การศึกษาวิธีการใช้ “วิธีการของคิปลิง” ในการวิเคราะห์ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่นักท่องเที่ยวให้ความสำคัญในการเดินทางท่องเที่ยว

Main Article Content

ละเอียด ศิลาน้อย
เพ็ญพิมพ์ พวงสุวรรณ
พัทธ์ธีรา จินดาประเสริฐ

บทคัดย่อ

การทราบถึงปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่นำท่องเที่ยวให้ความสำคัญในการตัดสินใจเดินทางมาท่องเที่ยวยังแหล่งท่องเที่ยวแห่งหนึ่ง ๆ ตลอดจนทราบถึงพฤติกรรมของนักท่องเที่ยวเหล่านั้น จะทำให้ผู้รับผิดชอบในแหล่งท่องเที่ยวนั้น สามารถจัดเสนอสินค้าและบริการสนองตอบต่อความต้องการของนักท่องเที่ยวเหล่านั้นได้อย่างถูกต้องและเหมาะสมอันจะทำให้การท่องเที่ยวในพื้นที่นั้นๆ มีความยั่งยืนและจะเป็นประโยชน์ต่อทุกฝ่ายและทุกภาคส่วนในสังคมที่เกี่ยวข้องอย่างแท้จริง อีกทั้งจักได้นำข้อค้นพบอันมีประโยชน์ไปจัดทำแผนพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวได้ตามประสงค์อีกด้วย วิธีการของคิปลิง (Kipling Method, 5Ws 1H)  เป็นวิธีการวิเคราะห์และศึกษาข้อมูลที่มีประสิทธิผลวิธีหนึ่งและสามารถจะนำมาใช้ในการศึกษาพฤติกรรมของนักท่องเที่ยวและปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่นักท่องเที่ยวให้ความสำคัญในการเดินทางท่องเที่ยวในแหล่งท่องเที่ยวนั้น ๆ ได้เป็นอย่างดี โดยในที่นี้จะได้ศึกษาถึงวิธีการที่จะใช้วิธีการของคิปปลิง (Kipling Method, 5Ws 1H) ในการรวบรวมและวิเคราะห์ข้อมูลพฤติกรรมของนักท่องเที่ยวและปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่นักท่องเที่ยวให้ความสำคัญในการเดินทางมาท่องเที่ยว (จำแนกตามปัจจัยสวนประสมทางการตลาด) ไว้ให้โดยละเอียด และเพื่อให้เป็นประโยชน์โดยสมบูรณ์จึงได้จัดทำแบบสอบถามต้นแบบไว้ให้เป็นตัวอย่างด้วย ทั้งนี้ผู้ที่สนใจสามารถนำไปประยุกต์และปรับใช้ให้เหมาะสมได้ตามบริบทที่เกี่ยวข้องต่อไป

