การเปรียบเทียบคำประสมในภาษาไทยถิ่นเหนือกับภาษาลาว
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์และเปรียบเทียบคำประสมในภาษาไทยถิ่นเหนือกับภาษาลาว 4 ด้าน ได้แก่ 1) ด้านจำนวนของคำ 2) ด้านลักษณะความเหมือนและความแตกต่างด้านความหมาย 3) ปัจจัยที่ทำให้เกิดการสร้างคำประสม และ 4) ลักษณะการใช้ความหมายของคำประสมจากพจนานุกรมล้านนา-ไทย ฉบับแม่ฟ้าหลวง (อุดม รุ่งเรืองศรี, 2547) และพจนานุกรมภาษาลาว (ทองคำ อ่อนมะนีสอน, 2551)
ผลการศึกษาพบว่า มีจำนวนคำประสมภาษาไทยถิ่นเหนือ จำนวน 11,010 คำ คิดเป็นร้อยละ 80.52 ส่วนจำนวนคำประสมภาษาลาว จำนวน 2,663 คำ คิดเป็นร้อยละ 19.48 ด้านความหมายของคำประสมในภาษาไทยถิ่นเหนือและภาษาลาว พบว่า คำที่มีความหมายเหมือนกัน จำนวน 358 คำ คิดเป็นร้อยละ 87.96 ส่วนคำที่มีความหมายต่างกัน จำนวน 49 คำ คิดเป็นร้อยละ 12.04 แสดงให้เห็นว่า คำที่มีความหมายเหมือนกันมีจำนวนมากกว่าคำที่มีความหมายต่างกัน จำนวน 309 คำ คิดเป็นร้อยละ 75.92 ด้านปัจจัยที่ทำให้เกิดการสร้างคำประสมทั้งภาษาไทยและภาษาลาวเหมือนกันมากที่สุดใน 2 อันดับแรก ปัจจัยด้านการดำรงชีพ (ภาษาไทยถิ่นเหนือ คิดเป็นร้อยละ 56.51, ภาษาลาว คิดเป็นร้อยละ 58.84) และ ปัจจัยด้านธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม (ภาษาไทยถิ่นเหนือ คิดเป็นร้อยละ 56.51, ภาษาลาว คิดเป็นร้อยละ 18.93)
ผลการวิจัยครั้งนี้แสดงให้เห็นว่า แม้ว่าจำนวนการใช้คำประสมในภาษาไทยถิ่นเหนือมีจำนวนมากกว่าภาษาลาว แต่ด้านลักษณะการใช้ความหมายและปัจจัยต่าง ๆ คล้ายคลึงกั
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์บทความวิจัยที่ได้รับการตีพิมพ์เผยแพร่ในวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยเป็นลายลักษณ์อักษร
ความรับผิดชอบ เนื้อหาต้นฉบับที่ปรากฏในวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ เป็นความรับผิดชอบของผู้นิพนธ์บทความหรือผู้เขียนเอง ทั้งนี้ไม่รวมความผิดพลาดอันเกิดจากเทคนิคการพิมพ์
เอกสารอ้างอิง
กรรณิการ์ วิมลเกษม. (2555). ภาษาไทยถิ่นเหนือ (พิมพ์ครั้งที่ 3). เชนปริ้นติ้ง.
กันยารัตน์ อุ่นทานนท์ และรัตนา จันทร์เทาว์. (2560). คำยืมภาษาอังกฤษในภาษาลาว. วารสารมนุษยศาสตร์
สังคมศาสตร์, 34(3), 82-99.
ดียู ศรีนราวัฒน์ และชลธิชา บำรุงรักษ์. (2558). ภาษาและภาษาศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ 2).
มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ทองคำ อ่อนมะนีสอน. (2551). วัดจะนานุกม พาสาลาว. หอสมุดแห่งชาติ.
เนตญา บุญอ่อน. (2560). คำนามประสมภาษาลาว. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์],
มหาวิทยาลัยศิลปากร.
บุญช่วย ศรีสวัสดิ์. (2547). ไทยสิบสองปันนา เล่ม 1. ศยาม.
ประคอง นิมมานเหมินท์. (2547). มองภาษา. แม่คำผาง.
เรืองเดช ปันเขื่อนขัติย์. (2552). ภาษาศาสตร์ภาษาไทย. Fast Books.
ลาวัณย์ สังขพันธานนท์. (2551). ภาษาลาวในชีวิตประจำวัน (พิมพ์ครั้งที่ 2). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
วรรณสิริ สร้างเอี่ยม. (2553). เปรียบเทียบคำประสมในภาษาไทยและภาษาลาว. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต
ไม่ได้ตีพิมพ์], มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
วริษา โอสถานนท์. (2559). ฝึกทักษะภาษาลาวเวียงจันทน์. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิเชียร อำพนรักษ์. (2556). สนุกกับภาษาลาว ญาติสนิทภาษาไทย. สถาพรบุ๊ค.
วิไลศักดิ์ กิ่งคำ. (2544). ภาษาไทยถิ่น. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
วิถี พานิชพันธ์. (2548). วิถีล้านนา. โอ.เอส.พริ้นติ้งเฮ้าส์.
อัญชลี สิงห์น้อย. (2548). คำนามประสม ศาสตร์และศิลป์ในการสร้างคำไทย. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อุดม รุ่งเรืองศรี. (2547). พจนานุกรมล้านนา-ไทย ฉบับแม่ฟ้าหลวง. มิ่งเมือง.
