การสืบทอดทำนองสวดพระมาลัย อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี

Main Article Content

สุวิมล เวชวิโรจน์

บทคัดย่อ

บทความวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์ 2 ประการ คือ 1. เพื่อรวบรวมทำนองสวดพระมาลัย 2. เพื่อวิเคราะห์กลวิธีการใช้ภาษาในบทสวดพระมาลัย อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ การเก็บข้อมูลการศึกษาเฉพาะคณะพระมาลัยวารี ปัญญาอภิวงศ์พระมาลัยเก่าแก่เพียงคณะเดียวที่ยังคงรับแสดงตามวาระและโอกาสตามงานพิธีศพ และขยายพื้นที่ในการสวดตามส่วนงานราชการ และเอกชน ทั้งนี้ได้เก็บรวมรวมจากแผ่นบันทึกภาพเคลื่อนไหว การสัมภาษณ์กลุ่มผู้บอกภาษาที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการสวดพระมาลัย ได้แก่ แม่เพลงและลูกคู่พระมาลัย ประกอบกับการสังเกตการณ์ภาคสนาม ร่วมกับการศึกษาจากเอกสารทางวิชาการ ตำรา และงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง ผลการศึกษา พบว่า การสวดพระมาลัยใช้บทสวดจากลายมือเขียนที่ตกทอดมาจากบรรพบุรุษ ปัจจุบันมีทำนองสวดทั้งสิ้น 15 ทำนอง จำแนกเป็น ทำนองเก่า 2 ทำนอง ได้แก่ ทำนองฉันท์ ราบหรือร่าย และทำนองลำนอก 13 ทำนอง ได้แก่ ทำนองลำนอกที่คณะพระมาลัยแต่ง และทำนองลำนอกที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับวรรณคดี เช่น ขุนช้างขุนแผน จันทโครบ ส่วนการสืบทอดมี 3 รูปแบบ คือ การสืบทอดโดยสายตระกูลจากบิดามารดา การฝากตัวเป็นศิษย์ และครูพักลักจำ ด้านกลวิธีการใช้ภาษาในบทสวดพระมาลัย แบ่งออกเป็น 4 ประการ คือ ประการแรก กลวิธีการใช้ภาษาในบทสวดพระมาลัย ประการที่สอง กลวิธีการใช้โวหารภาพพจน์ ประการที่สาม กลวิธีด้านการสื่อความหมาย และประการที่สี่ กลวิธีด้านการใช้คำถามวาทศิลป์ อันเป็นการสร้างสรรค์การใช้ภาษาตามลักษณะเฉพาะของแต่ละวัฒนธรรม

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เวชวิโรจน์ ส. (2026). การสืบทอดทำนองสวดพระมาลัย อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี. Journal of Variety in Language and Literature, 10(1), 89–108. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/wiwitwannasan/article/view/290213
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ/บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

Anan, A. (2005). Phra Malai: Essence and transmission (Research report). Thailand Science Research and Innovation. (In Thai)

Ansuwiriya, N., Komoltri, B., & Phetchabun, J. (2021). Linguistic strategies and beliefs about love in Thai popular songs. KKU International Journal of Humanities and Social Sciences, 10 (2), 155–184.(In Thai)

Aramrat, D. (1995). Study of the tradition of chanting Phra Malai of the people of Chaiya District, Surathani Province (Master’s thesis). Srinakharinwirot University. http://research.culture.go.th/index.php/544-2012-09-17-17-38-27.html (In Thai)

Charoen, S. (2007). A study and development of the potential of Southern Thai folk performances: A case study of Likay Pa and Suat Malai (Research report). Suratthani Rajabhat University. (In Thai)

Iem, A. (2017). Linguistic strategies: Sexual communication in Isan Luk Thung songs. Mahamakut Buddhist University Roi-Et Campus Journal, 6 (2), 196–205. (In Thai)

Peeraphong, K. (2022). Linguistic strategies in contemporary Isan Luk Thung songs (Master’s thesis). Mahasarakham University. http://202.28.34.124/dspace/bitstream/123456789/1242/1/60010180004.pdf (In Thai)

Pramin, J. (1999). The transmission of chanting melodies and the tradition of chanting Phra Malai in Ban Nong Khao, Kanchanaburi Province (Master’s thesis). Chulalongkorn University https://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/9646 (In Thai)

Sirichaya, C. (2017). Linguistic strategies in Luk Thung songs for communicating identity and cultural-political expression of migrant Isan people. Veridian E-Journal, 10 (2), 50–61. (In Thai)

Areephong, A. (2008). Southern Dialect Dictionary B.E. 2550. (2008). Nakhosrithammarat Rajabhat University. (In Thai)

Pimlaks.Trisin, B. (1987). Folk songs and modern Thai poetry. In B. Trisin (Ed.), Saitarn Trisin Nipon (pp. 147–166). Sangsarn Books. (In Thai)

Winai, S. (1989). Literature related to Southern folk theatre: Essence and transmission (Research report). Thailand Science Research and Innovation. (In Thai)