การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์โดยใช้แบบฝึกเสริมทักษะ เรื่อง การหารเศษส่วน สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัย เรื่องการพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์โดยใช้แบบฝึกเสริมทักษะ เรื่อง การหารเศษส่วน สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อสร้างและหาประสิทธิภาพของแบบฝึกเสริมทักษะคณิตศาสตร์ เรื่องการหารเศษส่วน สำหรับนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์เท่ากับ 80/80 (2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนเรียนและหลังเรียนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ที่เรียนโดยใช้แบบฝึกเสริมทักษะคณิตศาสตร์ เรื่อง การหารเศษส่วน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ ในการวิจัยครั้งนี้ คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5/1 โรงเรียนชุมชนบ้านเขาหลาง ซึ่งได้มาโดยการเจาะจง จำนวน 17 คน ที่กำลังศึกษาภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ (1) แบบฝึกเสริมทักษะ เรื่อง การหารเศษส่วน จำนวน 5 แบบฝึก (2) แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้แบบฝึกเสริมทักษะ เรื่อง การหารเศษส่วน จำนวน 5แผน (3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ เรื่องการหารเศษส่วน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ประกอบด้วย ค่าเฉลี่ย ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบทีแบบไม่เป็นอิสระต่อกัน ( t-test for dependent sample ) ผลการวิจัย พบว่า (1) ประสิทธิภาพของแบบฝึกเสริมทักษะคณิตศาสตร์ เรื่องการหารเศษส่วน สำหรับนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 มีประสิทธิภาพ ( E1 / E2 ) เท่ากับ 80.28 / 81.63 สูงกว่าเกณฑ์ที่ตั้งไว้ 80/80 (2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ เรื่อง การหารเศษส่วน สำหรับนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โดยใช้แบบฝึกเสริมทักษะคณิตศาสตร์ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนมีค่าสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05
คำสำคัญ: : แบบฝึกเสริมทักษะคณิตศาสตร์ , ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน , การหารเศษส่วน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ (2566). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (ฉบับปรับปรุง พุทธศักราช 2566). สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
ณัฏฐเกียรติ เจริญสุข. (2566). การพัฒนาแบบฝึกทักษะเพื่อส่งเสริมการอ่านจับใจความ โดยใช้วิธีการสอนแบบ REAP ร่วมกับเทคนิคเพื่อนคู่คิด สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต) : มหาวิทยาลัยนเรศวร.
พิมพันธ์ เดชะคุปต์และพเยาว์ยินดีสุข.(2557). การจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร:โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
แพทย์สูงเนิน, ณัฐจรินทร์., & สหัสทัศน์, ชนกกานต์. (2562). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ เรื่อง อสมการเชิงเส้นตัวแปรเดียว ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โดยใช้แบบฝึกทักษะตามทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์. วารสารวิทยาศาสตร์และวิทยาศาสตร์ศึกษา, 2(1), 1-11.
สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ. (2566). Development of Mathematics Skill Exercises in Online Learning for Grade 7 on Ratio and Percentage. NRCT Repository.
Marto, H., & Prasetyo, A. (2024). Development of student mathematics worksheet based on a holistic approach. Proceedings of the International Conference on Education and Technology, 112–118.
Piaget, J. (1970). Genetic epistemology (E. Duckworth, Trans.). Columbia University Press.
Skinner, B. F. (1953). Science and human behavior. New York, NY: Macmillan.
Skinner, B. F. (1968). The technology of teaching. Appleton-Century-Crofts.
Trilling, B., & Fadel, C. (2009). 21st century skills: Learning for life in our times. Jossey- Bass/Wiley.
