เอกสิทธิ์ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560

บทคัดย่อ

บทความวิชาการชิ้นนี้มุ่งศึกษาเกี่ยวกับที่มาของแนวคิดเรื่องเอกสิทธิ์  (privilege) ที่กำหนดขึ้น เพื่อคุ้มครองสิทธิของสมาชิกรัฐสภาในการอภิปราย แสดงความคิดเห็น ลงมติพิจารณาข้อกฎหมาย และมาตรการต่าง ๆ ตามกระบวนการของรัฐสภา ในกรณีของประเทศไทยนั้น พบว่ามีบทบัญญัติกฎหมายเกี่ยวกับเอกสิทธิ์ทางการเมืองเอาไว้ในรัฐธรรมนูญแทบทุกฉบับ เมื่อผู้เขียนได้พิจารณาบทบัญญัติ เรื่อง เอกสิทธิ์ ตามในมาตรา 124 ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 เปรียบเทียบกับเอกสิทธิ์ในรัฐธรรมนูญของต่างประเทศแล้วพบว่าบทบัญญัติตามมาตรา 124 นั้นมิได้กำหนดหลักเกณฑ์ในการให้เอกสิทธิ์ทางการเมืองเอาไว้อย่างชัดเจน ทำให้การใช้เอกสิทธิ์ดังกล่าวกลายเป็นการคุ้มครองสิทธิที่ไม่สามารถตรวจสอบได้ ซึ่งอาจนำไปสู่การใช้เอกสิทธิ์ทางการเมืองในทางที่ผิด และขัดต่อเจตนารมณ์
ของรัฐธรรมนูญ

   ผู้เขียนเห็นว่า ควรมีการแก้ไขเพิ่มเติมบทบัญญัติมาตรา 124 โดยนำแนวคิดจากรัฐธรรมนูญของต่างประเทศมาปรับใช้ เช่น กำหนดให้มีคณะกรรมการตรวจสอบข้อเท็จจริงทำหน้าที่รายงานไปยังรัฐสภาเพื่อให้พิจารณาบทลงโทษสมาชิกคนดังกล่าว เช่น ในรัฐธรรมนูญของอังกฤษ นอกจากนี้ ควรเพิ่มอำนาจให้ฝ่ายนิติบัญญัติสามารถซักถามและขอคำชี้แจงจากฝ่ายตุลาการทั้งโดยวาจาหรือเป็นลายลักษณ์อักษรได้เช่นเดียวกับกรณีของรัฐธรรมนูญประเทศลาวซึ่งฝ่ายนิติบัญญัติสามารถเชิญฝ่ายตุลาการเข้าชี้แจงข้อเท็จจริงได้เพื่อให้สามารถพิจารณาประเด็นปัญหาต่าง ๆ ได้อย่างรอบด้าน ซึ่งหากมีการแก้ไขเพิ่มเติมในประเด็นดังกล่าวจะทำให้รัฐสภาจะมีอำนาจมากขึ้นและถูกตรวจสอบได้