การศึกษาสมรรถภาพทางกายนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงระดับเยาวชนโรงเรียนนางิ้ววิทยาสรรค์ ปีการศึกษา 2564 ตามแบบทดสอบสมรรถภาพทางกายภาคสนาม กรมพลศึกษา 2560

Main Article Content

มนต์ศิลป์ เตินเตือน
โรจพล บูรณรักษ์

บทคัดย่อ

การวิจัยแบบตัดขวาง (Cross-sectional study) นี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสมรรถภาพทางกายและความเชื่อมั่นของแบบทดสอบของนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิง โรงเรียนนางิ้ววิทยาสรรค์ อำเภอเขาสวนกวาง จังหวัดขอนแก่น ปีการศึกษา 2564 โดยการเลือกแบบเฉพาะเจาะจง (Purposive sampling) จำนวน 43 คน แบบทดสอบและเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบประเมิน Physical Activity Readiness Questionnaire 2019 (PAR-Q) การวัดส่วนสูง เครื่อง Tanita รุ่น MC-780 MA และแบบทดสอบสมรรถภาพทางกายภาคสนามกีฬาวอลเลย์บอลโดยสำนักวิทยาศาสตร์การกีฬา กรมพลศึกษา กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา ปี พ.ศ. 2560 จำนวน 5 รายการ ได้แก่ 1) ทดสอบ 20 yard Agility Pro test 2) ทดสอบ Spike Height Test 3) ทดสอบ 3 Step Spike Height Test 4) ทดสอบ Block Height Test และ 5) ทดสอบ 150 Yard Shuttle Run Test สถิติที่ใช้ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสถิติ Intraclass Correlation Coefficient (ICC) เพื่อทดสอบระดับค่าความเชื่อมั่นของแบบทดสอบ ผลวิจัยพบว่า นักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงระดับเยาวชน โรงเรียนนางิ้ววิทยาสรรค์ มีระดับสมรรถภาพทางกายภาคนามในแต่ละด้านแตกต่างกัน และแบบทดสอบสมรรถภาพทางกายภาคสนามที่นำใช้ในการทดสอบมีระดับค่าความเชื่อมั่นอยู่ในระดับดีและดีมาก (ICC=0.897–0.990) สรุปได้ว่า ผลการศึกษานี้ได้แสดงข้อมูลของสมรรถภาพทางกายภาคสนามของนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงระดับเยาวชนไทยเพื่อเป็นข้อมูลอ้างอิงสำหรับการศึกษาต่อไปและแบบทดสอบมีความเชื่อมั่นส่งผลต่อคุณภาพของข้อมูลที่ได้จากการทดสอบ


คำสำคัญ: สมรรถภาพทางกาย, ความเชื่อมั่น, นักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงระดับเยาวชน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เตินเตือน ม. ., & บูรณรักษ์ โ. . (2025). การศึกษาสมรรถภาพทางกายนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงระดับเยาวชนโรงเรียนนางิ้ววิทยาสรรค์ ปีการศึกษา 2564 ตามแบบทดสอบสมรรถภาพทางกายภาคสนาม กรมพลศึกษา 2560. วารสารครุศาสตร์ปัญญา, 4(5), 356–367. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/IEJ/article/view/287698
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ชูศักดิ์ เวชแพศย์, และกันยา ปาละวิวัธน์. (2536). สรีรวิทยาของการออกกําลังกาย (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ:

ธรรกมลการพิมพ์.

วัญญา วิศาลาภรณ์. (2533). การสร้างแบบทดสอบ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: คณะศึกศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทร์ทรวิโรฒประสานมิตร.

สุพิตร สมาหิโต และคณะ. (2549). แบบทดสอบและเกณฑ์มาตรฐานสมรรถภาพทางกายที่สัมพันธ์กับสุขภาพ สำหรับเด็กไทย อายุ 7–18 ปี. กรุงเทพฯ: คณะกรรมการส่งเสริมการออกกำลังกายและกีฬาเพื่อ

สุขภาพในสถาบันการศึกษา สำนักงานสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.).

