แนวทางการพัฒนาหลักสูตรของสถานศึกษานำร่องพื้นที่นวัตกรรมการศึกษาจังหวัดจันทบุรี : กรณีศึกษาโรงเรียนเครือหวายวิทยาคม

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความต้องการจำเป็นในการพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษา
นำร่องกรณีศึกษาโรงเรียนเครือหวายวิทยาคม และ 2) นำเสนอแนวทางการพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษานำร่องกรณีศึกษาโรงเรียนเครือหวายวิทยาคม กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียของโรงเรียนเครือหวายวิทยาคม ได้มาโดยใช้การสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้น เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยและเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่       1) แบบสอบถามความคิดเห็นที่มีต่อการพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษานำร่องพื้นที่นวัตกรรมการศึกษา ประกอบด้วย (1) แบบสอบถาม และ (2).แบบสัมภาษณ์ จำนวน 6 ข้อคำถามในการสนทนากลุ่ม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ( ) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) ค่าความถี่ (f) และการวิเคราะห์เนื้อหา

            ผลการวิจัยพบว่า 1) ความต้องการจำเป็นของผู้บริหารสถานศึกษา ครู และนักเรียนและชุมชนที่อยากปรับเปลี่ยนเป็นหลักสูตรสถานศึกษาใหม่ เนื่องจากหลักสูตรสถานศึกษาเดิมยังไม่ได้สนองต่อความสามารถ
และความต้องการของนักเรียนอย่างแท้จริง ไม่สอดคล้องตามบริบทของโรงเรียนชุมชน และ การเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 2) แนวทางการพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษานำร่องกรณีศึกษาโรงเรียนเครือหวายวิทยาคมควรมี
ภาพความสำเร็จของนักเรียนที่เป็นเอกลักษณ์อันพึงประสงค์ 5 ด้าน อีกทั้ง สาระการเรียนรู้แกนกลางที่มีความสำคัญ ได้แก่ สาระการอาชีพ สาระความปลอดภัยในชีวิต สาระชีวิตและครอบครัว สาระการดำรงชีวิตและครอบครัว สาระหน้าที่พลเมือง สาระการสร้างเสริมสุขภาพ สาระภาษาอังกฤษ กิจกรรมพัฒนาผู้เรียน และโครงการที่สำคัญ นอกจากนี้ วิชาที่ควรจัดให้มีในหลักสูตรควรเป็นวิชาที่เกี่ยวกับอาชีพ ทักษะชีวิต และวิชา
ที่สามารถนำไปใช้ได้จริงในชีวิตประจำวัน และแนวทางการพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษาจากการวิเคราะห์เนื้อหาในภาพรวมผู้มีส่วนได้ส่วนเสียมีความคิดแตกต่างกัน