การยืนยันองค์ประกอบและการตรวจสอบความไม่แปรเปลี่ยนของโมเดลการวัดความเชื่อประสิทธิภาพแห่งตนในการเป็นผู้นำ ของ Bobbio & Manganelli
คำสำคัญ:
ความเชื่อประสิทธิภาพแห่งตนในการเป็นผู้นำ, การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน, การวิเคราะห์กลุ่มพหุบทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันของโมเดลการวัด ความเชื่อประสิทธิภาพแห่งตนในการเป็นผู้นำรูปแบบของ Bobbio & Manganelli และ 2) ตรวจสอบความไม่แปรเปลี่ยนของโมเดลการวัดความเชื่อประสิทธิภาพแห่งตนในการเป็นผู้นำตามปัจจัยส่วนบุคคล กลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษาสาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี จำนวน 454 คน ได้จากการสุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิ เครื่องมือวิจัยเป็นแบบสอบถามแบบมาตรประมาณค่า 5 ระดับ ทุกข้อคำถามมีค่า IOC เท่ากับ 1.00 และมีค่าความเชื่อมั่น เท่ากับ 0.91 วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน และ การวิเคราะห์กลุ่มพหุ
ผลการวิจัยพบว่า 1) โมเดลการวัดความเชื่อประสิทธิภาพแห่งตนในการเป็นผู้นำของนักศึกษา ประกอบด้วย 3 องค์ประกอบ ได้แก่ ความเชื่อมั่นและการได้รับการยอมรับในการเป็นผู้นำ ความสามารถในการบริหารความสัมพันธ์ และความสามารถในการปรับเปลี่ยนและการนำ ความเปลี่ยนแปลง โดยมีค่าดัชนีความสอดคล้องกลมกลืน คือ ( = 80.825; df = 63;
/df = 1.283; NFI = .980; CFI = .995; RMSEA = .025; AIC = 224.825; P = .065) และ 2) โมเดลการวัดความเชื่อประสิทธิภาพแห่งตนในการเป็นผู้นำไม่แปรเปลี่ยนตามปัจจัยเพศ อายุ ประสบการณ์ ตำแหน่งงาน ระดับการศึกษา สังกัดของโรงเรียน ขนาดโรงเรียน ระดับของโรงเรียน และพื้นที่ตั้งของโรงเรียน (configural model และ Measurement weights ทุกปัจจัย P > .05; ∆RMSEA และ ∆CFI < .05)
เอกสารอ้างอิง
Anderson, D. W., Krajewski, H. T., Goffin, R. D., & Jackson, D. N. (2008). A leadership self-efficacy taxonomy and its relation to effective leadership. The Leadership Quarterly, 19(5), 595-608.
Bagozzi, R. P., & Yi, Y. (1988). On the evaluation of structural equation models. Journal of the Academy of Marketing Science, 16(1), 74-94.
Bandura, A. (1997). Self-Efficacy: The Exercise of Control. W.H. Freeman.
Bandura, A. (1982). Self-efficacy mechanism in human agency. American Psychologist, 37(2), 122-147.
Bass, B. M., & Bass, R. (2008). The Bass Handbook of Leadership: Theory, Research, and Managerial Applications. (4th ed). Free Press.
Bobbio, A., & Manganelli, A. M. (2009). Leadership Self-efficacy Scale. A New Multidimensional Instrument. Testing, Psychology, Methodology in Applied Psychology. 16(1), 2-24.
Brown, M. E., & Treviño, L. K. (2006). Ethical leadership: A review and future directions. The Leadership Quarterly. 17(6), 595-616.
Byrne, B. M. (2016). Structural equation modeling with AMOS: Basic concepts, applications, and programming (3rd ed). Routledge.
Chemers, M. M., Watson, C. B., & May, S. T. (2000). Dispositional Affect and Leadership Effectiveness: A Comparison of Self-Efficacy and Intelligence. Personality and Social Psychology Bulletin. 26(3), 267-277.
