แนวทางการบริหารหลักสูตรวิชาชีพระยะสั้นเพื่อยกระดับมาตรฐานฝีมือแรงงานของผู้เรียนวิทยาลัยสารพัดช่างเชียงใหม่
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพการบริหารหลักสูตรวิชาชีพระยะสั้น จัดทำและตรวจสอบแนวทางบริหารหลักสูตรวิชาชีพระยะสั้นเพื่อยกระดับมาตรฐานฝีมือแรงงานของผู้เรียนวิทยาลัยสารพัดช่างเชียงใหม่ มีขั้นตอนการศึกษา 2 ขั้นตอน คือ (1) การศึกษาสภาพการบริหารหลักสูตรวิชาชีพระยะสั้นของผู้เรียนวิทยาลัยสารพัดช่างเชียงใหม่ กลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการศึกษา รวมจำนวนทั้งหมด 32 คน เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา คือ แบบสอบถาม (2) การจัดทำและตรวจสอบแนวทางบริหารหลักสูตรวิชาชีพระยะสั้นเพื่อยกระดับมาตรฐานฝีมือแรงงานของผู้เรียนวิทยาลัยสารพัดช่างเชียงใหม่ กลุ่มเป้าหมายที่ใช้โดยการเลือกแบบเจาะจง ได้แก่ ผู้ทรงคุณวุฒิจากภายนอกสถานศึกษา จำนวน 5 คน เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา คือแบบตรวจสอบคุณภาพ 3 ด้าน ได้แก่ ความถูกต้อง ความเหมาะสม ความเป็นไปได้ ผลการศึกษาพบว่า 1) สภาพการบริหารหลักสูตรวิชาชีพระยะสั้นของผู้เรียนวิทยาลัยสารพัดช่างเชียงใหม่ โดยรวมอยู่ในระดับมาก เรียงตามลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อย ได้แก่ ด้านการวางแผนการใช้หลักสูตรสถานศึกษารองลงมาได้แก่ ด้านการจัดทำหลักสูตรสถานศึกษา ด้านการใช้หลักสูตรสถานศึกษา การประเมินผลหลักสูตรสถานศึกษา และด้านความต้องการของตลาดแรงงานและสถานประกอบการ ตามลำดับ และ 2) การตรวจสอบแนวทางการบริหารหลักสูตรวิชาชีพระยะสั้นเพื่อยกระดับมาตรฐานฝีมือแรงงานของผู้เรียนวิทยาลัยสารพัดช่างเชียงใหม่ มีผลการตรวจสอบ ความถูกต้อง ความเหมาะสม และความเป็นไปได้ โดยรวมอยู่ระดับมากที่สุด และผ่านเกณฑ์ที่ได้กำหนดไว้ทุกด้าน
คำสำคัญ: หลักสูตรวิชาชีพระยะสั้น, มาตรฐานฝีมือแรงงาน, แนวทางการบริหารหลักสูตร
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
เขมมารี รักษ์ชูชีพ, เอกวิทย์ มณีธร,จิรศักดิ์ สุรังคพิพรรธน์, ศิรภัสสรศ์ วงศ์ทองดี และพูนศักดิ์ แสงสันต์. (2561). การจัดตั้งสถาบันพัฒนาฝีมือแรงงานนานาชาติภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารการเมืองการบริหารและกฎหมาย, 11(1), 409-433.
ณัติฐา วงษ์แสง และคณะ. (2563). การนำนโยบายมาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติไปปฏิบัติของสำนักงาน พัฒนาฝีมือแรงงานลพบุรี. Lawarath Social E-Journal, 3(3), 51-64.
นิติ นาชิต. (2565). การบริหารอาชีวศึกษาด้านธุรกิจและบริการสู่มาตรฐานคุณภาพ. e-Journal of Education Studies, Burapha University, 4(1), 1-16.
พรรณี เขาแก้ว. (2563). การพัฒนารูปแบบบริหารการฝึกอบรมหลักสูตรวิชาชีพระยะสั้นแบบบูรณาการกับงานอาชีพโดยใช้หลักการบริหารคุณภาพโดยรวม(TQM). วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 10(5), 2130- 2142.
มารุต พัฒผล. (2562). รูปแบบการพัฒนาหลักสูตรร่วมสมัย. ศูนย์ผู้นำนวัตกรรมหลักสูตรและการเรียนรู้ (6-7). กรุงเทพ: สำนักพิมพ์ศูนย์ผู้นำนวัตกรรมหลักสูตรและการเรียนรู้
ยงยุทธ ยะบุญธง. (2564). การบริหารสถานศึกษาแห่งการสร้างสรรค์นวัตกรรม. (199). เชียงใหม่: หน่วยพิมพ์เอกสาร คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
ราตรีสวัสดิ์ ธนานันต์ และคณะ. (2565). บทบาทอาชีวศึกษากับการพัฒนาทักษะแรงงานสู่การพัฒนาเมืองต้นแบบศูนย์กลางการค้าชายแดนระหว่างประเทศ. วารสารการเมือง การบริหาร และกฎหมาย, 13(2), 287-302.
วรธา มงคลสืบสกุล. (2565). แนวทางการขับเคลื่อนนโยบายสู่การพัฒนาทักษะแรงงานเพื่อรองรับการเปลี่ยนแปลงหลังยุคโควิด-19. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยเวสเทิร์น มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 8(1), 267-282.
สราวุธ สมบูรณ์. (2565). การศึกษาสมรรถนะผู้เรียนหลักสูตรระยะสั้นของวิทยาลัยสารพัดช่างสุราษฎร์ธานีตามกรอบคุณวุฒิวิชาชีพที่สอดคล้องกับความต้องการของสถานประกอบการ.วารสารวิชาการสถาบันการอาชีวศึกษาภาคใต้ 1, 7(1), 131-141.
สุจินต์ วังใหม่. (2561). การพัฒนารูปแบบศูนย์ฝึกวิชาชีพระยะสั้นเพื่อชุมชน (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ). ThaiLIS.
สุมาลี สังข์ศรี และคณะ. (2564). การพัฒนาระบบและกลไกส่งเสริมการเรียนรู้สำหรับประชากรวัยแรงงานในศตวรรษที่ 21. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยธนบุรี, 15(3), 62-73.
อมิตตา ภักดีถิรโภคิน และคณะ. (2563). ความพร้อมของสถาบันอาชีวศึกษา เพื่อรองรับการพัฒนาแรงงานไทยในเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก. วารสารชุมชนวิจัยมหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา, 14(4), 213-225.
