แนวทางการพัฒนาการบริหารงานวิชาการด้านการพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษ ตามกรอบอ้างอิง CEFR ของนักศึกษาในสถาบันอุดมศึกษา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
นับแต่ปี 2559 นโยบายของกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (อว.) มุ่งพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษของนักศึกษาระดับอุดมศึกษา ส่งผลให้สถาบันอุดมศึกษาหลายแห่งกำหนดให้นักศึกษามีความสามารถทางภาษาอังกฤษในระดับ B1 ตามกรอบมาตรฐานสากลที่ใช้ในการระบุความสามารถทางภาษา
ทั้ง 4 ทักษะ ประกอบด้วยทักษะการฟัง พูด อ่าน และเขียน หรือที่รู้จักกันในชื่อย่อว่า CEFR ซึ่งมาจาก Common European Framework of Reference for Languages (คณะกรรมการการอุดมศึกษา, 2559) เพื่อให้บรรลุเป้าหมายดังกล่าว สถาบันอุดมศึกษาต่าง ๆ ได้กำหนดแนวทางการบริหารงานวิชาการ อาทิ การออกแบบหลักสูตรที่สอดคล้องกับเกณฑ์ CEFR การพัฒนาศักยภาพของอาจารย์ การประเมินผลตามมาตรฐานสากล และการสร้างเครือข่ายความร่วมมือ (เบญจมิน บุญจริงและคณะ, 2564) นอกจากนี้ ยังมีแนวทางการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อส่งเสริมการเรียนการสอน (OECD, 2020) รวมถึงการสำรวจ วิเคราะห์ และพัฒนารูปแบบการจัดกิจกรรมพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษตามกรอบอ้างอิง CEFR ที่ครอบคลุมการใช้ระบบคอมพิวเตอร์ในการบริหารจัดการ (ธณพร โปมิน และประดิษฐ์ ศรีโนนยาง, 2563) บทความนี้จึงมุ่งรวบรวมและสังเคราะห์แนวทางการบริหารงานวิชาการจากสถาบันอุดมศึกษาที่ประสบผลสำเร็จในการยกระดับความสามารถทางภาษาอังกฤษ
ในระดับ B1 ให้แก่นักศึกษา เพื่อนำเสนอแนวทางปฏิบัติที่สามารถประยุกต์ใช้ตามบริบทของแต่ละสถาบัน
โดยคำนึงถึงความยืดหยุ่น ความยั่งยืน และประสิทธิภาพในการพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษของนักศึกษา
ให้สอดคล้องกับมาตรฐานสากล ผลจากการรวบรวมและการสังเคราะห์แนวทางการบริหารงานดังกล่าวพบว่ามหาวิทยาลัยที่มีผลสัมฤทธิ์ทางภาษาอังกฤษของนักศึกษาที่เป็นไปตามเป้าหมาย CEFR มีองค์ประกอบด้วยกัน
3 ส่วน ประกอบด้วยการที่มหาวิทยาลัยมอบหมายภารกิจการพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษไปยังหน่วยงานที่มีความเชี่ยวชาญด้านภาษาอังกฤษหรือต้องใช้ภาษาอังกฤษเป็นประจำที่นอกเหนือจากการใช้ภาษาอังกฤษในการจัดการเรียนการสอน ได้แก่ศูนย์ภาษา สถาบันภาษา และงานวิเทศสัมพันธ์ นอกจากนี้มหาวิทยาลัยได้เน้นให้หน่วยงานที่รับผิดชอบจัดกิจกรรมที่หลากหลาย โดยต้องมีเกณฑ์การประเมินที่เป็นไปตามเกณฑ์ CEFR อย่างเคร่งครัด
โดยเสริมด้วยการใช้ online platform และผู้สอนหรือวิทยากรที่มีชื่อเสียงเพื่อดึงดูดความสนใจ และเอื้อให้สาขาวิชานำแนวทางการจัดกิจกรรมไปบูรณาการกับการจัดการเรียนรู้ของสาขาวิชา รวมถึงการสร้างข้อสอบมาตรฐานตามกรอบ CEFR
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์บทความวิจัยที่ได้รับการตีพิมพ์เผยแพร่ในวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยเป็นลายลักษณ์อักษร
ความรับผิดชอบ เนื้อหาต้นฉบับที่ปรากฏในวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ เป็นความรับผิดชอบของผู้นิพนธ์บทความหรือผู้เขียนเอง ทั้งนี้ไม่รวมความผิดพลาดอันเกิดจากเทคนิคการพิมพ์
เอกสารอ้างอิง
ภาษาไทย
กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2565). แนวทางการยกระดับมาตรฐาน CEFR
ของนิสิตนักศึกษา.
กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2565). รายงานผลการดำเนินงานโครงการพัฒนา ศักยภาพ ภาษาอังกฤษตามกรอบ CEFR.
คณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2565). คู่มือการบริหารงานวิชาการในสถาบันอุดมศึกษาเพื่อยกระดับทักษะ ภาษาอังกฤษ.
คณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2565). รายงานผลกระทบโควิด-19 ต่อการเรียนการสอนภาษาอังกฤษใน สถาบันอุดมศึกษา. https://www.mhesi.go.th/home/
คณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2565). แนวทางการพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษของนักศึกษาในสถาบันอุดมศึกษา.
ชุมศักดิ์ อินทร์รักษ. (2551). การบริหารงานวิชาการและการนิเทศภายในสถานศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 5). ปัตตานี: ฝ่ายเทคโนโลยีทาง การศึกษา สำนักงานวิทยาบริการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี.
