ปัจจัยที่สัมพันธ์กับบทบาท ปัญหาและอุปสรรคของนักสังคมสงเคราะห์ในการขับเคลื่อนโครงการครอบครัวเข้มแข็งในสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนที่มีสถานแรกรับทั่วประเทศ

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาบทบาท ปัญหา และอุปสรรคของนักสังคมสงเคราะห์ในการขับเคลื่อนโครงการครอบครัวเข้มแข็งในสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนที่มีสถานแรกรับทั่วประเทศ รวมถึงศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคลกับมิติเหล่านี้ การวิจัยเชิงปริมาณนี้ใช้การเลือกกลุ่มตัวอย่าง
แบบเจาะจง (Purposive Sampling) โดยเก็บข้อมูลจากประชากรที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินโครงการ รวมทั้งสิ้น 205 คน ซึ่งประกอบด้วยนักสังคมสงเคราะห์ ผู้บริหาร และเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องจากสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน จำนวน 38 แห่ง 39 หน่วยงาน ซึ่งเครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูลเป็นแบบสอบถาม (Questionnaire) ที่สร้างขึ้นโดยเฉพาะสำหรับการวิจัยนี้ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลประกอบด้วยสถิติเชิงพรรณนา (Descriptive Statistics) เพื่อหาค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Mean and Standard Deviation) และสถิติเชิงอนุมานโดยใช้การทดสอบไคสแควร์ (Chi-square test) เพื่อทดสอบความสัมพันธ์ของปัจจัยส่วนบุคคล ผลการศึกษาพบว่า                นักสังคมสงเคราะห์มีบทบาทมากที่สุดในการดำเนินโครงการครอบครัวเข้มแข็ง ซึ่งสะท้อนถึงการปฏิบัติหน้าที่อย่างมีประสิทธิภาพ โดยมีบทบาทโดดเด่นในการการสร้างสัมพันธภาพ จัดบรรยากาศที่ปลอดภัยและการยอมรับ รวมถึงการกระตุ้นให้เกิดประสบการณ์เชิงบวกภายในกลุ่มครอบครัวของเด็กและเยาวชนที่กระทำผิด อย่างไรก็ตาม การขับเคลื่อนโครงการดังกล่าวยังต้องเผชิญกับปัญหาและอุปสรรค ในด้านความซับซ้อนที่เกิดจากความหลากหลายทางวัฒนธรรมของกลุ่มครอบครัวของเด็กและเยาวชนที่เข้าสู่กระบวนการยุติธรรม การจัดการด้านการสื่อสารและการสร้างความเข้าใจกับผู้รับบริการ ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคลของนักสังคมสงเคราะห์กับประสิทธิภาพในการปฏิบัติงาน นอกจากนี้ พบว่าปัจจัยส่วนบุคคลด้านอายุ ระยะเวลาการปฏิบัติงาน และการเข้ารับการอบรมหลักสูตรครอบครัวเข้มแข็ง มีความสัมพันธ์กับบทบาทและปัญหาอุปสรรค ข้อเสนอแนะจากการวิจัยนี้จึงเน้นการพัฒนาทักษะเฉพาะทาง การจัดสรรทรัพยากรที่เพียงพอ และการกำหนดนโยบายสนับสนุนจากกรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน เพื่อยกระดับประสิทธิภาพและความยั่งยืนของโครงการ