การศึกษาความสามารถทางการคิดวิเคราะห์และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาปริญญาตรี โดยใช้การจัดการเรียนการรู้แบบใช้ปัญหาเป็นฐาน -
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาความสามารถทางการคิดวิเคราะห์ของนักศึกษาปริญญาตรี ด้วยการจัดการเรียนการรู้แบบใช้ปัญหาเป็นฐาน และ 2) เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาปริญญาตรีโดยการจัดการเรียนการรู้แบบใช้ปัญหาเป็นฐาน กลุ่มเป้าหมาย คือ นักศึกษาปริญญาตรี ชั้นปีที่ 2 สาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ที่กำลังศึกษาในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 30 คน ที่ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง เป็นการวิจัยรูปแบบศึกษากลุ่มเดียวมีการทดสอบ 1 ครั้งหลังเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการทดลอง ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้ จำนวน 7 แผน และแบบทดสอบความสามารถทางการคิดวิเคราะห์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัย พบว่า 1) นักศึกษาร้อยละ 76.67 มีความสามารถทางการคิดวิเคราะห์ ผ่านเกณฑ์ที่กำหนด คือร้อยละ 70 ของคะแนนเต็ม และ 2) นักศึกษาร้อยละ 86.67 มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนผ่านเกณฑ์ที่กำหนด คือร้อยละ 70 ของคะแนนเต็ม
คำสำคัญ: ความสามารถทางการคิดวิเคราะห์, การจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน, นักศึกษาปริญญาตรี
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กัลยา สร้อยสิงห์. (2564). ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้การวิจัยเป็นฐานที่ส่งเสริมทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรม
ในศตวรรษที่ 21 ของนักศึกษาทางด้านอุตสาหกรรมบริการ. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 15(2), 381-396.
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2563). การคิดเชิงวิเคราะห์ (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ซัคเซส.
ชลาธิป สมาหิโต. (2560). รูปแบบการพัฒนาครูในการจัดประสบการณ์การเรียนรู้โดยใช้โครงงานเป็นฐาน และการใช้ผังกราฟิกเพื่อพัฒนาทักษะการคิดสำหรับเด็กปฐมวัยในเขตภาคตะวันออก ภาคตะวันตก กรุงเทพมหานครและปริมณฑล. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ทิศนา แขมมณี. (2563). ศาสตร์การสอน : องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์
ครั้งที่ 24). กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ประวิต เอราวรรณ์. (2562). การจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน (Problem–based Learning). มูลนิธิสถาบันวิจัยระบบการศึกษา, สืบค้นจาก http://www.ires.or.th/?p=801
ไพศาล สุวรรณน้อย. (2563). การเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน (Problem–based Learning: PBL). เอกสาร
ประกอบการสอน. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
รชกร ไชยวงศ์. (2564). การจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน เพื่อพัฒนาทักษะการคิดเชิงสร้างสรรค์ของ
นักศึกษาสาขาวิชาสังคมศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. วารสารปัญญา. 28 (3),1-14
รุ่งทิพย์พร เสน่หา. (2566). การจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานเพื่อพัฒนาทักษะการคิดเชิงคำนวณของ
นักศึกษาอาชีวศึกษา เรื่อง การเคลื่อนที่ในแนวเส้นตรง. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต (วิทยาศาสตร
ศึกษา) มหาวิทยาลัยนเรศวร.
วรรณละออ ตังสุข. (2565). การจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานเพื่อพัฒนาการคิดอย่างเป็นระบบ เรื่อง การ
เปลี่ยนแปลงภูมิอากาศของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต (วิทยาศาสตร
ศึกษา) มหาวิทยาลัยนเรศวร.
วัชรา เล่าเรียนดี และคณะ. (2560). กลยุทธ์การจัดการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อพัฒนาการคิดและยกระดับคุณภาพ
การศึกษาสำหรับศตวรรษที่ 21 (พิมพ์ครั้งที่ 12). นครปฐม: บริษัทเพชรเกษมพริ้นติ้ง กรุ๊ป.
