การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันวัฒนธรรมการเรียนรู้เชิงดิจิทัลในโรงเรียน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาองค์ประกอบและตัวบ่งชี้ของวัฒนธรรมการเรียนรู้เชิงดิจิทัลในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาหนองคาย และ 2) เพื่อตรวจสอบความสอดคล้องกลมกลืนของโมเดลตัวบ่งชี้ของวัฒนธรรมการเรียนรู้เชิงดิจิทัลในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาหนองคาย กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยผู้บริหารสถานศึกษาและครู รวมทั้งหมด 285 คน ซึ่งได้มาจากการสุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน (Multi-stage Sampling) เครื่องมือวิจัยที่ใช้คือ แบบสอบถามแบบประมาณค่า 5 ระดับที่ได้รับการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหา (IOC) โดยผู้เชี่ยวชาญจำนวน 3 ท่าน และ
มีค่าความเที่ยงของแบบสอบถามทั้งฉบับเท่ากับ 0.972 การวิเคราะห์ข้อมูลดำเนินการด้วยเทคนิค
การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันโดยใช้โปรแกรม Mplus 7.0 ผลการวิจัยพบว่าวัฒนธรรมการเรียนรู้เชิงดิจิทัล ประกอบด้วย 4 องค์ประกอบ 15 ตัวบ่งชี้ ได้แก่ 1) ค่านิยมการทำงานแบบร่วมมือผ่านสังคมออนไลน์
(3 ตัวบ่งชี้) 2) สมรรถนะเชิงดิจิทัลของบุคลากร (4 ตัวบ่งชี้) 3) สภาพแวดล้อมการเรียนรู้เชิงดิจิทัล (4 ตัวบ่งชี้)และ 4) ภาวะผู้นำเชิงดิจิทัล (4 ตัวบ่งชี้) นอกจากนี้ผลการตรวจสอบความสอดคล้องกลมกลืนของโมเดลตัวบ่งชี้วัฒนธรรมการเรียนรู้เชิงดิจิทัลในโรงเรียนที่ผู้วิจัยพัฒนาขึ้นมีความสอดคล้องกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์
คำสำคัญ: องค์ประกอบเชิงยืนยัน, วัฒนธรรมการเรียนรู้, วัฒนธรรมการเรียนรู้เชิงดิจิทัล
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2562). รายงานประจำปี 2562 กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและ สังคม. กรุงเทพฯ: สำนักงานปลัดกระทรวงดิจิทัลเพื่อ
เศรษฐกิจและสังคม.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2563). นโยบายและจุดเน้นกระทรวงศึกษาธิการ ปีงบประมาณ 2563. ค้นเมื่อ 5 กันยายน 2568, จาก
https://www2.chaiyaphum3.go.th/main/files/obec/moe_point63.pdf
กิตติภูมิ นามวงค์. (2565). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการเป็นโรงเรียนนวัตกรรม. วารสารการบริหารและนวัตกรรมการศึกษา.
ก่อศักดิ์ อาชวากร. (2567). Cultivating a Digital-First Culture เนื้อแท้ของวัฒนธรรมที่ให้ความสำคัญกับเทคโนโลยีดิจิทัลเป็นอันดับแรก. ค้นเมื่อ 18 สิงหาคม
, จาก https://irev.co.th/th/articles/292179-cultivating-a-digital-first-culture
ถนอมพร เลาหจรัสแสง. (2561). นวัตกรรมเทคโลยีสารสนเทศเพื่อการศึกษาในยุคการเรียนรู้ 4.0 เชียงใหม่ : ตองสาม ดีไซน์.
นัฐพัชร สมงาม พนิดา นิลอรุณ และ ชลภัสสรณ์ สิทธิวรงค์ชัย. (2568). การพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลและประสิทธิภาพการทำงาน. วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์.
(3), 503-518.
ประมุข ชูสอน. (2560). การพัฒนาตัวบ่งชี้สมรรถนะภาวะผู้นำของคณบดีคณะครุศาสตร์/ศึกษาศาสตร์. วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหาร
การศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
รติยากร คชา และดาวรุวรรณ ถวิลการ. (2565). รูปแบบการพัฒนาวัฒนธรรมการเรียนรู้เชิงดิจิทัลในโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถม
ศึกษาชัยภูมิเขต 3. ขอนแก่น: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
วรากรณ์ สามโกเศศ. (2564). การศึกษาไทยกับความท้าทายในยุคโควิด-19. กรุงเทพฯ: มติชน.
ศศิมา สุขสว่าง. (2563). The new normal กับการปรับตัวสำหรับการเปลี่ยนแปลงในยุค Digital Transformation. ค้นเมื่อวันที่ 5 กันยายน 2568, จาก
https://www.sasimasuk.com/17203943/the-new-normal.
สริษา คำหนัก สถิรพร เชาวน์ชัย และกฤธยากาญจน์ โตพิทักษ์. (2567). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำดิจิทัลกับการส่งเสริมการใช้เทคโนโลยีในการจัดการเรียนรู้
ของผู้บริหารสถานศึกษาในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตาก เขต 1. วารสารมณีเชษฐาราม. 7(2), 143-157.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาหนองคาย. (2568). แผนการบริหารและพัฒนาทรัพยากรบุคคล ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2568. หนองคาย: สำนักงานเขต
พื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาหนองคาย.
___________________________________. (2568). แผนยุทธศาสตร์หรือแผนพัฒนา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาหนองคาย. ค้นเมื่อ วันที่ 17 กันยายน 2568,
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
Amna Bibi & Muhammad Akram. (2022). Effect of Organizational Learning Culture on School Effectiveness. Global Educational Studies
Review, 7(4): 27-39.
Dirk Ifenthaler, Sandra Hofhues, Marc Egloffstein, & Christian Helbig. (2021). Digital Transformation of Learning Organizations. Cham,
Switzerland; Springer Nature.
Eko Nurhaji Purnomo. (2024). Transformation of Digital-Based School Culture: implications of change management on Virtual Learning
Environment integration. COGENT EDUCATION. 11(1), 1-17.
Guven, G., & Gulbahar, Y. (2020). Building a digital learning culture by rethinking pedagogies for the 21st century. Retrieved from
Pedagogies_for_the_21st_Century
Lauren Landry. (2019). 8 Essential Leadership Communication Skills. Retrieved January 10, 2026, from
https://online.hbs.edu/blog/post/leadership-communication.
Mishra, P. & Koehler, M. J. (2006). Technological pedagogical content knowledge: A framework for teacher Knowledge. The Teachers
College Record, 108(6), 1017-1054.
OECD. (2020). TALIS 2018 Results (Volume II): Teachers and School Leaders as Valued Professionals. Paris: OECD Publishing.
Robert A. Coleman. (2024). What Is a Digital Culture and Why is it Important? Retrieved September 4, 2025, from
https://www.td.org/content/atd-blog/learning-culture-structure-strategy- and-practices
Sohan Swain. (2025). What is Digital Culture? Retrieved September 6, 2025, from https://www.simpplr.com/glossary/digital-culture/
Ward, G. (2020). How To Build A Digital Learning Culture In Your Organization. Retrieved September 1, 2025, from
https://elearningindustry.com/build-digitallearning-culture-organization
