รูปแบบคำกริยาและรูปแบบคำกริยาที่ใช้ในการเขียนภาษาอังกฤษในฐานะภาษาที่สอง: กรณีศึกษานักเรียนระดับมัธยมศึกษาในประเทศภูฏาน

บทคัดย่อ

การเขียนคือองค์ประกอบหนึ่งในหลักสูตรวิชาภาษาอังกฤษซึ่งมักถูกมองว่าเป็นเรื่องยากแม้แต่กับครูสอนภาษาอังกฤษในประเทศภูฏาน ถึงแม้ยังไม่มีงานวิจัยที่สามารถยืนยันหรือสรุปถึงความยากในการเขียนภาษาอังกฤษในโรงเรียนของประเทศภูฏาน แต่งานวิจัยชิ้นนี้ได้หาคำตอบของคำถามที่ว่า อะไรคือสาเหตุสำคัญที่ทำให้เด็กนักเรียนมีความลำบากในการเขียนบทความภาษาอังกฤษ โดยเฉพาะในการสอบวัดผลการเรียนรู้ การเขียนนับเป็นทักษะสำคัญในการสร้างภาษา อย่างไรก็ตาม ทักษะนี้ถือว่าเป็นสิ่งที่ยากโดยเฉพาะอย่างยิ่งการเขียนภาษาอังกฤษในฐานะภาษาที่สองซึ่งนักเรียนพบความท้าทายอย่างมาก งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัญหาและความท้าทายในการเขียนภาษาอังกฤษในฐานะภาษาที่สองของนักเรียนชาวภูฏาน และปัจจัยอื่นๆที่บดบังความสามารถในทักษะการเขียนภาษาอังกฤษ  กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชาวภูฏานในระดับเกรด 8 จำนวน 90 คน ผู้วิจัยใช้วิธีการวิเคราะห์หาปัญหาจากงานเขียนของนักเรียน โดยใช้เทคนิคการวิเคราะห์แก่นสาระเพื่อวิเคราะห์บทสัมภาษณ์และเรียงความของนักเรียน ผลการศึกษาพบว่า ปัญหาหลักในการเขียนของนักเรียนได้แก่ การใช้ไวยากรณ์ (tense) วากยสัมพันธ์ คำศัพท์ ความกังวลในการเขียน ขาดความคิด การพึ่งพาการใช้ภาษาแม่ ขาดการฝึกฝนด้านการอ่านและเขียนและห้องเรียนที่มีขนาดใหญ่จนเกินไป เป็นต้น นอกจากปัญหาและความท้าทายดังกล่าวนี้ การสอนการเขียนภาษาอังกฤษในฐานะภาษาที่สองยังคงเน้นในกระบวนการเขียนที่ไม่มีการสอนเรื่องการใช้ tenses และไวยากรณ์อื่นๆ ด้วย