SCHOOL ADMINISTRATION FOR PRIVATE SCHOOL SURVIVAL IN THE BANI ERA
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Private schools in Thailand are facing a critical turning point driven by demographic aging, declining birth rates, intensifying educational competition, and the lingering impacts of the COVID-19 pandemic. This article synthesizes the concept of “success for private school survival” within the context of the BANI World (Brittle, Anxious, Nonlinear, Incomprehensible) by proposing the Private School Survival Model (PSSM). The framework comprises five key dimensions:
1) educational quality, 2) financial stability, 3) adaptability to change, 4) stakeholder relationships, and 5) reputation and image. The conceptual synthesis highlights educational quality as a central driver of private school survival, while financial stability emerges as a major structural challenge within the Thai private education context. Furthermore, the article presents practical implications through the application of the 7Ps Administrative Mix for school administrators, policymakers, and private school owners to strengthen sustainable survival capacity amid the uncertainties of the BANI era.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
จรรยา เกิดแก้ว, ดลศักดิ์ ไทรเล็กทิม, และ องอาจ นัยพัฒน์. (2568). การพัฒนาทฤษฎีฐานรากในการเลือกสถานศึกษาให้บุตรหลานของผู้ปกครองไทย. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 9(11), 349-362.
ชิดพันธ์ ตันติมังกร. (2564). รูปแบบการพัฒนาผู้บริหารด้านการจัดการเชิงธุรกิจเพื่อส่งเสริมความคงอยู่ของโรงเรียนเอกชน. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
รุ่งทิวา แย้มรุ่ง และคณะ. (2566). การวิจัยประเมินผลการดำเนินงาน ปัจจัยความสำเร็จและผลกระทบ ต่อการบริหารจัดการศึกษาของโรงเรียนอัสสัมชัญธนบุรี. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์ ศรีนครินทรวิโรฒ. 24(2), 49-68.
นภัส พงศ์ภัสสร. (2565). การศึกษาการสร้างแบรนด์ของโรงเรียนเอกชนในระบบ. ใน การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
สุกัญญา สุดารารัตน์. (2568). ส่วนประสมทางการบริหาร 7P เพื่อเสริมสร้างศักยภาพการแข่งขันของโรงเรียนเอกชนในยุคการเปลี่ยนแปลง. วารสารวนัมฎองแหรกพุทธศาสตรปริทรรศน์, 12(2), 357-372.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2565). การจัดการศึกษาขั้นพื้นฐานของโรงเรียนเอกชน: สภาพและแนวทางการสนับสนุน. กรุงเทพฯ: สกศ.
Andrabi, T., Das, J., Khwaja, A. I., Özyurt, Ş., & Singh, N. (2023). Helping schools survive: Experimental evidence on the impact of financial and educational support to private schools. American Economic Review, 113(10), 3315-3349.
Azorín, C., Harris, A., & Jones, M. (2019). Taking a distributed perspective on leading professional learning networks. School Leadership and Management, 40(2-3), 111-127.
Brauckmann-Sajkiewicz, S., & Pashiardis, P. (2022). Entrepreneurial leadership in schools: linking creativity with accountability. International Journal of Leadership in Education, 25(5), 787-801.
Darling-Hammond, L., & Lieberman, A. (Eds.). (2012). Teacher education around the world: Changing policies and practices. Routledge.
Fullan, M. (2020). Leading in a culture of change (2nd ed.). Jossey-Bass/John Wiley & Sons.
Kotler, P., & Keller, K. L. (2016). Marketing management (15th ed.). Upper Saddle River, NJ: Pearson Education.
Malik, H.-R., Ahmad, M., & Ahmad, Z. (2018). Parents’ choice regarding school selection for their children’s education. Journal of Educational Sciences & Research, 5(1). Retrieved from https://www.researchgate.net/publication/358646690_Parents'_Choice_Regarding_School_Selection_for_their_Children's_Education
MGR Online. (2025, January 5). สัญญาณเตือนโรงเรียนเอกชนไทย: เด็กน้อยลง รายได้หด ความท้าทายที่รออยู่ข้างหน้า. ผู้จัดการออนไลน์. เรียกใช้เมื่อ 5 มกราคม 2568, จาก https://mgronline.com/specialscoop/detail/9680000116383
OECD. (2023). The future of education and skills: Education 2030. OECD Publishing.
OECD. (2023). Education at a glance 2023: OECD indicators. OECD Publishing.
Porter, M. E. (1996). What is strategy? Harvard Business Review, 74(6), 61-78.
Teece, D. J., Pisano, G., & Shuen, A. (1997). Dynamic capabilities and strategic management. Strategic Management Journal, 18(7), 509-533.
UNESCO. (2021). Global education monitoring report 2021: Non-state actors in education-Who chooses? Who loses? UNESCO Publishing.
World Bank. (2022). Thailand education monitor: Post-pandemic recovery and schooling resilience. World Bank.
