รูปแบบการพัฒนาการนิเทศภายในเพื่อยกระดับคุณภาพนักเรียน โรงเรียนบ้านโคกดินแดง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาสกลนคร เขต 2
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาองค์ประกอบและความต้องการจำเป็นของการนิเทศภายในเพื่อยกระดับคุณภาพนักเรียน 2. สร้างและพัฒนารูปแบบการนิเทศภายในเพื่อยกระดับคุณภาพนักเรียน และ 3. ศึกษาประสิทธิผลรูปแบบการนิเทศภายในเพื่อยกระดับคุณภาพนักเรียน โรงเรียนบ้านโคกดินแดง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 2 กลุ่มเป้าหมายคือครูโรงเรียนบ้านโคกดินแดง จำนวน 13 คน คัดเลือกแบบเจาะจง จากครูผู้สอนทั้งหมด ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบ การวิจัยและพัฒนา (Research and Development: R&D) ประกอบด้วย 3 ระยะ ได้แก่ 1) การศึกษาองค์ประกอบและความต้องการจำเป็น 2) การสร้างและพัฒนารูปแบบ และ 3) การประเมินประสิทธิผล เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูลการวิจัย ประกอบด้วย แบบสัมภาษณ์แบบไม่มีโครงสร้าง แบบสอบถามชนิดมาตราส่วนประมาณค่า (Rating Scale) แบบประเมินประเมินตนเองของครู สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการหาค่าดัชนีความต้องการจำเป็น (PNI_modified) ผลการวิจัย พบว่า 1. องค์ประกอบการนิเทศภายในเพื่อยกระดับคุณภาพนักเรียน โรงเรียนบ้านโคกดินแดง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 2 ซึ่งประกอบด้วย ทั้ง 6 องค์ประกอบหลัก 17 องค์ประกอบรอง 70 ตัวบ่งชี้ โดยแต่ละองค์ประกอบมีลำดับความต้องการจำเป็นในการพัฒนา ดังนี้ 1) กระบวนการนิเทศและเทคนิคการนิเทศ มี 2 องค์ประกอบรอง 9 ตัวบ่งชี้ 2) สื่อ เครื่องมือและเทคโนโลยีในการนิเทศ มี 3 องค์ประกอบรอง 10 ตัวบ่งชี้ 3) การประเมินผลและการรายงานการนิเทศการศึกษา มี 2 องค์ประกอบรอง 4 ตัวบ่งชี้ 4) ความรู้และทักษะของบุคลากรการนิเทศ มี 3 องค์ประกอบรอง 18 ตัวบ่งชี้ 5) จุดมุ่งหมายของการนิเทศ มี 4 องค์ประกอบรอง 18 ตัวบ่งชี้ และ 6) ขอบข่ายของการนิเทศภายในโรงเรียน มี 3 องค์ประกอบรอง 11 ตัวบ่งชี้ 2. รูปแบบการพัฒนาการนิเทศภายในเพื่อยกระดับคุณภาพนักเรียน โรงเรียนบ้านโคกดินแดง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 2ที่สร้างขึ้น ประกอบด้วย หลักการ วัตถุประสงค์ เนื้อหา กระบวนการพัฒนา สื่อและแหล่งเรียนรู้ และการวัดประเมินผล และจากประเมินความเหมาะสมของรูปแบบ โดยภาพรวม พบว่า อยู่ในระดับมากที่สุด 3. ประสิทธิผลรูปแบบการพัฒนาการนิเทศภายในเพื่อยกระดับคุณภาพนักเรียน โรงเรียนบ้านโคกดินแดง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 2 ที่พัฒนาขึ้น พบว่า การประเมินสมรรถนะครูในการจัดเรียนการสอนเพื่อพัฒนาคุณภาพนักเรียน ในระยะหลังการอบรมเชิงปฏิบัติการสูงกว่าก่อนการอบรมเชิงปฏิบัติการ โดยมีค่าร้อยละความก้าวหน้าเท่ากับ 79.33 มีค่าความพึงพอใจของผู้เข้าร่วมอบรมเชิงปฏิบัติการ อยู่ในระดับมากที่สุด และหลังสิ้นสุดการกระบวนพัฒนา โดยการเรียนรู้ด้วยการฝึกปฏิบัติจริงและการใช้ชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ ครูมีสมรรถนะในการจัดเรียนการสอนเพื่อพัฒนาคุณภาพนักเรียน อยู่ในระดับมากที่สุด และมีค่าร้อยละความก้าวหน้าเท่ากับ 72.54
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กฤษณพงศ์ กีรติกร. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติด้านทรัพยากรมนุษย์. วารสารเศรษฐกิจและ
สังคม. 55(พิเศษ). 48-59.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2563). แผนปฏิบัติการดิจิทัลเพื่อการศึกษา พ.ศ.2563 – 2565.
