การจัดการท่องเที่ยวเชิงประสบการณ์ ในชุมชนเกาะลัดอีแท่น อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาบริบทพื้นที่และภูมิปัญญาท้องถิ่น 2) ศึกษารูปแบบการจัดการท่องเที่ยว และ3) เพื่อเสนอแนวทางการจัดการท่องเที่ยวเชิงประสบการณ์บนพื้นฐานความหลากหลายทางชีวภาพและภูมิปัญญาท้องถิ่นในพื้นที่เกาะลัดอีแท่น อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสำรวจ และแบบสัมภาษณ์ โดยเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง จำนวน 30 คน และการเลือกตามความสะดวก จำนวน 50 คน รวม 80 คน
ผลการวิจัยพบว่า 1) ชุมชนเกาะลัดอีแท่น มีวิถีชีวิตความเป็นอยู่ที่เรียบง่ายใช้ชีวิตแบบพอเพียง คนส่วนใหญ่ทำอาชีพเป็นเกษตรกร มีประเพณีดั้งเดิมที่นำมาประยุกต์ใช้กับกิจกรรมท่องเที่ยว 2) รูปแบบในการจัดการท่องเที่ยวเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตรที่ผสมผสานกับวัฒนธรรม มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว สะท้อนผ่านแหล่งท่องเที่ยวด้านธรรมชาติ สถาปัตยกรรม ศิลปวัฒนธรรม และวิถีชีวิตชุมชน ซึ่งเป็นต้นทุนทางวัฒนธรรมที่พัฒนาควบคู่กับการเติบโตของพื้นที่ 3) แนวทางทางการจัดการท่องเที่ยวเชิงประสบการณ์บนพื้นฐานความหลากหลายทางชีวภาพและภูมิปัญญาท้องถิ่นในพื้นที่เกาะลัดอีแท่น ได้แก่ ใช้ทุนทางวัฒนธรรม ภูมิปัญญา และพื้นที่ เป็นฐานในการสร้างเส้นทางท่องเที่ยวที่สะท้อนอัตลักษณ์ท้องถิ่น ส่งเสริมปราชญ์ชุมชนให้เป็นผู้ถ่ายทอดเรื่องราวผ่านพิพิธภัณฑ์พื้นบ้านและกิจกรรมเรียนรู้ พัฒนาแหล่งท่องเที่ยวด้านเกษตร วัฒนธรรม และศาสนาให้เชื่อมโยงกันอย่างมีเอกลักษณ์ ส่งเสริมการออกแบบผลิตภัณฑ์ของที่ระลึกที่สะท้อนอัตลักษณ์ สถาปัตยกรรม และวิถีชีวิตชุมชนอีกทั้ง ขับเคลื่อนเศรษฐกิจสร้างสรรค์บนความหลากหลายทางวัฒนธรรม เพื่อเพิ่มมูลค่าและรายได้ให้ชุมชนอย่างยั่งยืน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์บทความวิจัยที่ได้รับการตีพิมพ์เผยแพร่ในวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยเป็นลายลักษณ์อักษร
ความรับผิดชอบ เนื้อหาต้นฉบับที่ปรากฏในวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ เป็นความรับผิดชอบของผู้นิพนธ์บทความหรือผู้เขียนเอง ทั้งนี้ไม่รวมความผิดพลาดอันเกิดจากเทคนิคการพิมพ์
เอกสารอ้างอิง
ภาษาไทย
ขวัญฤทัย ครองยุติ และ วชิรวิชญ์ วรชิษณุพงศ์. (2567). การพัฒนากิจกรรมท่องเที่ยวเชิงประสบการณ์เพื่อ ส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพตำบลนางแล จังหวัดเชียงราย. คณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.
ฐปณี รัตนถาวร และ พรชัย จิตติวสุรัตน์. (2567). การพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยวด้วยกระบวนการวิเคราะห์เชิง สัณฐานบนฐานนิเวศวัฒนธรรมท้องถิ่นในชุมชนเกาะลัดอีแท่น นครปฐม. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 24 (1), 85–116.
มัสลิน บัวบาน, รัตติยากร รัตนฤทธิชัย, อารีญา ทับทิมตระกูลดี, วนิดา ศรีอนุชิต และวาทินี เพชรไทรแก้ว. (2561). แนวทางการพัฒนากิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงเกษตร เกาะลัดอีแท่น อำเภอสามพราน จังหวัด นครปฐม. ใน เอกสารสืบเนื่องจากงานประชุมวิชาการระดับชาติ ครั้งที่ 10 มหาวิทยาลัยราชภัฏ นครปฐม (หน้า 1277–1292). มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.
สำนักงานจังหวัดนครปฐม. (2568). แผนปฏิบัติราชการประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2568 ของจังหวัดนครปฐม. กลุ่มงานยุทธศาสตร์และข้อมูลเพื่อการพัฒนาจังหวัด สำนักงานจังหวัดนครปฐม.
ภาษาอังกฤษ
Howkins, J. (2013). The creative economy: How people make money from ideas. Penguin.
Manopawit, P. (2021). Tourism based on biodiversity and revitalizing the economy
and protecting the environment after COVID-19. https://bkktribune.com
OECD. (2023). Tourism trends and policies. Organization for Economic Co-operation and Development.
Office of the National Economic and Social Development Council. (2017). Summary of important points national economic and social development plan no. 12 (2017-2021). Office of the Prime Minister.
Peng, J., Yang, X., Fu, S., & Huan, T. C. (2023). Exploring the influence of tourists’ happiness on revisit intention in the context of traditional Chinese medicine cultural tourism. Tourism Management, 94, Article 104647.
Ramkissoon, H., Weiler, B., & Smith, L. D. G. (2012). Place attachment and pro–environmental behavior in national parks: The development of a conceptual framework. Journal of Sustainable Tourism, 20(2), 257–276.
Siriporn, W. (2021). Biodiversity-based tourism and local knowledge in agricultural communities. Journal of Environmental Humanities, 9(3), 77–90.
UNWTO. (2023). World tourism barometer. United Nations World Tourism Organization.
