แนวทางการบริหารงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนเพื่อป้องกันปัญหาการออกกลางคัน วิทยาลัยเทคนิคเชียงใหม่
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัญหาของการบริหารงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนเพื่อป้องกันปัญหาการออกกลางคันวิทยาลัยเทคนิคเชียงใหม่ และ2)พัฒนาและตรวจสอบแนวทางการบริหารงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนเพื่อป้องกันปัญหาการออกกลางคันวิทยาลัยเทคนิคเชียงใหม่ เก็บข้อมูลเชิงปริมาณจากกลุ่มเป้าหมายเป็นผู้บริหารสถานศึกษาและครู จำนวน 150 คน โดยการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) เครื่องมือและวิธีการที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าความถี่ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การพัฒนาและตรวจสอบแนวทางการบริหารงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนเพื่อป้องกันปัญหาการออกกลางคัน วิทยาลัยเทคนิคเชียงใหม่ จากผู้ทรงคุณวุฒิ เป็น ผู้บริหารสถานศึกษา หัวหน้างานครูที่ปรึกษา ครูที่ปรึกษา ศึกษานิเทศก์ในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา และนักจิตวิทยา รวมทั้งสิ้นจำนวน 5 คน เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหา และตรวจสอบแนวทาง ได้แก่ ด้านความถูกต้อง และด้านความเหมาะสม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการศึกษา พบว่า 1) สภาพปัญหาการดำเนินงานตามระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนในวิทยาลัยเทคนิคเชียงใหม่โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก 2) การพัฒนาการบริหารงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนเพื่อป้องกันปัญหาการออกกลางคัน วิทยาลัยเทคนิคเชียงใหม่ ประกอบด้วย หลักการและเหตุผล วัตถุประสงค์ แนวทางการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน และเงื่อนไขความสำเร็จ โดยการศึกษาแนวทางระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน เพื่อป้องกันปัญหาการออกกลางคัน อาชีวศึกษาที่มีแนวปฏิบัติที่ดีทั้ง 5 ด้าน ได้แก่ ด้านการรู้จักผู้เรียนเป็นรายบุคคล ด้านการคัดกรอง ด้านการส่งเสริมและพัฒนา ด้านการป้องกันและแก้ไขปัญหา และด้านการส่งต่อ และผลการตรวจสอบแนวทางมีประสิทธิภาพ พบว่า โดยรวมมีความถูกต้อง อยู่ในระดับมากที่สุด ด้านความเหมาะสม อยู่ในระดับมากที่สุด
คำสำคัญ: ระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน, การป้องกันปัญหาการออกกลางคัน, วิทยาลัยเทคนิคเชียงใหม่
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมสุขภาพจิต (2556). คู่มือระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน ช่วงชั้นปีที่ 3–ช่วงชั้นปีที่ 4 (ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1–6) พิมพ์ครั้งที่ 1. สำนักงานกิจการโรงพิมพ์องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก กรุงเทพมหานคร: สำนักพัฒนาสุขภาพจิต.
จิตราพร สุทธิสาร. (2562). การพัฒนาแนวทางการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของสถานศึกษาเอกชน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานีเขต 1. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษาบัณฑิต วิทยาลัยหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
เจนวิทย์ วารีบ่อ, ศรัณย์ ภิบาลชนม์, และเสกสรรค์ ทองคำบรรจง. (2563).ปรากฏการณ์การลาออกกลางคันและการคงอยู่ของนิสิตระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยบูรพา: โมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุ. Journal of Graduate School Sakon Nakhon Rajabhat University.
สถาบันเพิ่มผลผลิตแห่งชาติ. (2566). “PDCA”. http://youth.ftpi.or.th /index.php?option=com
สมภาร มีอุเทน และคณะ. (2560). การศึกษาสาเหตุและแนวทางการบริหารจัดการการออกกลางคันของนักเรียนนักศึกษา วิทยาลัยการอาชีพหนองกุงศรี จังหวัดกาฬสินธุ์. "วารสารการวัดผลการศึกษา". มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ (2557). แนวทางการดำเนินงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนใสถานศึกษา พิมพ์ครั้งที่ 1. โรงพิมพ์องค์กรการรับส่งสินค้า และพัสดุภัณฑ์ (ร.ส.พ.) บางกอกใหญ่กรุงเทพฯ.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2545). ข้อมูลการศึกษาของประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ.
สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. (2561). ข้อมูลการการจบการศึกษาของนักเรียน นักศึกษา (การออกกลางคันของนักเรียน นักศึกษา). http://techno.vec.go.th/th
สำนักงานปลัดกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2564). สถิติการออกกลางคันของนักเรียน ปีการศึกษา 2563. กรุงเทพฯ: ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร สำนักงานปลัดกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.
สำนักมาตรฐานการอาชีวศึกษาและวิชาชีพ. (2552). ยุทธ์ศาสตร์การบริหารจัดการอาชีวศึกษา 2555-2569. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ.
