การศึกษาและออกแบบศูนย์วัฒนธรรม อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย การศึกษาและออกแบบศูนย์วัฒนธรรม อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย

Main Article Content

นายปิยะฉัตร ไตรแสง
ณรงค์ศักดิ์ ศรีเจริญ
สมชาติ ศรีสมพงษ์
โชติ เพียรพิจิตร
กนกวรรณ พิทักษ์สมุทร
พิศาล คีรีวงศ์

บทคัดย่อ

        การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาข้อมูลพื้นฐานในการออกแบบอาคารศูนย์วัฒนธรรมจังหวัดหนองคาย และเพื่อออกแบบอาคารศูนย์วัฒนธรรมจังหวัดหนองคายสำหรับเป็นแหล่งเรียนรู้ แหล่งอนุรักษ์ เก็บรักษาวัฒนธรรม อาหารการกิน วิถีชีวิต และวัฒนธรรมของจังหวัดหนองคาย ดำเนินการโดยการศึกษาข้อมูลจาก หลักการทฤษฎีในการออกแบบสถาปัตยกรรม อาคารตัวอย่าง เว็บไซน์ที่เกี่ยวข้องกับหลักการ  การสำรวจด้วยตัวเอง แล้วนำข้อมูลที่รวบรวมมาเรียบเรียง และวิเคราะห์สังเคราะห์เพื่อเป็นแนวทางในการออกแบบอาคาร
       ผลการศึกษาข้อมูลพื้นฐานของอาคารศูนย์วัฒนธรรม อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย  ได้ศึกษาทฤษฎีในการออกแบบสถาปัตยกรรมใช้เวลาในการดำเนินงาน 4 เดือน ข้อมูลด้านผู้ใช้ประจำในอาคารซึ่งมีจำนวน 38 คน ขนาดพื้นที่ใช้สอยของอาคาร 2,400 ตารางเมตร  มีส่วนประกอบ 4 ส่วน ประกอบไปด้วยส่วนบริหารส่วนวิชาการและการศึกษา  ส่วนส่งเสริมและเผยแพร่  ส่วนบริการ4)ส่วนการรักษาความปลอดภัย  ดำเนินการวิเคราะห์ที่ตั้งของอาคารออกแบบการวางผังอาคาร ออกแบบกลุ่มกิจกรรมและแนวความคิดในการออกแบบอาคาร
การออกแบบวางผัง
        ผลการออกแบบอาคารศูนย์วัฒนธรรม อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย ทั้งหมด 3 ด้าน ประกอบด้วย 1) ด้านการออกแบบวางผัง มีทั้งหมด 3 อาคาร ประกอบด้วย อาคารส่งเสริมและเผยแพร่ อาคารบริการอาหาร  และอาคารรักษาความปลอดภัย อาคารทั้งหมดเชื่อมต่อกันด้วยทางเดิน มีทาง เข้า-ออก ทางเดียว มีทาง service ด้านหลัง มีทางคนพิการเข้าสู่อาคารหลัก  2) ด้านการออกแบบกลุ่มกิจกรรม แบ่งออกเป็นส่วน ๆ ประกอบด้วย อาคาร    ที่ 1  มีทั้งหมด 4 ชั้น ชั้นที่ 1 เป็นส่วนเก็บรักษา ชั้นที่ 2 เป็นส่วน นิทรรศการ ชั้นที่ 3 เป็นส่วนการศึกษาและส่งเสริมและเผยแพร่  ชั้นที่ 4 เป็นส่วนบริหาร อาคารที่ 2 ส่วนบริการอาหาร และอาคารที่ 3 ส่วนรักษาความปลอดภัย  และ 3) ด้านการออกแบบรูปทรงอาคารการออกแบบอาคารได้แนวความคิดมาจากรูปทรงสี่เหลี่ยมโดยบิดแนวแกนอาคารหลัก ซึ่งทำให้อาคารเกิดจุดเด่นและการยกตัวอาคารขึ้นทำให้อาคารดูสง่ามากขึ้น  ตัวอาคารได้แนวความคิดมาจาก รูปแบบงานสถาปัตยกรรมไทย ในด้านแผงบังแดดได้แนวความคิดจากลายผ้าขาวม้าแล้วนำมาประยุกต์ใช้กับตัวอาคารเพื่อให้คงความเป็นเอกลักษณ์และพื้นที่ใช้สอยให้เกิดประโยชน์สูงสุด

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
[1]
ไตรแสง น., ศรีเจริญ ณ. ., ศรีสมพงษ์ ส. ., เพียรพิจิตร โ. ., พิทักษ์สมุทร ก., และ คีรีวงศ์ พ., “การศึกษาและออกแบบศูนย์วัฒนธรรม อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย: การศึกษาและออกแบบศูนย์วัฒนธรรม อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย”, วารสารวิจัยและนวัตกรรมการอาชีวศึกษา, ปี 4, ฉบับที่ 2, น. 122–131, ธ.ค. 2020.
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ดร.วริทธิ์ อึ๊งภากรณ, การออกแบบอารคารในเขตเทศบาล, (พิมพ์ครั้งที่ 1), สงขลา, พ.ศ.2556.

รศ.ไตรรัตน์ จารุทัศน์, การออกแบบสภาพแวดล้อม และสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับทุกคน Universal Design Code of Practice, (พิมพ์ครั้งที่ 2), กรุงเทพฯ : สมาคมสถานิกสยาม ในพระบรมราชูปถัมภ์, พ.ศ.2552.

Vincent Jones, Joho Thackara, Richard Miles. NEUFERT ARCHITECTS’ DATA. 2nd edition, London : BPS PROFESSIONAL DOOKS, 1980.

เดชา บุญค้ำ, การวางผังบริเวณ และงานบริเวณ, (พิมพ์ครั้งที่ 2), กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, พ.ศ.2554.

ภัทราวดี ศิริวรรณ, ความรู้พื้นฐานงานออกแบบตกแต่งภายใน INTERIOR DESIGNS, (พิมพ์ครั้งที่ 2), ปทุมธานี : สกายบุ๊กส์ จำกัด, พ.ศ.2555.