การจัดการเรียนการสอนรายวิชานาฏศิลป์ไทยในศตวรรษที่ 21 บทความเทคนิค

Main Article Content

ธนสิทธิ์ ชมชิด
กรวิภา เลาศรีรัตนชัย
ณฤภัค อาขวานนท์
บงกช ทิพย์สุมณฑา

บทคัดย่อ

เนื้อหาในบทความนี้ ผู้เขียนต้องการนำเสนอให้เห็นถึงแนวโน้มการจัดการเรียนการสอนรายวิชานาฏศิลป์ไทยในศตวรรษที่ 21 วิธีการจัดการรับมือกับการเปลี่ยนแปลงตามสถานการณ์ของโลก เพื่อเป็นแนวทางการปฏิบัติ ให้ครูผู้สอน ผู้เรียน และสังคม ได้รับรู้ถึงแนวโน้ม และหลักปฏิบัติในการจัดการเรียนการสอนรายวิชานาฏศิลป์ไทย ให้ไปในทิศทางที่ส่งเสริมและสนับสนุนกิจกรรมการศึกษาในทางที่ดีขึ้น โดยไม่ควรยึดติดกับสิ่งเดิม แต่ยังสามารถนำเทคโนโลยีเข้ามาปรับใช้ควบคู่กับการจัดการเรียนการสอนได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยคุณลักษณะของครูนาฏศิลป์ไทยอันพึงประสงค์ในศตวรรษที่ 21 จำเป็นต้องมีจิตวิญญาณของการเป็นครู
มีความรู้ความสามารถ เชี่ยวชาญ ลุ่มลึก ปรับเปลี่ยนตามความเปลี่ยนแปลงของสังคมและเทคโนโลยี ไม่ได้จำกัดอยู่แค่การถ่ายทอดความรู้แบบเดิม แล้วต้องมีการพัฒนาตัวเองอย่างสม่ำเสมอ ในส่วนของแนวทางการจัดการเรียนการสอนรายวิชานาฏศิลป์ไทยในศตวรรษที่ 21 ให้มีประสิทธิภาพ มีความสอดคล้องกับคุณลักษณะของของครูนาฏศิลป์ไทยอันพึงประสงค์ในศตวรรษที่ 21 โดยหลักสำคัญมุ่งเน้นไปในส่วนของผู้เรียน
เป็นหลัก โดยการเข้าใจ เข้าถึง และสิ่งสำคัญต่อการเปลี่ยนแปลงอย่างก้าวกระโดดของโลก ครูผู้สอนต้องสามารถปรับเปลี่ยนพัฒนาได้ตามกระแสและความต้องการของสังคม แต่สิ่งหนึ่งที่ยังคงไว้ซึ่งความเป็นครูต้องมี คือ จรรยาบรรณ หรือจิตวิญญาณความเป็นครู ในฐานะครูผู้สอนวิชานาฏศิลป์ไทย เพื่อให้เยาวชนคนไทยในรุ่นหลังได้รู้จัก สืบสาน และอนุรักษ์ศิลปะของชาติไทย ในสภาวการณ์เปลี่ยนแปลงทางสังคมอยู่ในขณะนี้ จึงมีความจำเป็นการปรับปรุงหรือเปลี่ยนแปลงรูปแบบการสอนนาฏศิลป์ไทย เพื่อกระตุ้นและเสริมสร้างการจัดการเรียนการสอนให้เกิดประสิทธิภาพ เพราะการเปลี่ยนแปลงนั้นเปรียบเสมือนดาบสองคม ที่ครูผู้สอนมีหน้าที่ปรับเปลี่ยน และปลูกจิตสำนึก สร้างคน สร้างชาติ รักษาวัฒนธรรมไทยให้คงอยู่ ผ่านการจัดการเรียนการสอนรายวิชานาฏศิลป์ไทยในศตวรรษที่ 21

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ชมชิด ธ., เลาศรีรัตนชัย ก. ., อาขวานนท์ ณ. ., & ทิพย์สุมณฑา บ. (2025). การจัดการเรียนการสอนรายวิชานาฏศิลป์ไทยในศตวรรษที่ 21: บทความเทคนิค. วารสารครุศาสตร์ปัญญา, 4(4), 410–426. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/IEJ/article/view/282489
ประเภทบทความ
บทความเทคนิค
ประวัติผู้แต่ง

ธนสิทธิ์ ชมชิด, คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม

Faculty of Humanities and Social Sciences Nakhon Pathom Rajabhat University

เอกสารอ้างอิง

กรมส่งเสริมวัฒนธรรม. (2560). คู่มือการสอนนาฏศิลป์ไทย. สำนักพิมพ์การศึกษาภาควิชานาฏศิลป์.

เกิดพงศ์ จิตรหลัง. (2562). คุณลักษณะที่พึงประสงค์ของครูในศตวรรษที่ 21. วารสารมหาวิทยาลัย

ราชภัฏยะลา. 14(1), 139.

ชลธิชา สุขสำราญ. (2565). นาฏศิลป์ไทยเสริมสร้างบุคลิกภาพสำหรับเด็กวัย 6-12 ปี. วารสารดนตรีและ

การแสดง. 2(2), 65.