กรุงเทพมหานคร. ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). พระราชบัญญัติการศึกษาแหงชาติ พ.ศ.2542 และที่แกไข
เพิ่มเติม (ฉบับที่2) พ.ศ. 2545. กรุงเทพฯ. กระทรวงศึกษาธิการ.
ขจีนุช ดาโอภา. (2568). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำดิจิทัลของครูโรงเรียนมัธยมศึกษาใน
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วิทยานิพนธ์ ค. ด. สาขาวิชาการบริหารการศึกษา.
สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
จิติมา วรรณศรี. (2559). การบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา. พิษณุโลก :
รัตนสุวรรณการพิมพ์.
นิรุทธ์ นันทมาศวังนรา. (2560). การนิเทศภายในสถานศึกษาที่มีประสิทธิผลของโรงเรียน
สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานราธิวาส เขต 1. การประชุมวิชาการ
เสนอผลงานวิจัยระดับชาติและนานาชาติครั้งที่ 8. กรุงเทพ: .มหาวิทยาลัยราชภัฏ
สวนสุนันทา.
นิอร พันธ์อ่อน. (2563). การพัฒนารูปแบบการนิเทศภายในโดยใช้กระบวนการนิเทศแบบให้
คำชี้แนะ (Coaching) เพื่อเสริมสร้างสมรรถนะในการจัดการเรียนรู้ของครูโรงเรียนบ้าน
คำก้อม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 3. สังกัด
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 3.
ปิรัณญ์สิริ ปลิปลื้มโอฐ. (2566). การพัฒนารูปแบบการนิเทศโดยกระบวนการชุมชนแห่งการ
เรียนรู้ทางวิชาชีพ (PLC) เพื่อประสิทธิภาพการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning)
ของครูโรงเรียนวัดเขา ปิ่นทอง อำเภอจอมบึง จังหวัดราชบุรี. ผู้อำนวยการชำนาญการ
พิเศษ โรงเรียนวัดเขาปิ่นทอง. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
กระทรวงศึกษาธิการ.
พาสนา ชลบุรพันธ์. (2560). รูปแบบการนิเทศการสอนเพื่อส่งเสริมความสามารถในการ
พัฒนาทักษะการคิดของผู้เรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วิทยานิพนธ์ ศษ.ด.
สาขาวิชาการจัดการศึกษา วิทยาลัยครุศาสตร์. กรุงเทพฯ:
มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
ภาณุวัฒน์ แก้วพุฒ, หยกแก้ว กมลวรเดช และสุรเชษฐ์ บุญยรักษ์. (2567). แนวทางการเพิ่ม
ประสิทธิภาพของการนิเทศ ติดตาม และประเมินผลโรงเรียนขนาดเล็ก กลุ่มโรงเรียน
ฟากท่า สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุตรดิตถ์ เขต 2. Journal of
Roi Kaensarn Academi, 9(9), 189-205.
ภีชาวิชญ์ ยางงาม. (2566). กระบวนการนิเทศภายในโรงเรียนบรรหารแจ่มใสวิทยา 3.
วิทยานิพนธ์ ศษ.ม. สาขาวิชาการบริหารการศึกษา สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏ
สกลนคร.
รุ่งฤดี บุญจันทร์. (2567). การพัฒนารูปแบบการนิเทศแบบเสริมพลังเพื่อเสริมสร้าง
สมรรถนะการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูภาษาไทย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่
การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 2. วิทยานิพนธ์ ค.ด. สาขาวิชาการบริหาร
การศึกษาและภาวะผู้นำ. สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
โรงเรียนบ้านโคกดินแดง. (2567). รายงานผลการประเมินตนเองของสถานศึกษาโรงเรียน
บ้านโคกดินแดง. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 2.
รสสุคนธ์ คำสุข. (2568). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะครูมัธยมศึกษาในศตวรรษที่ 21
โรงเรียนในสังกัดเทศบาล ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วิทยานิพนธ์ ค.ด.
สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
วาสนา ต่อชาติ. (2563). การพัฒนารูปแบบการนิเทศภายในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานขนาดเล็กที่
มีประสิทธิผลในยุคดิจิทัล. โรงเรียนบ้านคำโพน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา
ประถมศึกษาอำนาจเจริญสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
กระทรวงศึกษาธิการ.