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

จิตพิสุทธิ์ หงส์ขจร. (2560). ส่วนประสมทางการตลาด 7Ps ที่ส่งผลต่อการตัดสินใจท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ บ่อน้ำพุร้อนรักษะวาริน จังหวัดระนอง. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต สาขาวิทยาศาสตร์การกีฬา. คณะวิทยาศาสตร์การกีฬา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ฉลองศรี พิมลสมพงศ์. (2551). การวางแผนและพัฒนาตลาดการท่องเที่ยว. (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
นิศศา ศิลปเสริฐ. (2560). อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว. (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญเลิศ จิตตั้งวัฒนา. (2555). พฤติกรรมนักท่องเที่ยว. นนทบุรี : เฟริ์นข้าหลวง พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.
ปริณา ลาปะ. (2558, มกราคม-มิถุนายน). พฤติกรรมการท่องเที่ยวจังหวัดนครราชสีมาของนักท่องเที่ยวชาวไทย. วารสาร วิชาการบริหารธุรกิจ สมาคมสถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งประเทศไทย. ปีที่4(ฉบับที่1), 42, หน้า 30-44.
รวีวรรณ โปรยรุ่งโรจน์. (2558). พฤติกรรมนักท่องเที่ยว. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์โอเดียนสโตร์.
ละเอียด ศิลาน้อย. (2560). การใช้วิธีการของคิปปลิง (เทคนิคการใช้ 5Ws 1H) ในการวิเคราะห์ปัญหา. เอกสารประกอบการบรรยายวิชา 1001412 สัมมนาการท่องเที่ยวและการโรงแรม ภาคการศึกษา 1/2560 คณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
ละเอียด ศิลาน้อย และ กันฑิมาลย์ จินดาประเสริฐ. (2561, เมษายน-มิถุนายน). การตลาดเชิงสัญชาตญาณเพื่อการเติบโตของธุรกิจอย่างยั่งยืน. วารสารสุทธิปริทัศน์, ปีที่ 32(ฉบับพิเศษ1), 241, หน้า 235-247.
เลิศพร ภาระสกุล. (2555). พฤติกรรมนักท่องเที่ยว. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศิริประภา205. (2560). การใช้เทคนิค 5W1H ในการวิเคราะห์ปัญหา. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก : https://sites.google.com/site/siriprapha205/5w1h. (วันที่ค้นข้อมูล : 2 มิถุนายน 2560).
สมยศ วัฒนากมลชัย. (2555). ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับการท่องเที่ยวและอุตสาหกรรมท่องเที่ยว, หน่วยที่ 14. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สุวีร์ณัสญ์ โสภณศิริ. (2554). การวิเคราะห์พฤติกรรมนักท่องเที่ยว. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์อินทนิล.
สุวัฒน์ จุธากรณ์. (2555). ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับการท่องเที่ยวและอุตสาหกรรมท่องเที่ยว, หน่วยที่ 2. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สุวันชัย หวนนากลาง. (2555). ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับการท่องเที่ยวและอุตสาหกรรมท่องเที่ยว, หน่วยที่ 5. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ศิวฤทธิ์ พงศกรรังศิลป์. (2555). หลักการตลาด. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์ท้อป จำกัด.
ศุภลักษณ์ อัครางกูร. (2547). พฤติกรรมนักท่องเที่ยว. ขอนแก่น : ห้างหุ้นส่วนโรงพิมพ์คลังนานาวิทยา.
Horner, Susan, and Swarbrooke, Jonn. (2016). Consumer Behavior in Tourism. (Third edition). New York : Routledge.
Inskeep, Edward. (1991). Tourism Planning : an intergrated and sustainable development approach. Canada : Van Nostrand Reinhold.
Kipling, R. (1902). Just so stories. TBCL’s Children’s Bookcase. [ออนไลน์] : http://www.boop.org/jan/justso/. (วันที่ค้นข้อมูล : 13 สิงหาคม 2560). จาก Http://sites.google.com/site/siriprapha205/5w1h
Kotler, Philip, and Armstrong, Gary. (1996). Principles of Marketing. (7th ed). New Jersey 07458. : Prentice Hall, Upper Saddle River.
Kotler, Philip T., Bowen, John T., Makens, James, and Balogu, Seyhmus. (2017). Marketing for Hospitality and Tourism. (7th ed) England : Pearson.
Mario Dubios. (2017). Kipling and 5W1H to define problems, needs and business opportunities. [ออนไลน์]. : http://substance-en.etsmtl.ca/kipling-5w1h-define-problems-needs-business-opportunities. (วันที่ค้นข้อมูล : 13 สิงหาคม 2560).
Möller, O. et al. (2014). The Kipling method. Site Web consulté le 25 février 2014. [ออนไลน์]. : http://projectofhow.com/methods/the-kipling-method/. (วันที่ค้นข้อมูล : 13 สิงหาคม 2560).จาก https://sites.google.com/site/siriprapha205/5w1h.
Swarbrooke, John, and Horner, Susan. (2003). Consumer Behavior in Tourism. Burlington : MA. Butterworth-Heinemann.