The Development Process of “Pattani Bay Youths” via Schools, University and Communities Participation

Main Article Content

Direak Manmanah

Abstract

บทความวิจัยฉบับนี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการวิจัยเชิงปฏิบัติการเพื่อสร้างหลักสูตรท้องถิ่นและเยาวชนอาสาอ่าวปัตตานี โดยเป็นการศึกษาวิจัยที่เน้นการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม ซึ่งมีวัตถุประสงค์ข้อหนึ่งคือเพื่อสร้างและพัฒนานักเรียนโรงเรียนประถมศึกษาในโรงเรียนนำร่องที่เข้าร่วมโครงการ 2 โรงเรียน จำนวน 20 คน ให้เป็นเยาวชนรักษ์อ่าวปัตตานี  ผลการศึกษาพบว่า การพัฒนาเยาวชนรักษ์อ่าวปัตตานี มีลักษณะสำคัญที่เน้นกระบวนการมีส่วนร่วมระหว่างโรงเรียน มหาวิทยาลัยและชุมชนอย่างเป็นระบบผ่านกิจกรรมที่สอดคล้องกับช่วงวัยของเยาวชน อีกทั้งต้องให้ความสำคัญกับความต่อเนื่องในทุกกระบวนการของการดำเนินงาน ประกอบด้วย 1) ให้ความรู้ สร้างความเข้าใจเพื่อให้เกิดความตระหนักแก่เยาวชนถึงความสำคัญของระบบนิเวศน์อ่าวปัตตานี 2) พัฒนาศักยภาพที่จำเป็นเพื่อให้เยาวชนสามารถถ่ายทอดความรู้สู่คนในชุมชน และ 3) สร้างการมีส่วนร่วมระหว่างเยาวชนและคนในชุมชนให้ช่วยกันดูแลระบบนิเวศน์เพื่อนำไปสู่การใช้ประโยชน์จากอ่าวปัตตานีอย่างยั่งยืน

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
บทความวิจัย
Author Biography

Direak Manmanah, Faculty of Humanities and Social Sciences, Prince of Songkla University, Pattani Campus

Faculty of Humanities and Social Sciences

References

เกษตรชัย และหีม และ ดลมนรรจน์ บากา. 2553. การศึกษาวิถีชีวิตของเยาวชนไทยมุสลิมเพื่อเสริมสร้างสันติสุขในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้. ปัตตานี: มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
ซุกรี หะยีสาแม. (2557). อ่าวปัตตานี ข้อเท็จจริงและความท้าทาย. คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี.มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานีปัตตานี
ประชัย ศรีจามร. (2549). การมีส่วนร่วมของประชาชนต่อการปลูกป่าภาครัฐ กรณีศึกษาตำบลป่าอ้อ ดอนชัย อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาพัฒนาสังคมและสิ่งแวดล้อม, คณะพัฒนาสังคม, สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
พัสรินณ์ พันธุ์แน่น. (2558). การมีส่วนร่วมของเด็กและเยาวชนในการจัดการขยะ : บ้านมั่นคงชุมชนบางบัว เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร. วารสารวิจัยเพื่อการพัฒนาเชิงพื้นที, 7(2); 50-73
มูลนิธิเพื่อ “คนไทย”. (2557). คนไทย” มอนิเตอร์ 2557: เสียงเยาวชนไทย เยาวชนที่มีส่วนร่วมเพื่อส่วนร่วม. วารสารเผยแพร่แนวคิดการมีส่วนร่วมเพื่อส่วนรวม (Active Citizenship) และเผยแพร่ผลวิจัยคนไทยมอนิเตอร์ 2557 เสียงเยาวชนไทย, 1(1); 1-72
สุวรา แก้วนุ้ย และสุภาภรณ์ พนัสนาชี (2558). สถานการณ์เด็กในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้: 11 ปี ของเด็กและเยาวชนในวังวนแห่งความรุนแรง. สืบค้นจาก https://www.deepsouthwatch.org/node/6656 [เมื่อวันที่ 28 มกราคม 2561]
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. 2555. การจัดการศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน. รายงานประจำ ปี 2555. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ.
อมรวิชช์ นาครทรรพ. (๒๕๕๐). โครงการติดตามสภาวการณ์เด็กและเยาวชนรายจังหวัด. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการทำวิจัย.
Graham Allen & Lain Duncan Smith. (2009). Early Intervention: Good Parents, Great Kids, Better CitizensGood discussion of the rationale behind early intervention models, including the research by Bruce D Perryon child development. http://www.centreforsocialjustice.org.uk/client/downloads/CSJ
Vroom, V. H., & Deci, E. L. (1970). Management and motivation. New York: Penguen Book.