DEVELOPMENT AND PSYCHOMETRIC VALIDATION OF A WORKPLACE SPIRITUALITY SCALE FOR REGISTERED NURSES
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study aimed to develop and examine the psychometric properties of a Workplace Spirituality Scale for Professional Nurses. The quality of the instrument was evaluated in terms of item discrimination, reliability, and construct validity, and normative data were established. The sample consisted of 500 professional nurses from three hospitals. A five-point Likert-type questionnaire was employed. Content validity was assessed by five experts. The preliminary version of the scale was then pilot-tested with 50 professional nurses to analyze item discrimination, and items with discrimination indices of 0.30 or higher were retained. The finalized instrument was subsequently administered to the full sample, and confirmatory factor analysis (CFA) was conducted. The results indicated that the Workplace Spirituality Scale for Professional Nurses comprised four dimensions with six components, totaling 32 items. Factor loadings ranged from .608 to .767 for Component 1, .538 to .756 for Component 2, .722 to .794 for Component 3, .544 to .834 for Component 4, .544 to .830 for Component 5, and .818 to .879 for Component 6. The overall reliability of the scale was excellent, with a Cronbach’s alpha coefficient of 0.976. In addition, normative scores were established in the form of T-scores, ranging from 20.7 to 65.8. The developed scale can be used as a valid and reliable instrument for assessing workplace spirituality among professional nurses and serves as an important database for the systematic development of human resources in the healthcare sector within the Thai context.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์บทความวิจัยที่ได้รับการตีพิมพ์เผยแพร่ในวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยเป็นลายลักษณ์อักษร
ความรับผิดชอบ เนื้อหาต้นฉบับที่ปรากฏในวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ เป็นความรับผิดชอบของผู้นิพนธ์บทความหรือผู้เขียนเอง ทั้งนี้ไม่รวมความผิดพลาดอันเกิดจากเทคนิคการพิมพ์
References
กรมสุขภาพจิต. (2563). กรมสุขภาพจิตเตรียมส่งทีมเยียวยาจิตใจบุคลากรการแพทย์ที่ได้รับผลกระทบจากเหตุ
วัยรุ่นตีกันในโรงพยาบาล พร้อมเน้นย้ำผู้ปกครองต้องสอนจิตสำนึกลูกหลานให้ต่อต้านความรุนแรง.
https://www.dmh.go.th/covid19/news2/view.asp?id=24
ชนกาญจน์ พันธุ์เดิมวงศ์. (2558). ความหมายของงานกับความสุขในการทำงานของบุคลากรสาธารณสุข. วารสารวิชาการสาธารณสุข, 24(5), 837–848.
เพ็ญศรี วุฒิยากร. (2559). ความหมายของงานและความผูกพันต่อองค์การของบุคลากรทางสุขภาพ.
วารสารการพยาบาลศาสตร์, 34(2), 45–59.
รัตติกรณ์ จงวิศาล. (2561). จิตวิทยาองค์การ. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุจิตรา เทียนสวัสดิ์. (2563). การพัฒนาเครื่องมือสำหรับการวิจัยทางการพยาบาล (พิมพ์ครั้งที่ 2).
สยามพิมพ์นานา.
สภาการพยาบาล. (2568). แถลงการณ์ประณามเหตุทารุณร่างกายพยาบาลขณะปฏิบัติงานโรงพยาบาลระยอง ดำเนินคดีถึงที่สุด พร้อมให้กำลังใจ วอนทุกฝ่ายร่วมป้องกันคุ้มครองสิทธิพยาบาล สร้างความปลอดภัยในการทำงาน. Hfocus. https://www.hfocus.org/content/2025/02/33168
Anastasi, A., & Urbina, S. (1997). Psychological testing (7th ed.). Prentice Hall.
Ashmos, D. P., & Duchon, D. (2000). Spirituality at work: A conceptualization and measure. Journal of Management Inquiry, 9(2), 134–145. https://doi.org/10.1177/105649260092008
Chalofsky, N. (2010). Meaningful workplaces: Reframing how and where we work. John Wiley
& Sons.
Cohen, R. J., Swerdlik, M. E., & Sturman, E. D. (2018). Psychological testing and assessment: An introduction to tests and measurement (9th ed.). McGraw-Hill Education.
Duchon, D., & Plowman, D. A. (2005). Nurturing the spirit at work: Impact on work unit performance. The Leadership Quarterly, 16(5), 807–833.
https://doi.org/10.1016/j.leaqua.2005.07.008
Giacalone, R. A., & Jurkiewicz, C. L. (2003). Toward a science of workplace spirituality. In R. A. Giacalone & C. L. Jurkiewicz (Eds.), Handbook of workplace spirituality and organizational performance (pp. 3–28). M. E. Sharpe.
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2019). Multivariate data analysis (8th ed.). Cengage Learning.
Kinjerski, V., & Skrypnek, B. J. (2004). Defining spirit at work: Finding common ground. Journal of Organizational Change Management, 17(1), 26–42.
https://doi.org/10.1108/09534810410511288
Kline, R. B. (2016). Principles and practice of structural equation modeling (4th ed.).
Guilford Press.
Milliman, J., Czaplewski, A. J., & Ferguson, J. (2003). Workplace spirituality and employee work attitudes: An exploratory empirical assessment. Journal of Organizational Change Management, 16(4), 426–447. https://doi.org/10.1108/09534810310484172
Nunnally, J. C., & Bernstein, I. H. (1994). Psychometric theory (3rd ed.). McGraw-Hill.
Petchsawang, P., & McLean, G. N. (2017). Workplace spirituality, mindfulness meditation, and work engagement. Journal of Management, Spirituality & Religion, 14(3), 216–244.
https://doi.org/10.1080/14766086.2017.1291360
World Health Organization. (2020). State of the world’s nursing 2020: Investing in education, jobs and leadership. WHO. https://www.who.int/publications/i/item/9789240003