วราลักษณ์ อาจวิชัย. (2565). การพัฒนารูปแบบการนิเทศแบบมีส่วนร่วมเพื่อเสริมสร้าง
สมรรถนะการวัดและประเมินผลการเรียนรู้ของครูในโรงเรียนประถมศึกษา สังกัด
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ.
วิทยานิพนธ์ ปร.ด. สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา. สกลนคร:
มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
วรรณี ภิรมย์คำและพนม พงษ์ไพบูลย์. (2560). รูปแบบการนิเทศภายในที่มีประสิทธิผลต่อการ
บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานขนาดเล็ก. วารสารศึกษาศาสตร์. 26(2). 171-185.
วิทยา เปี่ยมเต็ม. (2566). การศึกษาการดำเนินงานนิเทศภายในโดยใช้ห้องเรียนเป็นฐานเพื่อ
พัฒนาคุณภาพผู้เรียนของโรงเรียนบ้านเขาหินซ้อน (พัฒนาการภาค
ตะวันออก). วารสารครุศาสตร์ปัญญา, 2(5), 14–25.
สถาพร สมอุทัย. (2565). การนิเทศการศึกษา” หนึ่งตัวช่วยในการพัฒนาสมรรถนะการจัดการ
เรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. วารสารวิจัยวิชาการ. 5(3). 275-288.
สินใจ ภูพันนา. (2567). ความต้องการจําเป็นของการนิเทศภายในแบบร่วมมือของความ
ต้องการจําเป็นของการนิเทศภายในแบบร่วมมือของโรงเรียนในอำเภอกลุ่มกันทรวิชัย
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 1. Journal of Integration
Social Sciences and Development. 4(1). 41-50.
สุชาริณี ปันก้อน และทศพล ธีฆะพร. (2561). การบริหารการนิเทศภายในสถานศึกษาที่ส่งผล
ต่อมาตรฐานด้านคุณภาพผู้เรียนในโรงเรียนมัธยมศึกษา. Journal of Humanities and
Social Sciences Valaya Alongkorn, 13(2), 212-223.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2565). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. กรุงเทพมหานคร:
สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมพงษ์ จิตระดับ. (2560). การนิเทศแบบกลุ่ม. (พิมพ์ครั้งที่ 1) กรุงเทพฯ :
สำนักงานมาตรฐานการศึกษาและการพัฒนาการเรียนรู้. สำนักงานเลขาธิการ
สภาการศึกษา.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). คู่มือการนิเทศเพื่อการพัฒนาคุณภาพ
การจัดการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักบริหารงานการมัธยมศึกษาตอนปลาย
โรงพิมพ์ชุมนุม สหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). ยุทธศาสตร์ชาติ
พ.ศ. 2561-2580. สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ สำนักงาน
คณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. กรุงเทพฯ.
อารัญ เบ็ญอ้าหมาด, บรรจง เจริญสุข และสิริสวัสช์ ทองก้านเหลือง. (2567). การวิจัยเชิง
ปฏิบัติการพัฒนาสมรรถนะครูในการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการหลักปรัชญาของ
เศรษฐกิจพอเพียง โรงเรียนบ้านพารา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา
ประถมศึกษาภูเก็ต. วารสาร สมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่ง
ประเทศไทย (สพบท.), 6(1), 140-154.
Adu, J., Awortwe, I., & Bentil, J. (2024). TEACHER SUPERVISION: A STRATEGY FOR
ENSURING LEARNERS’SAFETY IN GHANAIAN KINDERGARTEN SCHOOLS. European
Journal of Research and Reflection in Educational Sciences Vol, 12(3).
Glickman, C. (2021). Developing a Super-Vision of Education: Oh, No. I’ve Said Too Much,
But Maybe I Haven’t Said Enough. Journal of Educational Supervision, 4(3), 82.
Gordon, S. P., & Ross‐Gordon, J. M. (2018). Foundations of adult development and
learning. The Wiley handbook of educational supervision, 45-73.
Rahabav, P. (2016). The Effectiveness of Academic Supervision for Teachers. Journal of
education and practice, 7(9), 47-55.
Roblyer, M. D., & Hughes, J. E. (2019). Integrating educational technology into teaching:
Transforming learning across disciplines. Pearson Education, Incorporated.
Sergiovanni and Starratt. (2015). Strengthening the heartbeat: Leading and learning
together in schools. John Wiley & Sons.
