กลยุทธ์การจัดการท่องเที่ยวเชิงสปาเพื่อรองรับนักท่องเที่ยวชาวจีนในเขตเมืองเก่าภูเก็ต
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวจีนในการใช้บริการสปาและนวดเพื่อสุขภาพในเขตเมืองเก่าภูเก็ต และ 2) นำเสนอแผนกลยุทธ์การจัดการการท่องเที่ยวเชิงสปาเพื่อรองรับนักท่องเที่ยวชาวจีนในเขตเมืองเก่าภูเก็ต การวิจัยนี้เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน โดยการวิจัยเชิงปริมาณ เก็บข้อมูลจากนักท่องเที่ยวชาวจีนที่เดินทางมาเที่ยวและการใช้บริการสปาและนวดเพื่อสุขภาพในจังหวัดภูเก็ต
ด้วยแบบสอบถาม จำนวน 400 คน และการวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บข้อมูลจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ด้วยแบบสัมภาษณ์
กี่งโครงสร้าง จำนวน 21 คน
ผลการวิจัยพบว่า 1) ความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวจีนในการใช้บริการสปาและนวดเพื่อสุขภาพในเขตเมืองเก่าภูเก็ต โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก 2) กลยุทธ์การจัดการท่องเที่ยวเชิงสปาเพื่อรองรับนักท่องเที่ยวชาวจีนในเขตเมืองเก่าภูเก็ต ได้แก่ 2.1) กลยุทธ์เชิงรุก โดยมุ่งเน้นการสร้างภาพลักษณ์และประชาสัมพันธ์ผ่านสื่อออนไลน์ให้ภูเก็ตเป็นเมืองแห่งการท่องเที่ยวมีความพร้อมและมีปลอดภัยสูง และผลักดันให้ธุรกิจการท่องเที่ยวต้องมีใบรับรอง SHA 2.2) กลยุทธ์เชิงแก้ไข โดยสร้างความเชื่อมโยงระหว่างการท่องเที่ยวเชิงสปากับการท่องเที่ยว
โดยชุมชน 2.3) กลยุทธ์เชิงป้องกัน โดยสร้างผลิตภัณฑ์ที่สามารถนำเสนออัตลักษณ์ของวัฒนธรรมเมืองเก่าภูเก็ตและความเป็นเอกลักษณ์ของสปาและนวดเพื่อสุขภาพไทย และ 2.4) กลยุทธ์เชิงรับ โดยผู้ประกอบการและผู้ที่เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวทุกภาคส่วนควรร่วมกันประชุมวางแผนรับมือกับการเปลี่ยนแปลง
ของพฤติกรรมของนักท่องเที่ยวและวิกฤตการณ์แพร่ระบาดของเชื้อโรคที่จะส่งผลกระทบต่อการท่องเที่ยวทั้งระยะสั้นและระยะยาว
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์บทความวิจัยที่ได้รับการตีพิมพ์เผยแพร่ในวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยเป็นลายลักษณ์อักษร
ความรับผิดชอบ เนื้อหาต้นฉบับที่ปรากฏในวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ เป็นความรับผิดชอบของผู้นิพนธ์บทความหรือผู้เขียนเอง ทั้งนี้ไม่รวมความผิดพลาดอันเกิดจากเทคนิคการพิมพ์
เอกสารอ้างอิง
กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ. (2560). แนวทางการดำเนินงานสถานประกอบการเพื่อสุขภาพ.
กองสถานประกอบการเพื่อสุขภาพ กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ กระทรวงสาธารณสุข.
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2559, 19 พฤษภาคม). รายงานภาวะเศรษฐกิจท่องเที่ยว ฉบับที่ 3. https://www.mots.go.th/ewt_dl_link.php?nid=7622
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2563, 10 กันยายน). สถิตินักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่เดินทางเข้าประเทศไทย.
https://mots.go.th/more_news_new.php?cid=593.
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2562, 11 สิงหาคม). รายงานภาวะเศรษฐกิจท่องเที่ยว ฉบับ 1 ปี 2562.
https://secretary.mots.go.th/policy/
ฐานิภา ภาณุสุวรรณ และธิตินันท์ ชาญโกศล. (2563). การจัดการการท่องเที่ยวเพื่อไหว้พระขอพรของ นักท่องเที่ยวชาวจีน ในลักษณะการท่องเที่ยวอิสระ บนถนนสายมังกร. วารสารบริหารธุรกิจ และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง, 3(3), 117-131.
ปฏิภาณ บัณฑุรัตน์ และเสรี วงษ์มณฑา. (2563). ความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวจีนที่ใช้บริการสปาใน ประเทศไทย. วารสารรัชต์ภาคย์, 14(35), 92-103.
World Tourism Organization. (2021). World Tourism Organization.
https://www.unwto.org/news/2020-worstyear-in-tourism-history-with-1-
billion-fewer-international-arrivals
Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. (3rd ed). Harper and Row: New York.