Clark, N. M., & Dodge, J. A. (1999). Exploring Self-Efficacy as a Predictor of Disease Management. Health, Education and Behaviors. 26(1), 72-89.
Dweck, C. S. (2006). Mindset: The new psychology of success. Random House.
Fornell, C., & Larker, D. F. (1981). Evaluating Structural Equation Models with unobservable variables and measurement error. Journal of Marketing Research. 18(1), 39-50.
Goddard, R. D., Hoy, W. K., & Hoy, A. W. (2008). Collective teacher efficacy: Its meaning, measure, and impact on student achievement. American Educational Research Journal. 45(3), 751-776.
Goleman, D. (1995). Emotional intelligence: Why it can matter more than IQ. Bantam Books.
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2019). Multivariate data analysis. (8th ed). Cengage Learning.
Hannah, S. T., Avolio, B. J., Luthans, F., & Harms, P. D. (2008). Leadership efficacy: Review and future directions. The Leadership Quarterly. 19(6), 669-692.
Hannah, S. T., Avolio, B. J., & Walumbwa, F. O. (2010). Relationships between authentic leadership, moral courage, and ethical and pro-social behaviors. Business Ethics Quarterly. 21(4), 555-578.
Henseler, J., Ringle, C. M., & Sarstedt, M. (2015). A New Criterion for Assessing Discriminant Validity in Variance-based Structural Equation Modeling, Journal of the Academy of Marketing Science. 43(1), 115-135.
Kouzes, J. M., & Posner, B. Z. (2017). The Leadership Challenge: How to Make Extraordinary Things Happen in Organizations. (6th ed). John Wiley & Sons.
Locke, E. A. & Latham, G. P. (2002). Building a practically useful theory of goal setting and task motivation: A 35-year odyssey. American Psychologist. 57(9), 705-717.
McCormick, M. J. (2001). Self-efficacy and leadership effectiveness: Applying social cognitive theory to leadership. Journal of Leadership & Organizational Studies. 8(1), 22-33.
Meredith, W. (1993). Measurement invariance, factor analysis and factorial invariance. Psychometrika. 58(4), 525-543.
Murphy, S. E. (1992). The contribution of leadership experience and self-efficacy to group performance under evaluation apprehension. Unpublished doctoral dissertation, University of Washington.
Northouse, P. G. (2018). Leadership: Theory and Practice. Sage Publications.
O'Leary, A. (1985). Self-efficacy and health. Behavior and Therapy. 23(4), 437-451.
Paglis, L. L., & Green, S. G. (2002). Leadership self-efficacy and managers’ motivation for leading change. Journal of Organizational Behavior. 23(2), 215-235.
Schoemaker, P. J., Krupp, S., & Howland, S. (2013). Strategic leadership: The essential skills. Harvard Business Review. 91(1-2), 131-134.
Tschannen-Moran, M., & Gareis, C. R. (2004). Principals’ sense of efficacy: Assessing a promising construct. Journal of Educational Administration. 42(5), 573-585.
Vandenberg, R. J., & Lance, C. E. (2000). A review and synthesis of the measurement invariance literature: Suggestions, practices, and recommendations for organizational research. Organizational Research Methods. 3(1), 4-70.
Yukl, G. A. (2012). Effective Leadership Behavior: What We Know and What Questions Need More Attention. Academy of Management Perspectives. 26(3), 66-85).
Yukl, G. A. (2013). Leadership in Organizations. (8th ed). Upper Saddle River.
Zimmerman, B. J. (2000). Self- Efficacy: An Essential Motive to Learn. Contemporary educational psychology. 25(1), 82-91.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 ดิเรก สุขสุนัย
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์ เป็นความคิดเห็นของผู้นิพนธ์แต่ละท่าน มิใช่เป็นทัศนะและมิใช่ความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการจัดทำวารสาร และ
มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์
