แนวทางการพัฒนาองค์กรแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษาในเครือคณะภคินี เซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร กรุงเทพมหานคร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพพึงประสงค์ และความต้องการจำเป็นขององค์กรแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษาในเครือคณะภคินี เซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร กรุงเทพมหานคร และ 2) เพื่อเสนอแนวทางการพัฒนาองค์กรแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษาในเครือคณะภคินี เซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร กรุงเทพมหานคร ประชากรที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ครูและบุคลากรทางการศึกษา จำนวน 491 คน โดยกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างจากการใช้ตารางสำเร็จรูปของเครจซี่และมอร์แกน ได้ขนาดตัวอย่าง 217 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ และแบบสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 3 ท่าน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ประกอบด้วย ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และใช้วิธีการหาค่าดัชนีลำดับความสำคัญของความต้องการจำเป็น ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัจจุบัน ขององค์กรแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษาในเครือคณะภคินี เซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร กรุงเทพมหานคร โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ส่วนสภาพที่พึงประสงค์ โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด เมื่อพิจารณาความต้องการจำเป็นที่ต้องพัฒนา พบว่าลำดับความสำคัญสูงสุดในการพัฒนาคือ ด้านการมีวิสัยทัศน์ร่วมกัน ซึ่งอยู่ในลำดับที่ 1 รองลงมาคือ ด้านแบบแผนทางความคิด และ ด้านการเรียนรู้เป็นทีม ซึ่งอยู่ในลำดับที่ 2 และ 3 ตามลำดับ ส่วน ด้านการคิดอย่างเป็นระบบ อยู่ในลำดับที่ 4 และด้านที่มีความต้องการจำเป็นต่ำที่สุดคือ ด้านความรอบรู้แห่งตน 2) แนวทางการพัฒนาองค์กรแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษาในเครือคณะภคินี เซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร กรุงเทพมหานคร มี 5 ด้าน 15 แนวทางการพัฒนา
คำสำคัญ: องค์กรแห่งการเรียนรู้, แนวทางการพัฒนา, คณะภคินี เซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). รายงานการศึกษาแนวโน้มการพัฒนาคุณภาพครูเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษา สู่ศตวรรษที่ 21 (ฉบับย่อ). กรุงเทพฯ: สถาบันพัฒนาครู คณาจารย์และบุคลากรทางการศึกษา
กิตติมา ใจปลื้ม และคณะ. (2564). การจัดการความรู้เพื่อพัฒนาสถานศึกษาให้เป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์.
คณะภคินีเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร. (2564). คณะภคินีเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร – Sisters of St. Paul of Chartres. สืบค้นจาก https://www.spcthai.com/
เจตริน ทิพย์ดี, บุญเลิศ วีระพรกานต์ และ พระครูพิจิตรศุภการ. (2566). กลยุทธ์การบริหารสู่การเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยจังหวัดสุราษฎร์ธานี. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตนครศรีธรรมราช
ณัฐวรา ซิวเซ่ง. (2564). ความเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียนวัดนิมมานรดี. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา
ธนภณ สมหวัง. (2563). การพัฒนาองค์กรแห่งการเรียนรู้ในสถานศึกษา. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, มหาสารคาม
นิสรา ใจซื่อ. (2564). แนวทางการพัฒนาองค์การแห่งการเรียนรู้เพื่อพร้อมรับความเปลี่ยนแปลง. วารสารการบริหารและสังคมศาสตร์ปริทรรศน์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์
พระครูพิจิตร ศุภการ. (2566). รูปแบบการพัฒนากลยุทธ์การบริหารเพื่อความเป็นเลิศของวิทยาลัยสงฆ์. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
รัฐจักรพล สามทองก่ำ และผู้แต่งคนอื่น ๆ. (2567). การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันองค์การแห่งการเรียนรู้ในแบบปกติใหม่ของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล. วารสารวิชาการ การจัดการภาครัฐและเอกชน
สุนิสา มุ้ยจีน. (2563). การศึกษาการบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานให้เป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้
สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจันทบุรี. มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี
สุธรรม สิกขาจารย์. (2562). การทบทวนแนวคิดเกี่ยวกับสถานศึกษาในฐานะเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้. วารสารวิชาการ การจัดการภาครัฐและเอกชน
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement.
Senge,P. M. (1990). The Fifth Discipline Field Book : Strategies and Tools for Building a Learning Organization. New York: Doubleday.
