การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างทักษะการจัดการความเครียดและความเครียดในการเรียนของนักศึกษาพยาบาล
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาระดับความเครียดในการเรียนของนักศึกษาพยาบาล (2) ศึกษาระดับทักษะการจัดการความเครียดของนักศึกษาพยาบาล และ (3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างทักษะการจัดการความเครียดกับความเครียดในการเรียนของนักศึกษาพยาบาล กลุ่มตัวอย่างได้แก่ นักศึกษาพยาบาลระดับปริญญาตรี ชั้นปีที่ 1-4 คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี ปีการศึกษา 2568 จำนวน 200 คน เครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถามที่มีค่าความเชื่อมั่นด้านทักษะการจัดการความเครียด 0.875 และด้านความเครียดในการเรียน 0.882 สถิติที่ใช้ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า นักศึกษาพยาบาลมีความเครียดในการเรียนโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย = 4.02) และมีทักษะการจัดการความเครียดโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย = 3.94) ผลการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณพบว่า ทักษะการจัดการความเครียดทั้ง 5 ด้าน ได้แก่ การประเมินสถานการณ์ การเผชิญปัญหาเชิงมุ่งเป้าหมาย การเผชิญปัญหาเชิงอารมณ์ การใช้แหล่งสนับสนุนทางสังคม และการดูแลตนเอง สามารถร่วมกันอธิบายความแปรปรวนของความเครียดในการเรียนได้ร้อยละ 50.70 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
คำสำคัญ: ทักษะการจัดการความเครียด, ความเครียดในการเรียน, นักศึกษาพยาบาล
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กัญญาวีณ์ โมกขาว. (2564). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความเครียดของนักศึกษาพยาบาล. วารสารพยาบาลศาสตร์และสุขภาพ, 44(2), 60-71.
ชฎาพร คงเพ็ชร์. (2566). ความเครียดและการจัดการความเครียดของนักศึกษาพยาบาลในสถานการณ์การแพร่ระบาดโควิด 19. วารสารวิจัยเพื่อการส่งเสริมสุขภาพและคุณภาพชีวิต, 3(2), 37-46.
ทัศนีย์ หอมกลิ่น. (2565). อิทธิพลของความเครียดในการเรียนที่มีผลต่อผลการเรียนและความ ผูกพันในการเรียนของนักศึกษาระดับปริญญาตรี. วารสารปัญญาภิวัฒน์, 14(2), 277-292.
วิสุทธิ์ โนจิตต์. (2563). ปัจจัยทำนายความเครียดและวิธีการจัดการความเครียดของนักศึกษาหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี, 10(1), 118-128.
สืบตระกูล ตันตลานุกุล. (2560). ความเครียดและการจัดการความเครียดของนักศึกษาพยาบาล. วารสารวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี อุตรดิตถ์, 9(1), 81-92.
สิริทรัพย์ สีหะวงษ์. (2561). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความเครียดของนักศึกษาคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. วารสาร มฉก.วิชาการ, 21(42), 93-106.
Carver C.S., Scheier M.F., Weintraub, J.K. (1989). Assessing coping strategies: a theoretically based approach. J Pers Soc Psychol. 56(2), 267-283. doi: 10.1037//0022-3514.56.2.267. PMID: 2926629.
Dubrin. (1990). Effective Business Psychology. 3rd ed. Englewood: Cliffs N.J: Prentice Hall.
Folkman & Lazarus. (1980). An analysis of coping in a middle-aged community sample. Journal of Health and Social Behavior, 21(3), 219-239.
Frain, M. and Valiga, T.M. (1979). The multiple dimensions of stress. Topics in Clinical Nursing, 1(1), 43-52.
