การศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์และความต้องการจำเป็น ของการบริหารสถานศึกษาเพื่อความยั่งยืน

Main Article Content

ดนุพล อุณารักษ์
วัลลภา อารีรัตน์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์และความต้องการจำเป็นของการบริหารสถานศึกษาเพื่อความยั่งยืน โดยมมีกลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารและครูในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองคาย เขต 1 จำนวน 302 คน ซึ่งได้จากการสุ่มแบบแบ่งชั้นภูมิ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม จำนวน 2 ตอน ซึ่งมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.924  สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการหาค่าความต้องการจำเป็น  (PNIModified) ผลการวิจัยพบว่า สภาพปัจจุบันของการบริหารสถานศึกษาเพื่อความยั่งยืน  โดยภาพรวมอยู่ในระดับ ปานกลาง สภาพที่พึงประสงค์ของการบริหารสถานศึกษาเพื่อความยั่งยืน  โดยภาพรวมอยู่ในระดับ มาก และจากการจัดเรียงลำดับความต้องการจำเป็น พบว่า ด้านที่มีความจำเป็นสูงสุดไปจนถึงต่ำสุด เรียงตามลำดับได้ดังนี้ 1) ด้านการมีส่วนร่วมและการ 2) การพัฒนาหลักสูตรมุ่งความยั่งยืน 3) ระบบนิเวศการเรียนรู้ที่ยั่งยืน 4) ความเป็นผู้นำมุ่งความยั่งยืน และ 5) การบริหารจัดการที่มีประสิทธิภาพ


คำสำคัญ : การบริหารสถานศึกษา , ความยั่งยืน , สถานศึกษา

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
อุณารักษ์ ด., & อารีรัตน์ ว. (2026). การศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์และความต้องการจำเป็น ของการบริหารสถานศึกษาเพื่อความยั่งยืน . วารสารครุศาสตร์ปัญญา, 5(1), 153–163. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/IEJ/article/view/292110
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

จารุวรรณ แก่นทิพย์ กะวิเศษ, และคณะ. (2024). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการสถานศึกษาด้วยมโน

ทัศน์หลักสู่ความยั่งยืนสำหรับสถานศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. วารสารราช

พฤกษ์, 22(3), 52–64.

ชื่นชนก โควินท์ (2561). การศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.

ธงชัย สมบูรณ์. (2562). วาทกรรมการศึกษาไทย. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ธีรศักดิ์ อุปรมัย อุปไมยอธิชัย, และสุชาติ บางวิเศษ. (2568). การบริหารและการจัดการศึกษาสู่การพัฒนาที่

ยั่งยืน (พิมพ์ครั้งที่ 3). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยนเรศวร.

เฟื่องอรุณ ปรีดีดิลก. (2565). กระบวนทัศน์การศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์

มหาวิทยาลัย.

สุนันท์ รุ่งอรุณแสงทอง. (2561). การบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานให้เกิดประสิทธิภาพ. วารสารการบริหาร

การศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร, 10(2), 934–943.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564). สภาพการจัดระบบนิเวศการเรียนรู้ที่เหมาะสมกับบริบทประเทศ

ไทย. เอส.บี.เค. การพิมพ์.

กรีช ธีรางศุ, และอำนาจ ชนะวงศ์. (2564). แนวทางการพัฒนาข่ายความร่วมมือสำหรับสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 24. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด, 15(2), 24–29.

Didham, R. J., & Ofei-Manu, P. (2012). Education for sustainable development country status

reports: An evaluation of national implementation during the UN Decade of

Education for Sustainable Development (2005–2014) in East and Southeast Asia.

Jiraporn Supising, Boonrawd, S., Taweeboonyawat, S., Chaichana, P., Puthaprasert, C., &

Kosanpipat, S. (2024). School administration model in driving the sustainable

development goals (SDGs). Interdisciplinary Research Review, 19(4), 39–51.

UNESCO. (2017). Education for sustainable development goals. UNESCO.