พฤติกรรม ความรู้ และทักษะการใช้สื่อดิจิทัลของข้าราชการสำนักพระราชวัง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) พฤติกรรมการใช้สื่อดิจิทัลของข้าราชการสำนักพระราชวัง 2) ระดับความรู้ และทักษะการใช้สื่อดิจิทัลของข้าราชการสำนักพระราชวัง และ3) ความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการใช้สื่อดิจิทัลกับระดับความรู้และทักษะการใช้สื่อดิจิทัลของข้าราชการสำนักพระราชวัง การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ โดยการสำรวจ กลุ่มตัวอย่าง คือ ข้าราชการสำนักพระราชวัง จำนวน 382 คน สุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสอบถาม และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน ผลการวิจัยพบ 1) พฤติกรรมการใช้สื่อดิจิทัลของข้าราชการสำนักพระราชวังใช้ผ่านช่องทางเว็บไซต์เป็นหลัก รองลงมาคือ สื่อสังคม และแอปพลิเคชันข่าว ตามลำดับ โดยมีความถี่ในการใช้สื่อดิจิทัลทุกวัน ซึ่งส่วนใหญ่ใช้ในช่วงเช้าก่อนเริ่มงาน วัตถุประสงค์หลักเพื่อรับข่าวสารความเคลื่อนไหวของหน่วยงาน ติดตามสถานการณ์ของโลก และรับรู้ข้อมูลข่าวสารเหตุการณ์ปัจจุบัน ตามลำดับ 2) ความรู้และทักษะในการใช้สื่อดิจิทัลของข้าราชการสำนักพระราชวังอยู่ในระดับมาก ในด้านการวิเคราะห์เกี่ยวกับการใช้สื่อดิจิทัลทั่วไป รองลงมาคือ ด้านความสามารถในการปรับประยุกต์ และสร้างสรรค์สื่อดิจิทัลเพื่อใช้ในการปฏิบัติงาน ด้านการประเมินการใช้สื่อดิจิทัลในงานราชการ และด้านการเข้าถึงสื่อดิจิทัลอย่างตระหนักรู้โดยเฉพาะความตระหนักรู้เกี่ยวกับความสำคัญและประโยชน์ของสื่อดิจิทัล ตามลำดับ และ 3) พฤติกรรมการใช้สื่อดิจิทัลไม่มีความสัมพันธ์กับระดับความรู้และทักษะในการใช้สื่อดิจิทัลของข้าราชการสำนักพระราชวัง
คำสำคัญ: พฤติกรรม, ความรู้, สื่อดิจิทัล, ข้าราชการสำนักพระราชวัง
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรทิพย์ ต่อบุญ. (2565). แนวทางการพัฒนาการสื่อสารภาพลักษณ์องค์กรของกองทัพบกในยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: วิทยาลัยการทัพบก.
กนกนาถ ลิขิตไพรวัลย์. (2563). กลยุทธ์การสื่อสารข้อมูลข่าวสารผ่านเฟซบุ๊กเพจในจังหวัดพิษณุโลก.พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร.
จิรัชญา สุขยืน และพรรณทิพย์ อย่างกลั่น. (2566). ปัจจัยด้านทักษะและแรงจูงใจที่ส่งผลต่อการปรับตัวของนัก บัญชียุคดิจิทัลในภาคตะวันออก. Journal of Social Science for Local Development Rajabhat Maha Sarakham University, 7(4), 160-169.
ชบา โพธิ์มณี. (2563). การศึกษาเชิงประจักษ์ด้านทักษะการรู้เท่าทันนวัตกรรมดิจิทัลของข้าราชการทหาร อากาศ. ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยรังสิต.
ณัฐวิโรจน์ มหายศ. (2563). พฤติกรรมการเปิดรับข่าวสารผ่านสื่อใหม่ กับภาพลักษณ์ของมหาวิทยาลัยบูรพา และความสนใจในการเลือกศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยบูรพาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 สังกัด สำนักงานพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 18. ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.
ตรัยรัตน์ ปลื้มปิติชัยกุล. (2566). พฤติกรรมการใช้สื่อดิจิทัลการรับรู้สื่อดิจิทัลที่ส่งผลต่อการรับรู้ อิทธิพลของ สื่อดิจิทัลของประชาชน ในเขตพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารวิชาการ และวิจัยมหาวิทยาลัย ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 13(2), 269-283.
นภัทร น้อยนารถ และคณะ. (2565). ทักษะการรู้เท่าทันสื่อของนักศึกษาระดับปริญญาตรี คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
นวพัฒน์ เก็มกาแมน. (2563). แนวทางการพัฒนาการรู้ดิจิทัล สำหรับครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษา มัธยมศึกษา เขต 7. ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
ปกฤตณ์ หงส์เทียมทอง. (2563). พฤติกรรมการเปิดรับรายการให้ความรู้เกี่ยวกับสุขภาพผ่านทางสื่อใหม่ กรณีศึกษา รายการปักหมุดหยุดป่วย. ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
รินทร์ลภัส เกตุวีระพงศ์. (2564). พฤติกรรมการใช้สื่อสังคมออนไลน์ การรู้เท่าทันสื่อ และการตระหนักรู้ การ กลั่นแกล้งกันบนโลกออนไลน์ของเยาวชนในจังหวัดเชียงใหม่. พิฆเนศวร์สาร, 17(2), 143-160.
ลฎาภา ศรีพสุดา. (2562). บทบาทของสื่อใหม่ในการสร้างค่านิยมทางสังคมของนักศึกษามหาวิทยาลัย. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม, 7(2), 10-16.
วันชัย แผ่นทอง. (2562). ข้าราชการกับการเปลี่ยนแปลงสู่รัฐบาลดิจิทัล. กรุงเทพฯ: วิทยาลัยการทัพบก.
วิทิตา จันทรวารีเลขา. (2563). แนวทางในการสนับสนุนการพัฒนาทักษะบุคลากรในการประยุกต์ใช้เทคโนโลยี ดิจิทัล (Digital Savvy) ตามแผนงาน Digital Competency: กรณีศึกษา การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่ง ประเทศไทย (กฟผ.). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศิริกาญจน์ จันทร์วิชโน. (2564). ทักษะการรู้เท่าทันสื่อสังคมออนไลน์ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี สถาบันอุดมศึกษาในกำกับของรัฐในเขตกรุงเทพมหานคร. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ศิริพัทร บุญพิมพ์. (2564). การเปิดรับสื่อโฆษณาบนสื่อสังคมออนไลน์และการรู้เท่าทันสื่อโฆษณาที่ส่งผลต่อ การตัดสินใจซื้อสินค้าเครื่องสำอางของวัยรุ่นในเขตกรุงเทพมหานคร. ปทุมธานี: มหาวิทยาลัย กรุงเทพ.
สันดุสิทธิ์ บริวงษ์ตระกูล. (2563). การสื่อสารดิจิทัลกับการธำรงรักษาวัฒนธรรมหมอลำเรื่องต่อกลอน กรณีศึกษา คณะประถมบันเทิงศิลป์. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
สำนักพระราชวัง. (2567). สำนักพระราชวัง: หน่วยราชการในพระองค์. สืบค้นจาก https://www.royaloffice.th/about-royaloffice/สำนักพระราชวัง/
สุภรัตน์ รุ่งเรืองโชติสกุล. (2563). ประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรฝ่ายตำรวจวัง กองวัง สำนัก พระราชวัง. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์, 6(3), 235-247.
