ความเป็นพลเมืองดิจิทัลของครูและผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อความเป็นองค์กรดิจิทัลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบุรี เขต 2
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความเป็นพลเมืองดิจิทัลของครูและผู้บริหารสถานศึกษา 2) ศึกษาความเป็นองค์กรดิจิทัลของสถานศึกษา และ 3) วิเคราะห์ความเป็นพลเมืองดิจิทัลที่ส่งผลต่อความเป็นองค์กรดิจิทัล กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ครูและผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบุรี เขต 2 จำนวน 385 คน ซึ่งได้มาจากการคำนวณขนาดกลุ่มตัวอย่างด้วยตารางของ Krejcie & Morgan และใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบง่าย (Simple Random Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ (Multiple Regression Analysis) ผลการวิจัยพบว่า 1) ความเป็นพลเมืองดิจิทัลของครูและผู้บริหารสถานศึกษาโดยรวมอยู่ในระดับมาก โดยด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดคือ ด้านความเคารพต่อตนเองและผู้อื่นในโลกดิจิทัล 2) ความเป็นองค์กรดิจิทัลของสถานศึกษาโดยรวมอยู่ในระดับมาก โดยด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดคือ ด้านการส่งเสริมให้ครูและบุคลากรทางการศึกษาสร้างองค์กรดิจิทัล และ 3) ความเป็นพลเมืองดิจิทัลส่งผลต่อความเป็นองค์กรดิจิทัลของสถานศึกษาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 โดยสามารถร่วมกันพยากรณ์ความเป็นองค์กรดิจิทัลได้ร้อยละ 52.4 (R² = 0.524) ซึ่งตัวแปรที่มีอิทธิพลต่อการพยากรณ์สูงสุดคือ ด้านการเรียนรู้การพัฒนาตนเองและการสื่อสารกับผู้อื่น (β = 0.490) รองลงมาคือ ด้านการใช้งานดิจิทัลอย่างมีความรับผิดชอบและปลอดภัย (β = 0.294) และด้านความเคารพต่อตนเองและผู้อื่นในโลกดิจิทัล (β = 0.192) ตามลำดับ
คำสำคัญ: ความเป็นพลเมืองดิจิทัล, ความเป็นองค์กรดิจิทัล, การจัดการศึกษายุคดิจิทัล
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กุลชลี จงเจริญ. (2567). การบริหารสถานศึกษาดิจิทัล: กรณีศึกษาสถานศึกษาที่ประสบความสำเร็จในการ
บูรณาการเทคโนโลยีดิจิทัลสู่การพัฒนาคุณภาพของผู้เรียน. วารสารบัณฑิตวิจัย, 15(1), 13-26.
นภาภรณ์ ยอดสิน. (2564). การพัฒนาทักษะดิจิทัลในศตวรรษที่ 21. โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศิริลักษณ์ วงษ์คำ. (2567). ทักษะความเป็นพลเมืองดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาและครูสังกัดสำนักงานเขต
พื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 3. วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์, 9(2), 257-270.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2566). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่
(พ.ศ. 2566-2570). สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สุวิมล มธุรส. (2564). การจัดการศึกษาในยุคดิจิทัล. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Baydar, S. (2022). Digital transformation and its impact on education. Journal of Educational
Technology, 15(2), 32-45.
Martin, F., Gezer, T., Wang, W., Petty, T., & Wang, C. (2022). Examining K-12 educator
experiences from digital citizenship professional development. Journal of Research on Technology in Education, 54(1), 143-160.
Meekaew, N., & Jongnimitsataporn, P. (2022). How capable are they of becoming a digital
teacher? Correlation analysis of individual characteristics, digital self-efficacy, and
digital citizenship among pre-service teachers in Northeast Thailand. Higher Education
Studies, 13(2), 63-73.