สำนักวิทยาศาสตร์การกีฬา กรมพลศึกษา กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2560). การทดสอบสมรรถภาพ

ทางกายภาคสนาม กีฬาฟุตบอล-ฟุตซอล วอลเลย์บอล แบดมินตัน. กรุงเทพฯ: ซัน แพคเกจจิ้ง จำกัด.

วิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการกีฬา มหาวิทยาลัยมหิดล. (2558). เกณฑ์สมรรถภาพทางกายนักกีฬา

มหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย. (เอกสารที่ไม่ได้ตีพิมพ์). วิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการ

กีฬา มหาวิทยาลัยมหิดล.

Akdoğan, E., & Güven, B. (2021). Relationship between Body Composition, Agility and Vertical

Jump Performance in Young Female Volleyball Players. Turkiye Klinikleri Journal of Sports Sciences, 13(3), 352–357. https://doi.org/10.5336/sportsci.2020-80118

Corbin, C., Welk, G., Corbin, W., & Welk, K. (2008). Concepts of Physical Fitness: Active

Lifestyles for Wellness. (14th ed.). McGraw-Hill Education.

Currell, K., & Jeukendrup, A. E. (2008). Validity, reliability and sensitivity of measures of sporting performance. Sports medicine (Auckland, N.Z.), 38(4), 297–316. https://doi.org/10.2165/00007256-200838040-00003

Gabbett, T., & Georgieff, B. (2007). Physiological and anthropometric characteristics of

Australian junior national, state, and novice volleyball players. Journal of strength and conditioning research, 21(3), 902–908. https://doi.org/10.1519/R-20616.1

Haff, G., & Triplett, N. T. (2016). Essentials of strength training and conditioning (4th ed.). Champaign, IL: Human Kinetics.

Jamshidi, M., Jahromi, M. K., Salesi, M., Chari, M. H., Mohajerani, R., & Dashtiyan, A. A. (2016).

The effect of three methods of warm-up on the anaerobic power, agility, speed, flexibility and fatigue index of elite female volleyball players. Turkish kinesiology, 2(3): 34–42. https://dergipark.org.tr/en/pub/turkjkin/issue/26721/281138

Koo, T. K., & Li, M. Y. (2016). A Guideline of Selecting and Reporting Intraclass Correlation

Coefficients for Reliability Research. Journal of chiropractic medicine, 15(2), 155–163. https://doi.org/10.1016/j.jcm.2016.02.012

Kundu, B., Bose, S., Mondal, S., Saha, S., & Islam, M. (2020). Introduction of a Test Battery for Identification of Talent in Female Volleyball Players. European Journal of Physical Education and Sport Science, 6(7). https://oapub.org/edu/index.php/ejep/article/view/3337

Malina, R. M., Bouchard, C., Bar-Or, O. (2004). Growth, maturation, and physical activity (2nd ed.). Champaign, IL: Human Kinetics.

Nikolaidis, P. T., Afonso, J., Clemente-Suarez, V. J., Alvarado, J. R. P., Driss, T., Knechtle, B., &

Torres-Luque, G. (2016). Vertical Jumping Tests versus Wingate Anaerobic Test in Female Volleyball Players: The Role of Age. Sports (Basel, Switzerland), 4(1), 9. https://doi.org/10.3390/sports4010009

Sieroń Sieroń, A., Stachoń, A., & Pietraszewska, J. (2023). Changes in Body Composition and

Motor Fitness of Young Female Volleyball Players in an Annual Training Cycle. International journal of environmental research and public health, 20(3), 2473. https://doi.org/10.3390/ijerph20032473

Warburton, D. E. R., Jamnik, V., Bredin, S. S. D., Shephard, R. J., & Gledhill, N. (2018). The 2019 Physical Activity Readiness Questionnaire for Everyone (PAR-Q+) and electronic Physical Activity Readiness Medical Examination (ePARmed-X): 2019 PAR-Q+. The Health & Fitness Journal of Canada, 11(4), 80–83. https://doi.org/10.14288/hfjc.v11i4.270