รูปแบบการจัดการศึกษาหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง ภาคพิเศษ (เทียบโอนความรู้และประสบการณ์) วิทยาลัยการอาชีพบ้านลาด
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัญหาการจัดการเรียนการสอนและศึกษาแนวทางการจัดการศึกษานอกระบบแบบมีชั้นเรียน หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง ภาคพิเศษ (เทียบโอนความรู้และประสบการณ์) ที่มีประสิทธิผลเพื่อพัฒนาคุณภาพผู้เรียนของวิทยาลัยการอาชีพบ้านลาด 2) สร้างรูปแบบ 3) ทดลองใช้รูปแบบ 4) ประเมินผลรูปแบบ ดำเนินการวิจัยเป็น 4 ขั้นตอน ได้แก่ 1) ศึกษาเอกสาร หลักการ ทฤษฎี และสภาพปัญหาการจัดการเรียนการสอน โดยใช้แบบสอบถาม ศึกษาแนวทางการจัดการศึกษานอกระบบแบบมีชั้นเรียน โดยการสังเคราะห์เอกสาร วิเคราะห์สภาพแวดล้อม และการสัมภาษณ์เชิงลึก (In-dept Interview) ผู้ทรงคุณวุฒิ 2) สร้างรูปแบบ โดยการสนทนากลุ่ม (Focus Group) ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในการจัดการศึกษา และจัดทำคู่มือการใช้รูปแบบ ตรวจสอบความเหมาะสม และความเป็นไปได้ โดยผู้ทรงคุณวุฒิ 3) ทดลองใช้รูปแบบ นำรูปแบบสู่การปฏิบัติจริงจำนวน 5 โครงการ ดำเนินการในปีการศึกษา 2566 4) ประเมินผลรูปแบบ ผลการวิจัย พบว่า 1) ผลการศึกษาเอกสารหลักการ ทฤษฎี วิเคราะห์สภาพแวดล้อม ศึกษาสภาพปัญหาการจัดการเรียนการสอน และศึกษาแนวทางการจัดการศึกษา มีจุดอ่อนที่จะต้องศึกษาหาแนวทางแก้ไข 5 ด้านประกอบด้วย (1) ด้านปัจจัยการบริหารหลักสูตร (2) ด้านกระบวนการบริหารหลักสูตร และ (3) ด้านผลลัพธ์การพัฒนาผู้เรียนตามกรอบคุณวุฒิอาชีวศึกษาแห่งชาติ ใน 3 ด้าน พบว่าโดยภาพรวมมีปัญหาอยู่ในระดับปานกลาง 2) ผลการสร้างรูปแบบมี 5 องค์ประกอบ คือ (1) หลักการ (2) วัตถุประสงค์ (3) ปัจจัยการบริหารหลักสูตร (4) กระบวนการบริหารหลักสูตร และ (5) ผลลัพธ์ ผลการตรวจสอบรูปแบบและคู่มือการใช้รูปแบบ พบว่า ความเหมาะสมและความเป็นไปได้ในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด 3) ผลการนำไปทดลองใช้โดยนำรูปแบบสู่การปฏิบัติจริงจำนวน 5 โครงการ พบว่า ความคิดเห็นและความพึงพอใจของผู้ร่วมกิจกรรมทั้ง 5 โครงการ ในภาพรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมากที่สุดทุกโครงการ 4) ผลการประเมินผลรูปแบบ พบว่า ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของผู้เรียน เพิ่มขึ้น ร้อยละ 12.12 ร้อยละผู้สำเร็จการศึกษา เพิ่มขึ้นร้อยละ 15.35 ด้านคุณลักษณะของผู้เรียนด้านคุณธรรม จริยธรรม และคุณลักษณะที่พึงประสงค์ ตามกรอบคุณวุฒิอาชีวศึกษาแห่งชาติ ภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ด้านความพึงพอใจของสถานประกอบการต่อคุณภาพผู้สำเร็จการศึกษาภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด และด้านความคิดเห็นและความพึงพอใจของผู้เกี่ยวข้องต่อรูปแบบ ภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
สงวนสิทธิ์ โดย สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 1
306 หมู่ 5 ถนนมิตรภาพ หนองคาย-อุดรธานี ตำบลโพธิ์ชัย อำเภอเมืองหนองคาย จังหวัดหนองคาย 43000
โทร 0-4241-1445,0-4241-1447
ISSN : 3027-6861 (print) ISSN : 3027-687X (online)
เอกสารอ้างอิง
Ministry of Education. (2010). National Education Act B.E. 1999 and amendments (Second Amendment B.E. 2002 and Third Amendment B.E. 2010). Bangkok: The Transport Organization of Thailand Press.
Office of the Vocational Education Commission. (2008). Vocational Education Act B.E. 2008. Bangkok: Office of the Vocational Education Commission.
Office of the National Economic and Social Development Council. (2017). National Strategy B.E. 2018–2037. Bangkok: Secretariat of the National Strategy Committee, Office of the National Economic and Social Development Council.
Office of the National Economic and Social Development Council. (2023). The 13th National Economic and Social Development Plan (B.E. 2023–2027). Bangkok: Office of the Prime Minister.
Office of the Vocational Education Commission. (2017). Vocational Education Development Plan B.E. 2017–2036. Bangkok: Office of the Vocational Education Commission.
Royal Gazette. (2019). Announcement of the Ministry of Education: National Vocational Qualification Framework B.E. 2019, Vol. 136, Special Part 56 Ng, March 6, 2019.
Krejcie, R. V. and Morgan, D. W. (1970). Determining
Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement.
Chongsathaporn Daoruang. (2017). The future of dual vocational education under the Office of the Vocational Education Commission in the next decade (B.E. 2016–2026) (Doctoral dissertation). Rajabhat Rajanagarindra University, Chachoengsao.
Saroj Khojuanthiao. (2019). The development of an educational administration model for industrial vocational institutions under the Thailand 4.0 policy. Retrieved August 27, 2024, from http://www.stc.ac.th/stc/data/ research/thailand40.pdf.
Office of the Vocational Education Commission. (2009). Guidelines for education management under Section 8 of the Vocational Education Act B.E. 2008. Ministry of Education, Bangkok.
Keeves, P. J. (1988). Educational research, methodology, and measurement: An international handbook. Pergamon, Oxford.
Sakchit Mathchit. (2007). The development of a school-based management model for basic education institutions in the 11th Regional Education Service Area (Doctoral dissertation, Educational Administration). Prince of Songkla University, Pattani.
Peerapong Phansoda. (2020). Vocational education management according to the KOSEN standards: The case of the Science and Technology Vocational College (Chonburi). Journal of the Southern Institute of Vocational Education, 6(2), July-December.
Patcharin Chanchaeng. (2016). The development of a manual for disbursing expenses for academic service projects at Nakhon Pathom Rajabhat University. Nakhon Pathom Rajabhat University, Nakhon Pathom.
McMillan, J. H., & Schumacher, S. (2001). Research in education (5th ed.). Addison Wesley Longman, Inc.
Preeaporn Wonganutroroj. (2010). Academic management. Sueserm Media Center, Bangkok.
Strickland, A. W. (2006). ADDIE. Idaho State University College of Education Science.
