ศึกษาการจัดการเรียนการสอนตามหลักไตรสิกขาสำหรับนักศึกษา ระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตศรีธรรมาโศกราช
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาการจัดการเรียนการสอนตามหลักไตรสิกขา สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตศรีธรรมาโศกราช 2) เพื่อเปรียบเทียบการจัดการเรียนการสอนตามหลักไตรสิกขา สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตศรีธรรมาโศกราช และ 3) เพื่อเสนอแนะและแนวทางแก้ไขการจัดการเรียนการสอนตามหลักไตรสิกขา สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตศรีธรรมาโศกราช ผู้วิจัยใช้การศึกษาด้วยวิธีการเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษาระดับปริญญาตรี ปีการศึกษา 2563 จำนวน 191 รูป/คน
ผลการวิจัยพบว่า
1. ผลการวิเคราะห์ระดับความคิดเห็นเกี่ยวกับการศึกษาการจัดการเรียนการสอนตามหลักไตรสิกขา สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตศรีธรรมาโศกราช โดยภาพรวมทั้ง 5 ด้าน ได้แก่ 1) ด้านหลักสูตร 2) ด้านการเรียนการสอน 3) ด้านสื่อและเทคโนโลยี 4) ด้านกิจกรรมพัฒนาผู้เรียน และ5) ด้านการวัดและประเมินผล ค่าเฉลี่ยรวม μ อยู่ที่ 4.12 σ อยู่ที่ 0.61 ซึ่งอยู่ในระดับมาก ซึ่งเป็นไปตามสมมติฐานที่ตั้งไว้
2. ผลการวิเคราะห์ข้อมูลเปรียบเทียบการศึกษาการจัดการเรียนการสอนตามหลักไตรสิกขา สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตศรีธรรมาโศกราช จำแนกตามเพศโดยการทดสอบค่าที โดยภาพรวม พบว่า นักศึกษามีสถานภาพด้านปัจจัยส่วนบุคคล ต่างกัน มีความคิดเห็นต่อการจัดการเรียนการสอนตามหลักไตรสิกขา ได้แก่ บรรพชิตค่าเฉลี่ยรวมอยู่ที่ (μ) 4.07 ค่าเฉลี่ยรวมอยู่ที่ (σ) 0.52 เพศชายค่าเฉลี่ยรวมอยู่ที่ (μ) 4.13 ค่าเฉลี่ยรวมอยู่ที่ (σ) 0.62 เพศหญิงค่าเฉลี่ยรวมอยู่ที่ (μ) 4.26 ค่าเฉลี่ยรวมอยู่ที่ (σ) 0.43 ส่วนค่า F-test ผลรวมอยู่ที่ 3.30 ซึ่งเป็นไปตามสมมติฐานที่ตั้งไว้
3. ข้อเสนอแนะแนวทางการศึกษาการจัดการเรียนการสอนตามหลักไตรสิกขา สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตศรีธรรมาโศกราช พบว่า หลักสูตรควรให้ทันสมัยสอดคล้องกับปัจจุบันเน้นส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรมและสามารถนำไปใช้ในชีวิตประจำวันให้เหมาะสมกับการศึกษายุคศตวรรษที่ 21
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
ทิศนา แขมมณี. (2560). ศาสตร์การสอน องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 21). กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญชุม ศรีสะอาด. (2543). การวิจัยเบื้องต้น. กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาสน์.
บุญชม ศรีสะอาด. (2553). หลักการวิจัยเบื้องต้น. กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาสน์.
พระปลัดวิสุทธิ์ศรี นนฺทชโย และคณะ. (2563). การพัฒนาการเรียนรู้ตามหลักไตรสิกขาของนักศึกษาวิทยาเขตศรีธรรมาโศกราช จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารพุทธสังคมวิทยาปริทรรศน์, 5(2), 27-28.
พระมหาอานนท์ อานนฺโท (ศรีชาติ). (2560). การจัดกิจกรรมการเรียนรู้ตามหลักไตรสิกขา เพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ของผู้เรียน สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนทวีวัฒนา. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสอนสังคมศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระรัชเวธน์ เตชวณฺโณ. (2558). การจัดการเรียนรู้ตามหลักไตรสิกขาในโรงเรียนทีปังกรวิทยพัฒน์ (ทวีวัฒนา)ในพระราชูปถัมภ์ฯ สังกัดสานักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 1 กรุงเทพมหานคร. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยามหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2557). หลักและเทคนิคการสอนระดับอุดมศึกษา. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ไพศาล หวังพานิช. (2526). การวัดผลการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: ไทยวัฒนาพานิช.
สุรินทร์ ยิ่งนึก. (2548). การจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการโดยใช้หลักไตรสิกขา เอกสารเผยแพร่กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย. พระนครศรีอยุธยา: โรงเรียนบางซ้ายวิทยา.
สุวรีย์ ศิริโภคารภิรมย์. (2546). การวิจัยทางการศึกษา. ลพบุรี: สถาบันราชภัฎเทพสตรี.
สุหัสชา พิมพ์เนาว์. (2562). การจัดการเรียนรู้ตามหลักไตรสิกขาเพื่อพัฒนาผู้เรียน กลุ่มสาระสังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม ของโรงเรียนกระนวนวิทยาคม จังหวัดขอนแก่น. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสอนสังคมศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
อาภรณ์ ใจเที่ยง. (2550). หลักการสอน (ฉบับปรับปรุง). กรุงเทพมหานคร: โอเดียนสโตร์.