วิชัย วงษ์ใหญ่ และมารุต พัฒผล. (2562). การจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาการคิดวิเคราะห์. กรุงเทพมหานคร:
ศูนย์ผู้นำนวัตกรรมหลักสูตรและการเรียนรู้.
ศรัญญา จุฬารี และจันทร์ทิรา เจียรณัย. (2561). ความสามารถในการคิดอย่างเป็นระบบของนักศึกษา
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 11(1), 2220-2232.
ศัสยมน สังเว, เรขา อรัญวงศ์, พิทักษ์ นิลนพคุณ. (2564).การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหา
เป็นฐานที่เน้นทักษะการเรียน เพื่อเสริมสร้างทักษะการแก้ปัญหาและทักษะการจัดการเรียนรู้
สำหรับนักศึกษาวิชาชีพครู ระดับปริญญาตรี. วารสารวิชาการหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัย
ราชภัฏสกลนคร. 13(36), 101-108.
ศุภนันต์ จันทร์เสน. (2566). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานร่วมกับบทเรียนออนไลน์
ที่ส่งเสริมผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ทักษะการแก้ปัญหาและความใฝ่เรียนรู้ เรื่อง การใช้เทคโนโลยี
สารสนเทศอย่างปลอดภัย ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. การศึกษามหาบัณฑิต (สาขาวิชาหลักสูตร
และการสอน) มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สุรารักษ์ แก้วชะมอญ. (2563). การจัดประสบการณ์การเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานด้วยเทคนิคการเสริมแรงบวก
ผ่านการเล่านิทานเพื่อพัฒนาพฤติกรรมด้านคุณธรรมและจริยธรรมของเด็กระดับชั้นปฐมวัย. วารสารรังสิต
บัณฑิตศึกษาในกลุ่มธุรกิจและสังคมศาสตร์, 6(2), 136-149.
Barrow, H.S. and R.M. Tamblyn. (1980). Problem-Based Learning: An Approach to Medical
Education. New York: Springer.
Bloom, B. S.; et al. (1971). Handbook on formative and summative evaluation of student
learning. New York: McGraw-Hill.
Dewey. (1993). How We Think: A Restatement of the Relation of Reflective Thinking to the
Education Process. Boston: Houghton Mifflin Company.
Gijselaers, Wim H. (1996). Connecting Problem-Based Practices with Educational Theory. In
Wilkerson,LuAnn and Gijselaers, Wim H. (eds.), Bringing Problem-Based Learning to
Higher Education: Theory and Practice, (pp. 13-21). San Francisco: Jossey-Bass.
Hmelo, Cindy E. and Lin, Xiaodong. (2000). Becoming Self-Directed Learners: Strategy
Development in Problem-Based Learning. In Evensen, Dorothy H. and Hmelo, Cindy E.
(eds.), Problem-Based Learning A Research Perspective on Learning Interactions (pp.
-248). Mahwah, New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates.
Marzano R. J. (2001). Disinging a new taxonomy of educational objective. California: Corwin Press
Pliwthaisong, P. (2014). Automatic object sorting machine along a conveyor belt. Rajamangala
University of Technology Tawan-ok Research Journal, 7 (1) ,88-96.
Santrock, W. J. (2008). Educational psychology. (3rd ed). New York: McGraw – Hill.
Sternberg, R. J. (1999). Cognition and Instruction. In Durso, F. T. (Ed.). Handbook of Cognition (pp.
–593). New York: John Wiley & Sons.
Wilkerson, L. and W.H. Gijselaers. (1996). Bringing Problem-Based Learning to Higher
Education: Theory and Practice. San Francisco: Jossey–Bass.
Zeichner, K. M., & Tabachnick, B. R. (1991). Reflections on reflective teaching. In B. R. Tabachnick & K. M. Zeichner (Eds.), Issues and practices in inquiry-oriented teacher education (pp. 1-18). New York: Falmer Press.
