ปัจจัยด้านเครือข่ายความร่วมมือที่ส่งผลต่อความยั่งยืนของขบวนการสหกรณ์ในประเทศไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาระดับเครือข่ายความร่วมมือของขบวนการสหกรณ์ในประเทศไทย และ (2) วิเคราะห์อิทธิพลของปัจจัยด้านเครือข่ายความร่วมมือต่อความยั่งยืนของขบวนการสหกรณ์ในประเทศไทย การวิจัยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างคือคณะกรรมการและฝ่ายจัดการของสหกรณ์ในประเทศไทย จำนวน 400 คน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.963 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบมีขั้นตอน ผลการวิจัยพบว่า (1) ปัจจัยด้านเครือข่ายความร่วมมือโดยรวมอยู่ในระดับมาก โดยด้านการสนับสนุนจากเครือข่ายมีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมาคือความไว้วางใจ การสื่อสาร และการมีส่วนร่วมตามลำดับ (2) ความยั่งยืนของขบวนการสหกรณ์ในประเทศไทยโดยรวมอยู่ในระดับมาก โดยด้านสังคมมีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมาคือด้านเศรษฐกิจ และด้านการบริหารจัดการ และ (3) ปัจจัยด้านเครือข่ายความร่วมมือสามารถร่วมกันพยากรณ์ความยั่งยืนของขบวนการสหกรณ์ในประเทศไทยได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยสามารถอธิบายความแปรปรวนได้ร้อยละ 61 ตัวแปรที่มีอิทธิพลมากที่สุดคือความไว้วางใจ รองลงมาคือการสนับสนุนจากเครือข่าย การมีส่วนร่วม และการสื่อสาร ตามลำดับ ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่าเครือข่ายความร่วมมือเป็นกลไกสำคัญในการเสริมสร้างความยั่งยืนของขบวนการสหกรณ์ไทย โดยเฉพาะการสร้างความไว้วางใจและการสนับสนุนระหว่างภาคีเครือข่าย ซึ่งมีส่วนช่วยเพิ่มศักยภาพการดำเนินงานและความมั่นคงของสหกรณ์ในระยะยาว
คำสำคัญ: เครือข่ายความร่วมมือ, ความยั่งยืน, สหกรณ์, ทุนทางสังคม
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมส่งเสริมสหกรณ์. (2566). รายงานผลการดำเนินงานสหกรณ์ประจำปี. chrome-extension://efaidnbmnnnibpcajpcglclefindmkaj/https://cpd.go.th/images2/2024/CPD_Annual_Report/CPD_Annual_Report_2566_Edit.pdf
จุมพล อุดมภาคสกุล. (2554). แนวทางการพัฒนาการเชื่อมโยงเครือข่ายธุรกิจของสหกรณ์และกลุ่มเกษตรกร ในจังหวัดแพร่. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ญดาพัชร สุพรรณชาติ. (2565). ปัจจัยที่มีผลต่อการมีส่วนร่วมในการดำเนินธุรกิจสหกรณ์: กรณีศึกษาสหกรณ์ ออมทรัพย์กรมการพัฒนาชุมชน จำกัด. กรุงเทพฯ: คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
นัจรินทร์ อัมพรมหา. (2566). แนวทางการพัฒนาประสิทธิภาพการดำเนินงานของสหกรณ์เครดิตยูเนี่ยนไทย ฮอนด้า จำกัด กรุงเทพมหานคร. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
พรรณราย ละตา. (2563). ความยั่งยืนในการดำเนินงานของสหกรณ์การเลี้ยงปศุสัตว์ กรป.กลาง โพนยางคำ จำกัด. วารสารเกษตรพระจอมเกล้า, 38(1), 82–92.
วิฑูร สิมะประเสริฐ. (2568). บทบาทของสถาบันการเงินชุมชนในการเสริมสร้างความมั่นคงทางเศรษฐกิจระดับ ฐานราก. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 9(4), 267–281.
วิฑูรย์ วิทโยภาส. (2564). หลักการสหกรณ์ต่อวิถีประชาธิปไตย. วารสารวิชาการไทยวิจัยและการจัดการ, 2(1), 122–131.
สมภพ จูโล่ห์. (2567). การพัฒนาด้านสังคมเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืนขององค์กร. Journal of Management and Development Ubon Ratchathani Rajabhat University, 11(1), 258–295.
เอนก ถนอมทรัพย์. (2549). การศึกษาบทบาทของสหกรณ์เครดิตยูเนี่ยนในการสร้างความเข้มแข็งเศรษฐกิจ ชุมชน (กรณีศึกษาสหกรณ์เครดิตยูเนี่ยนชุมชนคลองจั่น จำกัด). เอกสารรายงานวิชาการส่วนบุคคล หลักสูตรประกาศนียบัตรชั้นสูงการบริหารงานภาครัฐและกฎหมายมหาชน รุ่นที่ 5 สถาบัน พระปกเกล้า.
Ansell, C., & Gash, A. (2008). Collaborative governance in theory and practice. Journal of Public Administration Research and Theory, 18, 543–571. https://doi.org/10.1093/jopart/mum032
Bryson, J. M., Crosby, B. C., & Bloomberg, L. (2014). Public value governance: Moving beyond traditional public administration and the new public management. Public Administration Review, 74(4), 445–456. https://doi.org/10.1111/puar.12238
Bryson, J. M., Crosby, B. C., & Stone, M. M. (2015). Designing and implementing cross-sector collaborations: Needed and challenging. Public Administration Review, 75(5), 647–663. https://doi.org/10.1111/puar.12432
Mikiewicz, P. (2021). Social capital and education – An attempt to synthesize conceptualization arising from various theoretical origins. Cogent Education, 8(1). https://doi.org/10.1080/2331186X.2021.1907956
Organisation for Economic Co-operation and Development. (2020). OECD economic outlook 2020. OECD Publishing.
Provan, K. G., & Kenis, P. (2008). Forms of network management: Structure, management, and effectiveness. Journal of Public Administration Research and Theory, 18, 229–252. https://doi.org/10.1093/jopart/mum015
Putnam, R. D. (2000). Bowling alone: The collapse and revival of American community. Simon & Schuster.
