รูปแบบการจัดการความเสี่ยงด้วยฐานข้อมูลดิจิทัลในการท่องเที่ยวประวัติศาสตร์เชิงสาระบันเทิง ของกลุ่มจังหวัดภาคกลางตอนบน
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อวิเคราะห์ปัญหา ความเสี่ยง และการบริหารความเสี่ยงของแหล่งท่องเที่ยวประวัติศาสตร์ 2) เพื่อพัฒนาเป็นฐานข้อมูลดิจิทัลเพื่อใช้ในการบริหารความเสี่ยงในรูปโมบายแอปพลิเคชันของแหล่งท่องเที่ยวประวัติศาสตร์ โดยใช้แบบสอบถาม สอบถามนักท่องเที่ยวจำนวน 427 คน และการสนทนากลุ่มกับผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับแหล่งท่องเที่ยวประวัติศาสตร์ จำนวน 4 ที่ ที่ละ 5 คน รวมทั้งหมด 20 คน
เป็นเครื่องมือในการวิจัย การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติพรรณนาและการตีความสังเคราะห์คำตอบเพื่อให้ได้ประเด็นปัญหา ความเสี่ยง และการบริหารความเสี่ยง และนำไปเป็นฐานข้อมูลในการพัฒนาเป็นดิจิทัลแพลตฟอร์ม คือ
โมบายแอปพลิเคชัน ผลการวิจัยพบว่า 1) ปัญหาที่เกิดขึ้นเป็นปัญหาด้านการบริหารจัดการแหล่งท่องเที่ยว
การแก้ไขปัญหาโดยส่งเสริมให้มีการปรับปรุงและพัฒนาด้านต่าง ๆ ให้ดีขึ้น 2) การวิเคราะห์ความเสี่ยง พบว่า
มีความเสี่ยงจากการเดินทาง ความเสี่ยงต่อชีวิตและทรัพย์สิน ความเสี่ยงจากโรคระบาด ความเสี่ยง
จากสภาพแวดล้อม ความเสี่ยงจากความไม่พร้อมของสถานที่ท่องเที่ยว และความเสี่ยงจากการขาดจิตสำนึกที่ดี
ของนักท่องเที่ยว และ 3) การบริหารความเสี่ยงทำได้ด้วยการลดการหลีกเลี่ยง การกระจาย และการยอมรับ
โดยนำเสนอเป็นรูปภาพด้วยการทำเป็นอินโฟกราฟิก เพื่อให้เข้าใจง่ายขึ้น และแสดงเป็นข้อมูลส่วนหนึ่งของ
จังหวัดนั้น ๆ ในแอปพลิเคชันที่เข้าถึงได้ง่ายและสะดวกในการใช้งาน สามารถวางแผนการเดินทางและ
ใช้ประกอบการตัดสินใจในการเดินทางท่องเที่ยวได้
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์บทความวิจัยที่ได้รับการตีพิมพ์เผยแพร่ในวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยเป็นลายลักษณ์อักษร
ความรับผิดชอบ เนื้อหาต้นฉบับที่ปรากฏในวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ เป็นความรับผิดชอบของผู้นิพนธ์บทความหรือผู้เขียนเอง ทั้งนี้ไม่รวมความผิดพลาดอันเกิดจากเทคนิคการพิมพ์
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2563). สถิตินักท่องเที่ยว. https://www.mots.go.th/news/category/411
กัลยา วาณิชย์บัญชา. (2561). สถิติสำหรับงานวิจัย (พิมพ์ครั้งที่ 12). โรงพิมพ์สามลดา.
เขมรัตน์ บุญหล่อสุวรรณ. (2564). การศึกษาประสบการณ์การใช้งานดิจิทัลแพลตฟอร์มเพื่อสนับสนุนการสอน ของครู [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยกรุงเทพ]. DSpace at Bangkok University. http://dspace.bu.ac.th/bitstream/123456789/4457/3/khemmarut_boon.pdf
ธณัศวัล กุลศรี และสถาพร มงคลศรีสวัสดิ์. (2559). การพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์: กรณีศึกษา พิพิธภัณฑ์สิรินธร ตำบลโนนบุรี อำเภอสหัสขันธ์ จังหวัดกาฬสินธุ์. วารสารวิชาการฉบับภาษาไทย
สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ, 9(3), 467-482.
https://he02.tci- thaijo.org/index.php/Veridian-E-Journal/article/view/73287/59004
ผู้จัดการออนไลน์. (25 ตุลาคม 2561). หนีตายระทึก!! แพล่มจมน้ำขณะดูการแข่งขันเรือยาวประเพณีที่อ่างทอง. MGR Online. https://mgronline.com/local/detail/9610000106712
ผู้จัดการออนไลน์. (4 กรกฎาคม 2563). แม่ค้าช็อก! เจ้าอาวาสวัดปากคลองมะขามเฒ่าออกประกาศขอคืนพื้นที่ ตลาดประชารัฐ. MGR Online. https://mgronline.com/local/detail/9630000068723
ผู้จัดการออนไลน์. (7 เมษายน 2564). ช่วยกันต่อลมหายใจตุ๊กตาชาววัง บางเสด็จ หลังได้รับผลกระทบโควิด-19. MGR Online. https://mgronline.com/local/detail/9640000032938
วารัชต์ มัธยมบุรุษ. (2552). รูปแบบการบริหารจัดการท่องเที่ยวสำหรับนักท่องเที่ยวชาวญี่ปุ่นที่พำนักระยะยาว
ในจังหวัดเชียงใหม่ [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยแม่โจ้]. ศูนย์ข้อมูลการวิจัย Digital "วช.". https://dric.nrct.go.th/index.php/Search/SearchDetail/210757/
อุทัยวรรณ จรุงวิภู. (2563). คู่มือปฏิบัติงานสำหรับนายหน้าประกันชีวิต. สำนักงานคณะกรรมการ กำกับและ ส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย (คปภ.).
Boonlert, J. (2007). Sustainable tourism development (2nd ed.). Press & Design Company Limited.