การศึกษาและพัฒนาภาพลักษณ์พืชเศรษฐกิจจังหวัดสุพรรณบุรีสำหรับการเข้าสู่ตลาดสมัยใหม่
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างภาพลักษณ์สินค้าในกลุ่มพืชเศรษฐกิจจังหวัดสุพรรณบุรีสำหรับการเข้าสู่ตลาดสมัยใหม่ โดยมุ่งเน้นการยกระดับคุณค่าผลผลิตทางการเกษตรผ่านการพัฒนาฉลากและบรรจุภัณฑ์ที่สะท้อนอัตลักษณ์ท้องถิ่น ควบคู่กับแนวคิดการออกแบบที่สอดคล้องกับพฤติกรรมผู้บริโภคยุคใหม่ งานวิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน กลุ่มตัวอย่างจำนวน 27 คน ได้มาโดยวิธีคัดเลือกแบบเจาะจง ประกอบด้วยผู้ประกอบการสินค้าเกษตร จำนวน 17 ราย และเกษตรกรจำนวน 10 ราย เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์ และการสนทนากลุ่ม ตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาโดยผู้เชี่ยวชาญ 3 ท่าน ได้ค่าดัชนีความสอดคล้อง (IOC) ระหว่าง 0.67–1.00 การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพใช้การวิเคราะห์เนื้อหา ส่วนข้อมูลเชิงปริมาณใช้สถิติร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า แนวทางการสร้างภาพลักษณ์สินค้าที่เหมาะสม ควรกำหนดสีขาวเป็นสีหลัก สื่อถึงความสะอาดและปลอดภัย และใช้สีสนับสนุนตามประเภทสินค้า 5 กลุ่ม ได้แก่ ข้าว พืชไร่ ผลไม้ พืชผัก และพืชสมุนไพร การออกแบบกราฟิกใช้แนวคิด Flat Illustration ที่เรียบง่าย ทันสมัย และอ่านง่าย ขณะที่บรรจุภัณฑ์เน้นวัสดุรักษ์โลกตามหลัก 3R ได้แก่ Reduce Reuse และ Recycle จากการพัฒนาต้นแบบฉลากและบรรจุภัณฑ์ร่วมกับเกษตรกร 10 รายพบว่า ผลการประเมินความพึงพอใจโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (𝑥̄ = 4.53, S.D. = 0.53) โดยด้านความเหมาะสมของบรรจุภัณฑ์ต่อสินค้า และด้านภาพลักษณ์ที่ช่วยเพิ่มมูลค่าได้รับคะแนนสูงสุด แสดงให้เห็นว่าการพัฒนาดังกล่าวสามารถยกระดับภาพลักษณ์ สร้างการรับรู้คุณค่า และเพิ่มศักยภาพการแข่งขันของสินค้าเกษตรจังหวัดสุพรรณบุรีในตลาดสมัยใหม่ได้อย่างมีประสิทธิภาพ
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์บทความวิจัยที่ได้รับการตีพิมพ์เผยแพร่ในวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยเป็นลายลักษณ์อักษร
ความรับผิดชอบ เนื้อหาต้นฉบับที่ปรากฏในวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ เป็นความรับผิดชอบของผู้นิพนธ์บทความหรือผู้เขียนเอง ทั้งนี้ไม่รวมความผิดพลาดอันเกิดจากเทคนิคการพิมพ์
เอกสารอ้างอิง
ปิยะวรรณ ปิ่นแก้ว, ศุภมาศ ปั้นปัญญา, และ ศิริญญา อารยะจารุ. (2564). การออกแบบบรรจุภัณฑ์ข้าว ผัก และ
ส้มโอสำหรับการบริโภคเพื่อเพิ่มมูลค่า. วารสารศิลป์ปริทัศน์, 9(1), 49-59.
พุทธชน อนุรักษ์, ณัฐพงศ์ ศรีสวัสดิ์, และ ศิริพร บุญช่วย. (2565). แนวทางการออกแบบบรรจุภัณฑ์กล้วยไม้สำหรับใช้ในการให้บริการของสายการบินโดยใช้แอปพลิเคชัน Procreate. วารสารวิชาการการบิน การเดินทาง และการบริการ, 1(1), 73–102.
ยุธยา อยู่เย็น, ปรียนันท์ ประยูรศักดิ์, และ ฐิตา ฟูเผ่า. (2568). รายงานโครงการวิจัยฉบับสมบูรณ์เรื่อง การยกระดับผลผลิตทางการเกษตรปลอดภัยตามมาตรฐานแบรนด์น้องเหน่อเพื่อเข้าสู่ตลาดสมัยใหม่. มหาวิทยาลัยสวนดุสิต.
วัชราภรณ์ ชัยวรรณ, สุพัตรา แสงคำ, และ ธนกฤต ศรีสุข. (2566). แนวทางการออกแบบบรรจุภัณฑ์อาหารทางทะเลแปรรูปบนฐานอัตลักษณ์วิถีชีวิตของชุมชน. วารสารวิชาการเทคโนโลยีการจัดการ, 4(1), 41–65.
อุสุมา พันไพศาล และ วารุณี จอมกิติชัย. (2564). การออกแบบตราสินค้าและบรรจุภัณฑ์เพื่อยกระดับผลสับปะรดห้วยมุ่นโดยใช้ข้อมูลความสัมพันธ์ระหว่างสีเปลือกและรสชาติ. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์, 16(2). 57-76.
Labrecque, L. I., & Milne, G. R. (2013). To be or not to be different: Exploration of norms and benefits of color differentiation in the marketplace. Marketing Letters, 24(2), 165–176.
Madden, T. J., Hewett, K., & Roth, M. S. (2000). Managing images in different cultures: A cross-national study of color meanings and preferences. Journal of International Marketing,
(4), 90–107.
OECD.(2020).Global value chains and the agro-food sector: Implications for policy and development. OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/134b7c67-en
Rundh, B. (2016). The role of packaging within marketing and value creation. British Food Journal, 118(10), 2491–2511. https://doi.org/10.1108/BFJ-10-2015-0390
Yang, X., Li, Y., & Zhao, R. (2023). The impact of brand image on consumers’ willingness to pay: Evidence from agricultural products. Journal of Agribusiness and Marketing, 15(2), 45–60.