ถวิล เกื้อกูลวงศ์. (2530). การบริหารการศึกษาสมัยใหม่ทฤษฎีวิจัยและการปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วัฒนา พานิช จำกัด.
ธณพร โปมิน และประดิษฐ์ ศรีโนนยาง. (2563). การพัฒนาระดับความสามารถทางภาษาอังกฤษของนักศึกษา ระดับปริญญาตรีตามกรอบอ้างอิงความสามารถทางภาษาของสหภาพยุโรปด้วยการประยุกต์ใช้วิธีการ สอนผ่านเว็บ. Journal of Modern Learning Development, 5(5), 212–223.
ธันนิกานต์ สูญสิ้นภัย. (2020). การทบทวนนโยบายการศึกษาภาษาอังกฤษของไทย. วารสารวิทยาลัยสงฆ์นคร ลำปาง, 9(1), 86–97.
เบญจมิน บุญจริง, ปรมัษฐ์ ไกรทอง, ผานิต สิงหสุวรรณ, และ ชไมพร พุทธรัตน์. (2564). การรับรู้ของนักศึกษาต่อ นโยบายและโครงการการพัฒนาผู้เรียนภาษาอังกฤษตามกรอบอ้างอิง CEFR ของมหาวิทยาลัยราชภัฏ นครศรีธรรมราช. วารสารเทคโนโลยีสุรนารี, 15(2), 75–92.
เบญจวรรณ เสวีวัลลภ. (2560). รูปแบบการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในสังกัดสำนักงานเขต พื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรปราการ. มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ.
ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2546). การบริหารงานวิชาการ. ศูนย์สื่อเสริมกรุงเทพ.
มติชน. (1 กุมภาพันธ์ 2567). เปิด 10 อันดับ มหาวิทยาลัยราชภัฏ ที่มีผู้จบการศึกษามากที่สุด ในปี 2567. MATICHON ONLINE. https://www.matichon.co.th/local/education/news_5028824
มณีวรรณ แหวนหล่อ. (2561). สภาพการบริหารงานวิชาการของครูในระดับประถมศึกษา. วิทยานิพนธ์ปริญญา มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรังสิต. [ไม่ได้ตีพิมพ์]. https://rsuir-library.rsu.ac.th/handle/
/797
มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา. (2567). แผนปฏิบัติการเชิงยุทธศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้าน สมเด็จเจ้าพระยา ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2567 (ฉบับปรับปรุง). กองนโยบายและแผน สำนักงาน อธิการบดี มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา.
มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย. (2566). แผนยุทธศาสตร์การพัฒนามหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย ระยะ 5 ปี (พ.ศ. 2565–2569) (ฉบับทบทวนและปรับปรุง พ.ศ. 2566). กองนโยบายและแผน สภามหาวิทยาลัยราชภัฏ เชียงราย.
มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย. (2567). แผนปฏิบัติการและงบประมาณรายจ่าย ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2567. กองนโยบายและแผน มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.
วิจิตร ศรีสอ้าน. (2540). เอกสารการสอนชุดวิชาพื้นฐานการศึกษา. อรุณการพิมพ์.
สำนักงาน EF ประเทศไทย. (ม.ป.ป.). CEFR คืออะไร. https://www.efset.org/th/cefr/
สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2559). ประกาศคณะกรรมการการอุดมศึกษา เรื่องนโยบายการยกระดับ มาตรฐาน ภาษาอังกฤษในสถาบันอุดมศึกษา 2559.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2565). รายงานข้อมูลการใช้ภาษาอังกฤษในสถาบันอุดมศึกษาไทย.
สำนักงาน สถิติแห่งชาติ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564). รายงานสถานภาพการพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษในมหาวิทยาลัย.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564). รายงานการประเมินการพัฒนาหลักสูตรเพื่อเสริมสร้างทักษะ
ภาษาอังกฤษของนักศึกษา.
ภาษาอังกฤษ
Broek, S. and Inge van den Ende. June 2013. The Implementation of the Common European Framework for Languages in European Education Systems. Policy Department B: Structural and Cohesion Policies, European Parliament, European Union.
Chutima, W., & Kanchana, S. (2023). Assessment and policy support for English proficiency development in Thai universities: Challenges and opportunities. Asian Journal of Education and Development, 45(2), 115–132.
Council of Europe. nd. Language Policy. https://www.coe.int/en/web/language-
policy/history%3B?utm_source=chatgpt.com.
OECD. (2020). The impact of COVID-19 on education. OECD Publishing.
Education Council. (2023). Best practices in English language education for higher education institutions.
Education Council. (2023). Guidelines for enhancing English proficiency of university students in Thailand.
Education First. (2023). EF English proficiency index 2023: Thailand’s performance.
Foley, J. A. (2019). Adapting CEFR for English language education in ASEAN, Japan and China.
The New English Teacher, 13(2), 1–15. Institute for English Language Education, Assumption University. https://core.ac.uk/reader/233618790
Ministry of Higher Education, Science, Research and Innovation. (2023). English language development strategies in higher education.
Plook Crater. (2563). CEFR คืออะไร ทำไมครูและนักเรียนต้องสอบ. https://www.trueplookpanya.com/dhamma/content/82208
Read, J. (2019). The influence of the Common European Framework of Reference (CEFR) in the Asia-Pacific region. LEARN Journal: Language Education and Acquisition Research Network, 12(1), 14–29. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/LEARN/article/view/168568
Rungwaraphong, P. (2022). The development of English language skills in Thai higher education: Policy and practice. Journal of Language and Culture Studies, 8(1), 45–58.
