems. Participants were selected from five faculties offering smart learning environments, using sample size determination criteria from the G*Power program. Data were a questionnaire, with a reliability coefficient of 0.92, indicating acceptable internal consistency (0.80-1.00). Data analysis was conducted using inferential statistics, specifically Structural Equation Modeling (SEM) with the Partial Least Squares (PLS-SEM) approach.
The findings revealed that the proposed model demonstrated a good fit with empirical data (SRMR = 0.060). Smart learning environments were able to explain 78.5% of the variance in learner satisfaction (R² = 0.785) and showed a statistically significant positive influence at the .01 level (Path Coefficient = 0.886, t = 45.901). Among the components, learning atmosphere had the highest weight (0.930), followed by participation (0.923) and physical environment (0.844), respectively. These results highlight the critical importance of designing appropriate learning environments to meet the needs of digital-era learners.
Further analysis of outer loadings confirmed that “atmosphere” was the most significant component (0.930), followed by “participation” (0.923) and “physical environment” (0.844), all statistically significant at the .01 level.
References
ชริณี เดชจินดา. (2535). ความพึงพอใจของผู้ประกอบการต่อศูนย์กำจัดกากอุตสาหกรรมแขวงแสมดำ เขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ปริญญาสังคมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาสิ่งแวดล้อม, บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล.
ณัฐดนัย เนียมทอง. (2561). มองเทคโนโลยีเพื่อการศึกษาในยุคดิจิทัล. [ออนไลน์], เข้าถึงได้จาก: https://www.scimath.org/article-technology/item/8477-2018-07-18-04-11-25 (2569, 16 มกราคม).
ปริญญา จเรรัชต์, สมศักดิ์ เภาทอง และวิโรจน์ ฤทธิ์ฤาชัย. (2546). ความพึงพอใจของเกษตรกรผู้ผลิตและผู้ใช้เสบียงสัตว์ จังหวัดสุพรรณบุรี กิจกรรมนาหญ้าและพัฒนาอาชีพผลิตเสบียงสัตว์เพื่อการจำหน่าย. รายงานการวิจัย. กองอาหารสัตว์ กรมปศุสัตว์.
ปรีดี นุกุลสมปรารถนา. (2568). รวมสถิติ Digital และการใช้ Social Media ในไทยประจำปี 2025. [ออนไลน์], เข้าถึงได้จาก: https://www.popticles.com/trends/thailand-digital-and-social-media-2025/ (2569, 12 มกราคม).
พีรญา สุขขีวรรณ. (2566). สภาพแวดล้อมการเรียนรู้อัจฉริยะในการคิดออกแบบร่วมกับการเรียนรู้แบบโครงงานเป็นฐานที่ส่งเสริมทักษะการคิดเชิงนวัตกรรมและการสร้างสรรค์ผลงานนวัตกรรมของนักศึกษาอาชีวศึกษา. ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Astin, A. W. (1999). Student involvement: A developmental theory for higher education. Journal of College Student Development, 40(5), 518-529.
Barley, S. (2016). Here’s what marketers need to know about Generation Z. [Online], Available: https://www.sprinklr.com/the-way/w hat-marketers-need-know-generation-z/. (2025, 10 January).
Biggs, J., & Tang, C. (2011). Teaching for quality learning at university (4th ed.). Open University Press.
Deci, E. L., & Ryan, R. M. (2000). The “what” and “why” of goal pursuits: Human needs and the self-determination of behavior. Psychological Inquiry, 11(4), 227-268.
Elliot, K. M., & Shin, D. (2002). Student satisfaction: An alternative approach to assessing this important concept. Journal of Higher Education Policy and Management, 24(2), 197-209.
Hair, J. F., Hult, T. G. M., Ringle, C. M., & Sarstedt, M. (2021). A Primer on Partial Least Squares Structural Equation Modeling (PLS-SEM) (3rd ed.). SAGE Publications.
Henseler, J., Hubona, G., & Ray, P. A. (2016). Using PLS path modeling in new technology research: updated guidelines. Industrial Management & Data Systems, 116(1), 2-20.
Hill, N. (2025). การศึกษาในยุคดิจิทัล โอกาสและความท้าทายสำหรับนักเรียนยุคใหม่. [Online], Available: https://tinyurl.com/yt72c2vv. (2025, 10 January).
Hu, Y.-H. (2021). Effects and acceptance of precision education in an AI-supported smart learning environment. Education and Information Technologies, 27(2), 2013-2037.
Jamieson, P., Fisher, K., Gilding, T., Taylor, P. G., & Trevitt, A. C. (2000). Place and space in the design of new learning environments. Higher Education Research & Development, 19(2), 221-236.
Kuh, G. D. (2009). What student affairs professionals need to know about student engagement. Journal of College Student Development, 50(6), 683-706.
Oblinger, D. G. (Ed.). (2006). Learning spaces. EDUCAUSE. [Online], Available: https://www.educause.edu/research-and publications/books/learning-spaces. (2025, 10 January).
OECD. (2013). Innovative learning environments. OECD Publishing.
Prensky, M. (2001). Digital natives, digital immigrants. On the Horizon, 9(5), 1-6.
Schawbel, D. (2014). Millennial branding and Randstad US releases first worldwide study comparing Gen Y and Gen X workplace expectations. [Online], Available: https://www.prnewswire.com/news-releases/millennial-branding- and-randstad-us-release-first-worldwide-study-comparing-gen-y- and-gen-z-workplace-expectations-273627391.html. (2025, 10 January).
Seemiller, C., & Grace, M. (2016). Generation Z goes to college. John Wiley & Sons.
Trilling, B., & Fadel, C. (2009). 21st century skills: Learning for life in our times. John Wiley & Sons.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2026 ธีรวัฒน์ สิริกชกร
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์ เป็นความคิดเห็นของผู้นิพนธ์แต่ละท่าน มิใช่เป็นทัศนะและมิใช่ความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการจัดทำวารสาร และ
มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์
