APPLICATION OF THE BUDDHIST GOOD GOVERNANCE PRINCIPLE FOR ENHANCING PEOPLE’S POLITICAL PARTICIPATION IN NAKHON SI THAMMARAT PROVINCE

Main Article Content

Phramaha Ekkawin Piyaweero (Asim)
Thachanan Issadet
Surapon Suyaprom

Abstract

This research article aimed to 1) study the general condition and obstacles of the political participation of the people in Nakhon Si Thammarat Province, 2) study the components of the promotion of political participation of the people in Nakhon Si Thammarat Province, and 3) present the application of the Buddhist Good Governance principles to promote political participation of people in Nakhon Si Thammarat Province.
The results showed that:
1. General condition of the political participation of people in Nakhon Si Thammarat Province was as follows: old-fashioned political commentary used the current conversation to express opinions online; the interests in government administration and politicians; keeping up with the latest news; knowledge, and understanding of political rights and duties according to perceptions; having cooperation with the government to develop their society.
2. Elements of promoting political participation included freedom of thought, audits and criticisms of government's operation, political awakening, and support from government and political parties.
3. The application of the Buddhist Good Governance principles in promoting the political participation of people in Nakhon Si Thammarat Province under the 7 principles of Aparihaniyadhamma was as follows: regular meetings, meeting with readiness, joint determination for political rules, respecting the president, respecting the women and the protection of the weak, the respect of the nation's place, and the preservation of Buddhism.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
Research Articles

References

กัญญา ขำดวง. (2558). การประยุกต์ใช้หลักอปริหานิยธรรม 7 ในการนิเทศภายใน ของโรงเรียนมัธยมศึกษาจังหวัดนครสวรรค์. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์, 3(3), 56.

โกวิท วงศ์สุรวัฒน์. (2549). หลักรัฐศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

จิราภรณ์ ดำจันทร์. (2560). การเปลี่ยนผ่านเป็นประชาธิปไตยที่ไม่ตั้งมั่น: ความล้มเหลวของการทำให้เป็นประชาธิปไตยในประเทศไทย. ใน วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรดุษฎีบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ชญานิศ เขียวสด. (2563). อปริหานิยธรรม: หลักธรรมกับความสำเร็จและความมั่นคงขององค์กร. เรียกใช้เมื่อ 19 พฤษภาคม 2563 จาก file:///C:/Users/user/Downloads/pdf-94ff1abc051d9

นิยม เวชกามา. (2561). รูปแบบการมีส่วนร่วมทางการเมืองในระบอบประชาธิปไตยของประชาชนชาวสกลนครตามแนวพุทธจิตวิทยา. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาพุทธจิตวิทยา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

เปรมศักดิ์ แก้วมรกฎ. (2561). วัฒนธรรมการมีส่วนร่วมทางการเมืองของวัยรุ่นในสังคมพหุวัฒนธรรม: กรณีศึกษา อำเภอเทพา จังหวัดสงขลา. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยธนบุรี, 12(ฉบับพิเศษ), 218-225.

พรเศรษฐี วุฒิปัญญาอิสกุล. (2563). การบูรณาการหลักธรรมาธิปไตยเพื่อส่งเสริมภาวะผู้นำทางการเมืองของนักการเมืองในจังหวัดนครราชสีมา. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์. มหาวิทยามหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พรสวรรค์ สุตะคาน. (2558). การกล่อมเกลาทางการเมืองและวัฒนธรรมทางการเมืองแบบประชาธิปไตย ที่ส่งผลต่อการมรส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่างของประเทศไทย. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น, 12(2), 69-79.

พระครูปลัดไพฑูรย์ เมธิโก. (2557). อปริหานิยธรรม 7: สันติภาพสู่สังคมไทย. วารสารวิทยาลัยนครราชสีมา, 8(2), 77-78.

พระครูพิพิธพัฒนโสภณ (สุบิน สุเมโธ). (2558). รูปแบบการพัฒนาการปกครองคณะสงฆ์ตามหลักอปริหานิย ธรรมในเขตปกครองคณะสงฆ์ภาค 2. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหาชัยทัต ขันธสิกรรม. (2556). ความสัมพันธ์ของหลักภิกขุอปริหานิยธรรม 7 กับการบริหารวัด ในเขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร. วารสารเผยแพร่ความรู้ทางวิชาการและงานวิจัย, 21(5), 56-63.

ภูสิทธ์ ขันติกุล. (2553). รูปแบบการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชน เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.

ลิขิต ธีรเวคิน. (2559). ประชาธิปไตยไทยในทศวรรษใหม่. กรุงเทพมหานคร: สถาบันพระปกเกล้า.

วสันต์ ลิ่มรัตนภัทรกุล. (2558). รูปแบบการประยุกต์ใช้ทุนทางสังคมเพื่อเสริมสร้างการมีส่วนร่วมทางการเมือง ภาคพลเมือง. ใน ดุษฎีนิพนธ์สาขาวิชาพัฒนาศึกษา ภาควิชาพื้นฐานทางการศึกษา. มหาวิทยาลัยศิลปากร.

วิทยา จิตรมาศ และคณะ. (2552). การมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชน : กรณีศึกษาการเลือกตั้งนายกหรือสมาชิกสภา องค์การบริหารส่วนตำบล จังหวัดนครราชสีมา. รายงานการวิจัย: วิทยาลัยนครราชสีมา.

เสนอ อัศวมันตา. (2557). รูปแบบการบริหารจัดการตามหลักอปริหานิยธรรมขององค์การบริหารส่วนจังหวัดนนทบุรี. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. มหาวิทยาลัย มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

อิสมาแอล เบญอิบรอฮีม และธนาสฤษฎิ์ สตะเวทิน. (2561). วัฒนธรรมแบบมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนกับการพัฒนาความมั่นคงในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนใต้ของไทย. วารสารวิชาการบัณฑิตวิทยาลัย วิทยาลัยสวนดุสิต, 14(3), 79-90.

Most read articles by the same author(s)