การพัฒนาแพลตฟอร์มดิจิทัลที่ขับเคลื่อนด้วยปัญญาประดิษฐ์เพื่อสนับสนุนการจัดการเรียนการสอนและการเรียนรู้ที่ส่งเสริมการรู้วิทยาศาสตร์สำหรับครู
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้เป็นการวิจัยและพัฒนาเพื่อออกแบบ พัฒนา และประเมินแพลตฟอร์มดิจิทัลที่ขับเคลื่อนด้วยปัญญาประดิษฐ์เพื่อสนับสนุนการจัดการเรียนการสอนที่ส่งเสริมการรู้วิทยาศาสตร์ กลุ่มเป้าหมายคือครูผู้สอนวิทยาศาสตร์ระดับมัธยมศึกษา 30 ท่าน ซึ่งเลือกมาโดยวิธีเลือกแบบเจาะจง เก็บรวบรวมข้อมูลผ่านแบบสอบถามและแบบประเมินจากผู้เชี่ยวชาญและผู้ใช้งาน และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ผลการวิจัยพบว่าครูมีความต้องการการสนับสนุนในระดับสูง โดยเฉพาะด้านการออกแบบกิจกรรมและการประเมินผล นวัตกรรมที่พัฒนาขึ้นคือแพลตฟอร์ม PISA Ed Scienc ซึ่งขับเคลื่อนด้วยหลักวิศวกรรมพรอมต์และมีเครื่องมือ AI สำหรับการวางแผนบทเรียนและการสร้างแบบประเมิน โดยได้รับการประเมินจากผู้เชี่ยวชาญว่ามีความเหมาะสมในระดับมากที่สุด ขณะที่ครูผู้ใช้งานประเมินประสิทธิภาพโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด โดยเฉพาะด้านการออกแบบการเรียนการสอน และด้านการใช้งาน แม้ผู้เชี่ยวชาญจะยืนยันว่าแพลตฟอร์มมีความสอดคล้องกับหลักการของ PISA แต่ได้เสนอแนะให้พัฒนาฟังก์ชันเพิ่มเติมเพื่อสนับสนุนการสอนที่คำนึงถึงความแตกต่างระหว่างบุคคลและการประเมินตามสภาพจริง ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่าแพลตฟอร์ม PISA Ed Science เป็นนวัตกรรมที่มีประสิทธิภาพซึ่งสามารถสนับสนุนครูในการส่งเสริมการรู้วิทยาศาสตร์ได้อย่างเป็นรูปธรรม
คำสำคัญ: ปัญญาประดิษฐ์เพื่อการศึกษา, แพลตฟอร์มดิจิทัล, การรู้วิทยาศาสตร์
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. (2562). รายงานการสังเคราะห์องค์ความรู้และนวัตกรรมด้านปัญญาประดิษฐ์เพื่อการศึกษา. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิศนา แขมมณี. (2560). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมศักดิ์ (นามสมมติ). (2564). การประยุกต์ใช้แพลตฟอร์ม AI ในการเรียนรู้วิทยาศาสตร์. วารสารศึกษาศาสตร์, 15(2), 45-59.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2565). ผลการประเมิน PISA 2022. กระทรวงศึกษาธิการ.
สุทธิศักดิ์ (นามสมมติ). (2564). แนวทางการพัฒนาทักษะการรู้วิทยาศาสตร์ในบริบทประเทศไทย. วารสารนวัตกรรมการศึกษาไทย, 8(1), 112-125.
สำนักพัฒนานวัตกรรมการจัดการศึกษา. (2563). แนวทางการจัดการเรียนรู้ในยุคดิจิทัล. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
Crawford, B. A. (2000). Embracing the essence of inquiry: New roles for science teachers. Journal of Research in Science Teaching, 37(9), 916-937.
Davis, F. D. (1989). Perceived usefulness, perceived ease of use, and user acceptance of information technology. MIS Quarterly, 13(3), 319–340.
Jenkins, G. M. (2019). The challenge of implementing inquiry-based learning in traditional classrooms. Journal of Science Teacher Education, 30(4), 345-360.
Kenan Asia. (2023). PISA 2022 insights: Unlocking Thailand's potential. Kenan Foundation Asia.
Organisation for Economic Co-operation and Development. (2019). PISA 2018 results (Volume I): What students know and can do. OECD Publishing.
Russell, S. J., & Norvig, P. (2020). Artificial intelligence: A modern approach (4th ed.). Pearson.
Sweller, J. (1988). Cognitive load during problem solving: Effects on learning. Cognitive Science, 12(2), 257–285.
Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society: The development of higher psychological processes. Harvard University Press.
