DEVELOPMENT OF MATHEMATICS LEARNING ACHIEVEMENT ON PROBLEMS-SOLVING ABILITY IN LINEAR INEQUATITY WITH ONE VARIABLE FOR GRADE-9 STUDENTS THROUGH THE USE OF ACTIVE LEARNING
Keywords:
Active Learning, Problems Solving Ability in Linear Inequality with one Variable, Mathematics Academic AchievementAbstract
The objectives of this research are 1) to compare mathematics academic achievement on solving problems related with linear inequalities with one variable; grade-9 students before and after receiving active learning. 2) to compare mathematics academic achievement on solving problems related with linear inequalities with one variable; grade-9 students after receiving active learning with the 70 percentages threshold. The sample group used in this research was grade-9 students. Semester 1, academic year 2023, 1 classroom. There were 35 students, which were obtained by random sampling (Cluster Random Sampling). By using the classroom as the unit of sampling (Sampling Unit). Research instruments consisted of an active learning plan on solving problems related with linear inequalities with one variable and an academic achievement test on solving problems about linear inequalities in one variable. statistics used in data analysis included percentage, mean, standard deviation and t-test.
The research findings exposed that 1) Mathematics learning achievement on solving problems related to linear inequalities with one Variable; grade-9 students after receiving active learning was higher than before receiving active learning. Statistically significant at the .05 level. 2) Mathematics achievement scores on solving problems with linear inequalities with one variable; grade-9 students who received active learning above the 70 percentages threshold. Statistical significance at the .05 level.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). ตัวชี้วัดสาระการเรียนรู้แกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.
กฤษฎา การัก ประภาพร หนองหารพิทักษ์ และสมใจ ภูครองทุ่ง. (2566). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ เรื่อง การแยกตัวประกอบของพหุนามดีกรีสอง ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบเชิงรุก. วารสารการวิจัยประยุกต์ มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ. 2(1): 1 - 10.
ชมนาด เชื้อสุวรรณทวี. (2561). การเรียนการสอนคณิตศาสตร์. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชยพล การะเกตุ ชานนท์ จันทรา และทรงชัย อักษรคิด. (2566). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์และการเชื่อมโยงทางคณิตศาสตร์ เรื่อง รูปเรขาคณิตสามมิติ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โดยใช้การจัดการเรียนรู้เชิงรุกร่วมกับอินโฟกราฟิก. สิกขา วาสารศึกษาศาสตร์. 10(1): 29 - 40.
ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2553). เทคนิคการใช้สถิติเพื่อการวิจัย. กรุงเทพฯ: เทพเนรมิตการพิมพ์.
นภาพร สว่างอารมณ์ ชมนาด เชื้อสุวรรณทวี และสุณิสา สุมิรัตนะ. (2563). การพัฒนาความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหาทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โดยการจัดการเรียนรู้เชิงรุก. วารสารวิจัยทางการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. 15(2): 1 - 13.
ประภัสรา โคตะขุน. (2563). การจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning). [ออนไลน์], เข้าถึงได้จาก: https://prapasara.blogspot.com/2020/06/active-learning.html. (25 ตุลาคม 2567)
พร้อมพรรณ อุดมสิน. (2544). การวัดและการประเมินผลการเรียนการสอนคณิตศาสตร์. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
รัตนะ บัวสนธ์. (2556). การประเมินโครงการ: การวิจัยเชิงปริมาณ. กรุงเทพฯ: คอมแพคปริ๊น.
ราตรี เลิศหว้าทอง. (2565). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและพฤติกรรมการเรียนรู้การทำงานกลุ่ม โดยการจัดการเรียนรู้แบบเชิงรุก ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนหนองสังข์วิทยายน สังกัดองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดชัยภูมิ. วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์. 4(1): 1 - 8.
ล้วน สายยศ และอังคณา สายยศ. (2538). เทคนิคการวิจัยทางการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
วีรยุทธ ด้วงใย. (2566). ผลการจัดการเรียนรู้คณิตศาสตร์ เพื่อพัฒนาความสามารถในการวิเคราะห์ และแก้ปัญหา โดยใช้การเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. Journal of Roi Kaensarn Academi. 8(1): 119 - 135.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ (ฉบับปรับปรุง 2560) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลาง กลุ่มสาระวิทยาศาสตร์ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมชนสหกรณ์และเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
Zimudzi, E. (2012). Active Learning for Problem Solving in Programming in a Computer Studies Method Course. Department of Mathematics and Science Education. University of Botswana. Gaborone.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 คชินทร์ โกกนุทาภรณ์, วิภวานี คำศรี

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์ เป็นความคิดเห็นของผู้นิพนธ์แต่ละท่าน มิใช่เป็นทัศนะและมิใช่ความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการจัดทำวารสาร และ
มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์