บทบรรณาธิการ

บทคัดย่อ

วารสารวิชาการ วิวิธวรรณสาร ฉบับนี้ เป็นฉบับปีที่ 4 ฉบับที่ 3 (กันยายน-ธันวาคม 2563) ประกอบด้วยบทความวิชาการ บทความวิจัย และบทวิจารณ์หนังสือ รวม 10 เรื่อง เมื่อพิจารณาเนื้อหาของบทความอาจแบ่งกลุ่มเนื้อหาออกเป็น 3 กลุ่ม ได้แก่ บทความที่เน้นการวิเคราะห์วิจารณ์วรรณกรรม 5 เรื่อง บทความที่เน้นวิเคราะห์กลวิธีทางภาษา 3 เรื่อง และบทความเกี่ยวกับการสอนภาษาและวัฒนธรรมอีก 2 เรื่อง

บทความที่เน้นการวิเคราะห์วิจารณ์วรรณกรรม มีหลากหลายให้เสพรส หากสนใจวรรณกรรมในเชิงประเมินค่า ต้องอ่าน คุณค่าในวรรณกรรมเยาวชนของสุมาลี บำรุงสุข ซึ่งผู้ศึกษาวิจัยได้ค้นพบคุณค่าของวรรณกรรมเยาวชนในขอบเขตศึกษาว่า มีคุณค่า 3 ด้าน ได้แก่ คุณค่าด้านอารมณ์ คุณค่าด้านการปลูกฝังคุณธรรมจริยธรรม และคุณค่าด้านความรู้

หากประสงค์อ่านวรรณกรรมที่มุ่งวิเคราะห์แนววิถีชีวิต คติความเชื่อ และวัฒนธรรมเฉพาะพื้นถิ่น ต้องอ่าน แนวคิดและกลวิธีการนำเสนอวรรณกรรมนวนิยายนิเวศวิถีลุ่มน้ำโขงของวุฐิศานติ์ จันทร์วิบูล ที่ผู้วิจัยได้พบแนวคิดและกลวิธีการนำเสนอนวนิยายดังกล่าวอย่างสำคัญ

หากสนใจการวิเคราะห์วรรณกรรมเพลงลูกทุ่ง ต้องไม่พลาดอ่านบทความ ภาพแทนผัว-เมีย ในวรรณกรรมเพลงลูกทุ่งอีสาน ซึ่งผลจากการศึกษาได้พบว่า เพลงลูกทุ่งมิเพียงเป็นเครื่องบันเทิงสำเริงอารมณ์เท่านั้น หากยังเป็นการผลิตความหมาย เป็นภาษาประกอบสร้าง เป็นตัวแทนและสะท้อนให้เห็นถึงความหมายที่มีอยู่แล้วของวัตถุ คนและเหตุการณ์ ภาษาในบทเพลงยังทำหน้าที่แสดงออกถึงเจตนาของผู้ประพันธ์เพลงอีกด้วย

สำหรับผู้อ่านที่สนใจเกี่ยวกับเอกสารโบราณประเภทใบลาน บทความเรื่อง พระวอ - พระตา : ลักษณะวีรบุรุษในวรรณกรรมใบลาน ฉบับหอสมุดแห่งชาติลาว ที่ผู้ศึกษาได้ปริวรรตและศึกษาจนพบว่า พระวอ-พระตา นั้น คือบุคคลสำคัญในอดีตที่เกี่ยวพันกับประวัติศาสตร์ของบางท้องถิ่นของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว และสำคัญอย่างยิ่งต่อการศึกษาประวัติศาสตร์จังหวัดหนองบัวลำภู ตลอดจนความเป็นมาของผู้คนในภูมิภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย

นอกจากนี้ ยังมีบทวิจารณ์หนังสือ ประเพณีประดิษฐ์ในชุมชนอีสานลุ่มน้ำโขง ซึ่งผลการศึกษาเผยให้เห็นความซับซ้อนของวิธีคิดในการสร้างและพลวัตของประเพณีทั้งที่มา รูปแบบเนื้อหา อุดมการณ์และการสื่อความหมาย รวมถึงอำนาจและวาทกรรมที่แฝงฝังในประเพณีของชุมชนอีสานลุ่มน้ำโขง

บทความที่เน้นการวิเคราะห์กลวิธีทางภาษา ที่ต้องไม่พลาดเช่นกัน บทความ Analysis of Persuasive Language and Speech Acts used by Entrepreneurs in Dragons’Den และ ภาษาบนป้าย: การศึกษาด้านวากยสัมพันธ์และวัจนปฏิบัติศาสตร์ ได้ยืนยันว่า ภาษาล้วนถูกสร้างขึ้นมาอย่างมีจุดมุ่งหมาย มนุษย์เราแสดงพฤติกรรมทางภาษาด้วยเจตนาบางอย่าง เช่น ถามเพื่อต้องการข้อมูล เตือนให้ระวังอันตรายที่อาจจะเกิดขึ้น
ขู่ไม่ให้ทำในสิ่งที่ไม่ประสงค์ให้ทำ กระทั่งโน้มน้าวให้ทำตามที่เราต้องการ คำมีความหมายของมันเองก็จริง แต่จะใช้ในความหมายใดก็เป็นอิสระของผู้ใช้

นอกจากนี้บทความ อ่านรีพับลิกของเพลโต : กวีนิพนธ์ในทรรศนะของนักปรัชญา ยิ่งแสดงให้ถึงความยิ่งใหญ่ของนักคิดนักปรัชญาตะวันตกยุคโบราณอย่างเพลโต ที่ยังคงถูกอ้างถึงในแทบทุกศาสตร์ในประเทศนี้ พลังแห่งความคิดและทัศนะเกี่ยวกับ กวีนิพนธ์ วาทศิลป์ และ ความจริง จึงถูกนำมาบอกเล่า ถกเถียง ไม่รู้จบ โลกมิกล้าลืม

นอกจากนี้ ยังมีบทความเกี่ยวกับการสอนภาษา เรื่อง การพัฒนาความสามารถการเขียนสารคดีของนักศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาวิชาภาษาไทย มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม โดยใช้กิจกรรมการเรียนรู้แบบค้นพบกับการสร้างแผนภูมิความคิด และการบูรณาการการสอนที่ยึดโยงกับความพอเพียง ในบทความ การศึกษาผลการเรียนรู้ หน่วยการเรียนรู้แบบบูรณาการหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ใช่หรือไม่ ที่ภาษาคือวัฒนธรรมทางภูมิปัญญาที่สำคัญยิ่ง หากไม่ฝึกฝนเอาใจใส่อย่างต่อเนื่อง สม่ำเสมอก็ไม่อาจสร้างความงอกงามขึ้นแก่ใครได้ เช่นเดียวกัน ใช่หรือไม่ “ความพอเพียง” กลายเป็นวัฒนธรรมของสังคมไทย เป็นค่านิยมที่ควรปลูกฝังแก่เยาวชน คนไทยทุกคนที่ควรเรียนรู้และปฏิบัติ ทั้งนี้ เพราะ "เศรษฐกิจพอเพียงเป็นเสมือนรากฐานของชีวิต รากฐานความั่นคงของแผ่นดิน”

หวังว่า บทความทั้ง 10 เรื่อง ดังกล่าวมา คงช่วยขยายมุมมอง และความคิดต่างๆ ยังผู้อ่าน และผู้สนใจตามสมควร อันจะนำสู่การพัฒนางานวิชาการเฉพาะตน ที่อาจยังประโยชน์ต่อผู้อื่นต่อไป