ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาวิทยาลัยอาชีวศึกษาเอกชน สังกัดสำนักงานอาชีวศึกษาจังหวัดขอนแก่น
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาของอาชีวศึกษาเอกชน สังกัดสำนักงานอาชีวศึกษาจังหวัดขอนแก่น และ 2) เพื่อเปรียบเทียบภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาของอาชีวศึกษาเอกชน สังกัดสำนักงานอาชีวศึกษาจังหวัดขอนแก่น ที่มีเพศ และประสบการณ์การทำงานต่างกัน กลุ่มเป้าหมายคือ ผู้บริหารวิทยาลัยอาชีวศึกษาเอกชน สังกัดสำนักงานอาชีวศึกษาจังหวัดขอนแก่น จำนวน 105 คน ได้รับแบบสอบถามกลับมา จำนวน 98 ฉบับ คิดเป็นร้อยละ 93 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาของอาชีวศึกษาเอกชน สังกัดสำนักงานอาชีวศึกษาจังหวัดขอนแก่น โดยรวมพบว่าอยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.37 เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่าทุกด้านอยู่ในในระดับมาก โดยเรียงค่าเฉลี่ยจากมากไปน้อย ได้แก่ ด้านความคิดสร้างสรรค์, ด้านวิสัยทัศน์, ด้านความยืดหยุ่น และด้านจินตนาการ ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.42, 4.38, 4.35, และ4.35 ตามลำดับ และ 2) ผลการเปรียบเทียบผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาอาชีวศึกษาเอกชน สังกัดสำนักงานอาชีวศึกษาจังหวัดขอนแก่น ที่มีเพศ และประสบการณ์การทำงาน พบว่า ผู้บริหารที่มีเพศต่างกันและมีประสบการณ์การทำงานต่างกัน มีทัศนะไม่แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กรองทิพย์ นาควิเชตร. (2552). ภาวะผู้นำสร้างสรรค์เพื่อการศึกษา. สมุทรปราการ: ธีรสาส์น
กระทรวงศึกษาธิการ. (2553). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบบัที่ 2) พ.ศ. 2545 และ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2553. https://ผู้บริหารสถานศึกษา.moe.go.th/พรบ-การศึกษาแห่งชาติ-พ-ศ-2542/
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2553). ความคิดเชิงสร้างสรรค์. กรุงเทพฯ: ซัดเซส มีเดีย.
คณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย.(2560).เล่ม 134 ตอนที่ 40 ก ราชกิจจา นุเบกษา 6 เมษายน 2560. https://cdc.parliament.go.th/draftconstitution2/more_news.php?cid=87
ธีระ รุญเจริญ และวาสนา ศรีไพโรจน์ (2554). กลยุทธ์การพัฒนาความเป็นบุคคลแห่งการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: คุรุสภา ลาดพร้าว.
ณัฐยา สนตระการผล. (2554). การบริหารจัดการนวัตกรรม. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ:บริษัทเอ็กซเปอร์เน็ท.
นพพงษ์ บุญจิตราดุล. (2557). หลักการและทฤษฎีการบริหารการศึกษา. นนทบุรี: ตรีณสาร.
บุญชม ศรีสะอาด. (2553) .การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
บรรจบ บุญจันทร์. (2556). การบริหารสถาบันเพื่อความเป็นเลิศ. มหาสารคาม: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2553). ผู้นำเชิงสร้างสรรค์นและผลิตภาพ : กระบวนทัศน์ใหม่และผู้นำใหม่ทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2555). แนวคิด ทฤษฎี และประเด็นเพื่อการบริหารทางการศึกษา. กรุงเทพฯ:
ทิพยวิสุทธิ์.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2557).ภาวะผู้นำ ทฤษฎีและนานาทัศนะร่วมสมัยปัจจุบัน. กรุงเทพฯ: ทิพยวิสุทธิ์.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2562). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติพุทธศักราช
แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 3) พ.ศ.2553 และแก้ไข
เพิ่มเติม (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2562. กรุงเทพมหานคร: บริษัท พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. (2559). คำสั่งคณะรักษาความสงบแห่งชาติ. การบริหารจัดการรวมสถานศึกษาอาชีวศึกษาภาครัฐและภาคเอกชน. เล่ม 133 ตอนพิเศษ 52 ง วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2559.
สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. (2566). การจัดตั้งสำนักงานอาชีวศึกษาจังหวัด. สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา
Basadur, M. (2008). Leading Other to Think Innovatively Together : Creative Leadership. Journal of the Leadership Quarterly,15(1): 103.
Coste, T.G. (2009). Creative Leadership & Women. Retrieved September 9.
http://www.pptsearch.net/details-creative-leadership-amp-women-
htm
Danner, S.E. (2008). Creative leadership in art education. Perspectives Educator,
Master of Art, Ohio University.
DuBrin, A. J. (1998). Leadership: Research findings, practice, and skills. Boston: Houghton Mifflin Company.
Harris, A. (2009), Creative leadership. Journal of Management in Education, 23(1), 55-67.
Hayes B. (2007). Customer Loyalty study of Wireless Service Providers. Business over
Broadway, 21(2), 112-132.
Isaksen,S.G., & Dorval, K. B., & Treffinger, D. J. (2011). Creative approaches to problem
solving: A framework for innovation and change. New York: Sage.
Krejcie, R.V. and Morgan, D.W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30, 607-610. https://psycnet.apa.org/record/1971-03263-001