ชัญญภัทร ภัคพิพัฒน์สกุล พิจิตรา ธงพานิช นิราศ จันทรจิตร. (2566). การพัฒนาผลการเรียนรู้และเจตคติต่อ

การเรียนนาฏศิลป์ตามแนวคิดการจัดการเรียนรู้นาฏศิลป์ไทยสร้างสรรค์ประกอบการเรียนแบบร่วมมือ

ของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 1. วารสารการบริหารและนิเทศการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 14(2).

-46.

ทิศนา แขมมณี. (2559). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ.

กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. ธานี มังกะโรทัย. ครูชำนาญการพิเศษ สังกัด วิทยาลัยนาฏศิลปอ่างทอง สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์.

(26 กุมภาพันธ์ 2568). สัมภาษณ์.

นพดล อินทร์จันทร์ (2565). แนวทางการพัฒนาภาพลักษณ์ และคุณลักษณ์ของครูศิลปะการแสดงในศตวรรษ

ที่ 21. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม. 10(1), 189.

นาวี สาสงเคราะห์. อาจารย์ สังกัด วิทยาลัยนาฏศิลป์สุพรรณบุรี สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์. (25 กุมภาพันธ์

. สัมภาษณ์.

ประวิทย์ ฤทธิบูลย์. (2558). นาฏศิลป์ไทย : สื่อทางวัฒนธรรมที่มากกว่าความบันเทิง. วารสารศิลปกรรม

ศาสตร์วิชาการ วิจัยและงานสร้างสรรค์, 2(1). 115

รุ้งนภา ชุมประเสริฐ และจุไรศิริ ชูรักษ์. (2565). การจัดการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบการสอนทักษะปฏิบัติของ

แฮร์โรว์ร่วมกับการใช้สื่อประสมที่มีต่อทักษะการปฏิบัติทางนาฏศิลป์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1.

วารสารครุศาสตร์สาร. 16(2) ,206-207.

ลดาวัลย์ ก๊กตระกล. (2561). ผลการใช้รูปแบบการสอนทักษะปฏิบัติของเดวีส์ เรื่อง การสร้างงานจากโปรแกรม

ประมวลคํา สําหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปี ที่ 5. ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตร

การสอน และเทคโนโลยีการเรียนรู้ (ประถมศึกษา) บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

วริศนันท์ เดชปานประสงค์, มงคล ไชยวงศ์, อัครวุฒิ จินดานุรักษ์, ไตรรัตน์ พิพัฒโภคผล, และพลอยปภัส

จิตรัตน์สรณ์. (2565). รูปแบบการจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาทักษะปฏิบัติของผู้เรียน. วารสารวิชาการ

สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ. 8(2), 431.

ศิริรัตน์ เขมาชีวะ และจงกล บัวแก้ว.(2567).การจัดการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบการสอนทักษะปฏิบัติของแฮร์โรว์

ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและทักษะปฏิบัติการทำขนมไทยของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2.

วารสารครุศาสตร์ปัญญา. 3(2), 4.

ศิริพร อนุสภา, สุวิทย์ สลามเต๊ะ, สราวุธ และซัน.(2565).เยาวชนไทยกับการศึกษาในยุคศตวรรษที่ 21. วารสาร

บริหารการศึกษา มศว. 19(37), 214-215.

ศิริธร นวมนาม. ข้าราชการครูวิทยฐานะชำนาญการพิเศษ โรงเรียนเทศบาล 3 ประชายินดี จังหวัดราชบุรี.

(26 กุมภาพันธ์ 2568). สัมภาษณ์.

สายพิน สีหรักษ์. (2568). หลักการวางแผนและการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. เอกสารประกอบการ

สัมมนาการจัดการเรียนรู้นาฏศิลป์ในห้องเรียนสู่งานวิจัย คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลยเทคโนโลยี

ราชมงคลธัญบุรี.

สุรพล วิรุฬห์รักษ์. (2547). หลักการแสดงนาฏยศิลป์ปริทรรศน์. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุรัตนา ปญจพรอุดมลาภ และ วัชรินทร ศรีรักษา. (2559). การจัดกิจกรรมการเรียนรูสาระนาฏศิลป์ที่เน้น

ทักษะปฏิบัติ ตามรูปแบบการสอนของ HARROW เรื่อง พื้นฐานนาฏศิลป์ไทย ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5.

วารสารศึกษาศาสตร ฉบับวิจัยบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น. 10(3), 25-26.

เสาวรี ภูบาลชื่น. (2565). การสอนนาฏศิลป์ในยุคศตวรรษที่ 21. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัย

มหาสารคาม. 16(2), 7.

Office for Promotion of Social Learning and Improve the Quality of Youth. (2014).Lifting Quality

Teachers in Century 21.Materials SymposiumAphiwat Learning Turning point to Thailand.6-

May 2014. N.P.

Saavedra, A. R., & Opfer, V. D. (2012). Teaching and learning 21st century skills: Lessons from

the learning sciences. International Academy of Education.

Trilling, B., & Fadel, C. (2009). 21st Century Skills: Learning for Life in Our Times. Jossey-Bass.