การพัฒนารูปแบบการบริหารงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน โดยใช้วินัยเชิงบวกของโรงเรียนเทศบาลวัดศรีปิงเมือง จังหวัดเชียงใหม่
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยเรื่องการพัฒนารูปแบบการบริหารงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนโดยใช้วินัยเชิงบวกของโรงเรียนเทศบาลวัดศรีปิงเมือง จังหวัดเชียงใหม่ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันปัญหาการบริหารงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน เพื่อหารูปแบบ เพื่อทดลองใช้รูปแบบ เพื่อสรุปประเมินผล เพื่อสรุปและสร้างคู่มือ ประชากรที่ใช้ในวิจัย จำนวน 441 คน เครื่องมือการวิจัยโดยใช้แบบประเมิน แบบสังเกต แบบสัมภาษณ์ แบบสอบถามความพึงพอใจ เก็บรวบรวมข้อมูลแบบผสานวิธี สถิติที่ใช้ ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติ
เชิงพรรณนา
ผลวิจัยพบว่า
- สภาพปัญหาปัจจุบันของการบริหารงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนนั้นยังต้องการปรับปรุงและพัฒนาให้ดีขึ้นทั้งด้านการดำเนินการบริหารจัดการ ด้านคุณลักษณะอันพึงประสงค์ ทำให้กระทบต่อระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนในภาพรวม ระบบประกันคุณภาพภายใน และความสำเร็จของการดำเนินงาน
- รูปแบบประกอบด้วย 5 ด้าน คือ การรู้จักนักเรียนเป็นรายบุคคล การคัดกรองนักเรียน การส่งเสริมและพัฒนา การป้องกันและแก้ไขปัญหานักเรียน และการส่งต่อนักเรียน
- การทดลองใช้รูปแบบ การตรวจสอบประสิทธิภาพด้านความเหมาะสมของการพัฒนารูปแบบ พบว่ามีค่าเฉลี่ย 4.38
- การประเมินผลรูปแบบ พบว่าควรมีแนวปฏิบัติเพิ่มเติมให้ชัดเจนตามกระบวนการ 5 ขั้นตอน ด้านผลการประเมินคุณภาพตามมาตรฐานการประกันคุณภาพภายใน ระดับปฐมวัยและการศึกษาขั้นพื้นฐาน อยู่ในระดับดีเลิศ ด้านผลงานเชิงประจักษ์ของโรงเรียนมีความพึงพอใจอยู่ในระดับมากที่สุด
- การสรุปประเมินผลและสร้างคู่มือความพึงพอใจอยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กรมสุขภาพจิต. (2554). คู่มือครูที่ปรึกษาระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน. กรุงเทพมหานคร: ยูเรนัสอิมเมจกรุ๊ป.
ชไมพร สุธรรม. (2553). การใช้วินัยเขิงบวกเพื่อส่งเสริมทักษะภาษาฝรั่งเศสเบื้องต้นของนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพขั้นสูง สาขาวิชาการท่องเที่ยว มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา เชียงใหม่. ใน วิทยานิพนธ์ตามหลักสูตรปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาจิตวิทยาการศึกษาและการแนะแนว. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ชวลิต โพธิ์นคร. (2560). การศึกษาในยุคไทยแลนด์ 4.0. การประชุมใหญ่สามัญประจำปี 2559 และประชุมวิชาการเรื่อง “ห้องสมุดดิจิทัลกับการก้าวสู่ยุค Thailand 4.0”. กรุงเทพมหานคร.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตโต). (2555). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม (พิมพ์ครั้งที่ 13). กรุงเทพมหานคร: ผลิธัมม์.
พัชรา พุ่มพชาติ. (2560). ผลการใช้ชุดฝึกอบรมผู้ปกครองเรื่องการสร้างวินัยเชิงบวก ผ่านกระบวนการมีส่วนร่วมของผู้ปกครองที่มีต่อวินัยในตนเอง และความเชื่อมั่นในตนเองของเด็กปฐมวัยในศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก สังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น อำเภอเมือง จังหวัดขัยนาท. ใน รายงานวิจัย สถาบันวิจัยและพัฒนา. มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม.
โรงเรียนเทศบาลวัดศรีปิงเมือง. (2562). รายงานผลการประเมินตนเองของสถานศึกษา ปีการศึกษา 2562. เชียงใหม่: โรงเรียนเทศบาลวัดศรีปิงเมือง.
สํานักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2559). การพัฒนาระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จํากัด.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2552). การสร้างวินัยเชิงบวก (Positive discipline). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
Nelsen, J., Lott, L., & Glenn, H. S. (2000). Positive Discipline in the Classroom: Developing Mutual Respect, Cooperation, and Responsibility in Your Classroom. New York: Three Rivers Press.