สระแก้ว Model ตัวแบบการนำนโยบายการป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ ไปปฏิบัติเชิงบูรณาการ
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาตัวแบบการนำนโยบายการป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ไปปฏิบัติเชิงบูรณาการในเขตพื้นที่จังหวัดสระแก้วเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative research) ด้วยการวิเคราะห์เอกสาร (Documentary) จากเอกสารตำรา ระเบียบข้อบังคับ กฎหมายที่เกี่ยวข้องรวมไปถึงศึกษางานวิจัยที่เกี่ยวข้องเกี่ยวกับนโยบายการป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์จากผู้นำนโยบายการป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ไปปฏิบัติเป็นเจ้าหน้าที่ระดับปฏิบัติในพื้นที่จังหวัดสระแก้ว
ผลการศึกษาพบว่าตัวแบบการนำนโยบายการป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ไปปฏิบัติเชิงบูรณาการในเขตพื้นที่จังหวัดสระแก้วสามารถสร้างเป็นตัวแบบได้เรียกว่า “SAKAEO MODEL” ประกอบด้วย 1)S : Solider : ทหาร : การสกัดกั้นของกำลังบูรพาในการหลบหนีเข้าเมืองผิดกฎหมายของชาวกัมพูชา มีจัดทำแผนการบูรณาการ “การจัดการชายแดน” 2)A : Abroad : การต่างประเทศ : การสร้างความสัมพันธ์ระหว่างประเทศระหว่างไทยกับกัมพูชา 3) K : Knowledge :เป็นการสร้างความรู้ความเข้าใจให้กับประชาชนองค์กรภาครัฐภาคเอกชน 4) A : Accept : การสร้างการยอมรับว่าจังหวัดสระแก้วเป็นจุดเริ่มต้นของปัญหาการค้ามนุษย์ 5)E : Environment : การเปลี่ยนแปลงสภาพแวดล้อมในจังหวัดสระแก้วโดยเฉพาะบริบททางด้านเศรษฐกิจ สังคม และการเมือง 6)O : One Home :บ้านเดียวกัน: การดำเนินงานด้านการป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ต้องเป็นไปในทิศทางและเป็นทีมเดียวกัน 7) M : Morale :การสร้างขวัญและกำลังใจให้กับผู้ปฏิบัติงาน 8) O : One Stop Service :การแก้ปัญหาการค้ามนุษย์ของจังหวัดสระแก้วอย่างเบ็ดเสร็จในจุดเดียว 9)D : Development: การพัฒนา : การพัฒนาจังหวัดสระแก้วให้ครอบคลุมทุกด้านทั้งด้านเศรษฐกิจ สังคม และ การเมือง 10) E : Elastic:ความยืดหยุ่น : ผู้ปฏิบัติงานในการแก้ปัญหาการค้ามนุษย์ และ 11) L : Labor : แรงงาน: การแก้ไขปัญหาแรงงานให้เป็นแรงงานที่ถูกกฎหมายมีทักษะมีคุณภาพเป็นที่ต้องการของตลาด
Article Details
ลิขสิทธิ์บทความวิจัยที่ได้รับการตีพิมพ์เผยแพร่ในวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยเป็นลายลักษณ์อักษร
ความรับผิดชอบ เนื้อหาต้นฉบับที่ปรากฏในวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ เป็นความรับผิดชอบของผู้นิพนธ์บทความหรือผู้เขียนเอง ทั้งนี้ไม่รวมความผิดพลาดอันเกิดจากเทคนิคการพิมพ์