การควบคุมตรวจสอบการใช้หลักนิติธรรมตามกฎหมายปกครองของเจ้าหน้าที่รัฐฝ่ายปกครอง

Main Article Content

กำพล วันทา

บทคัดย่อ

บทความนี้มุ่งศึกษา “หลักนิติธรรม” ภายใต้กฎหมายปกครองที่เป็นหลักการสำคัญในการใช้อำนาจของเจ้าหน้าที่รัฐฝ่ายปกครองที่มีผลเป็นการกระทบต่อสิทธิของปัจเจกชน โดยปัญหาทางกฎหมายสำคัญอยู่ที่ความเสี่ยงซึ่งฝ่ายปกครองอาจใช้ดุลพินิจโดยขาดกรอบจำกัดที่เพียงพอตามหลักความชอบด้วยกฎหมาย หลักความได้สัดส่วน และความเป็นธรรมทางกระบวนการ จนอาจมีผลเป็นการกระทบต่อสิทธิของปัจเจกชน และทำให้การเยียวยาทางกฎหมายไม่มีประสิทธิผล งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์คือ (1) อธิบายความสัมพันธ์เชิงหลักการระหว่างกฎหมายปกครองกับหลักนิติธรรม (2) ระบุมาตรฐานทางกฎหมายหลักที่ใช้ควบคุมตรวจสอบอำนาจทางปกครองของเจ้าหน้าที่รัฐฝ่ายปกครอง และ (3) ประเมินกรอบอำนาจขององค์กรภายในฝ่ายปกครอง ตามกฎหมายไทยโดยอาศัยข้อค้นพบเชิงเปรียบเทียบจากประเทศที่ใช้อำนาจทางปกครองและการควบคุมตรวจสอบการใช้อำนาจทางปกครองของเจ้าหน้าที่รัฐฝ่ายปกครอง โดยใช้การวิจัยเชิงเอกสารทางนิติศาสตร์ ประกอบการวิเคราะห์เชิงเหตุผลทางกฎหมายและการเปรียบเทียบกฎหมาย โดยใช้ข้อมูลจากบทบัญญัติรัฐธรรมนูญว่าด้วยหลักนิติธรรม โครงสร้างสถาบันศาลปกครอง คำวินิจฉัย/คำพิพากษาศาลที่สะท้อนการตรวจสอบความชอบด้วยกฎหมายและความได้สัดส่วน รวมทั้งงานวิชาการสำคัญเกี่ยวกับหลักนิติธรรมและหลักความได้สัดส่วน ผลการศึกษาพบว่า ทั้งในระบบกฎหมายต่างประเทศและระบบกฎหมายประเทศไทย กฎหมายได้กำหนดให้อำนาจแก่เจ้าหน้าที่รัฐฝ่ายปกครอง ในการบริการสาธารณะที่มีผลเป็นการกระทบต่อสิทธิของปัจเจกชนจะต้องมีฐานอำนาจและใช้อำนาจให้เป็นไปตามหลักนิติธรรมเพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ที่ชอบด้วยกฎหมาย และการใช้อำนาจดังกล่าวจะต้องไม่เกินหลักแห่งความได้สัดส่วนและหลักแห่งความเป็นธรรม แต่กระนั้นก็ตาม เจ้าหน้าที่ของรัฐฝ่ายปกครององค์กรภายในฝ่ายปกครองของไทยยังทำหน้าที่ไม่เป็นไปตามวัตถุประสงค์ของกฎหมายปกครองในหลักนิติธรรม และในการควบคุมตรวจสอบการใช้อำนาจของเจ้าหน้าที่ของรัฐ ยังไม่มีประสิทธิภาพอย่างแท้จริง จึงมีนัยว่าจำเป็นต้องเสริมสร้างระบบกลไกที่เป็นมาตรฐานมีความชัดเจน แน่นอน และเป็นธรรม เพื่อให้การปฏิบัติตามหลักนิติธรรมอย่างสม่ำเสมอ รวมทั้งมีระบบกลไกในการควบคุมตรวจสอบให้ มีประสิทธิภาพเพื่อทำให้หลักนิติธรรมเกิดผลอย่างในทางปฏิบัติอย่างแท้จริง


คำสำคัญ:  หลักนิติธรรม, การใช้อำนาจทางปกครอง, ดุลพินิจทางปกครอง, หลักความชอบด้วยกฎหมาย,  หลักความได้สัดส่วน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
วันทา ก. . (2026). การควบคุมตรวจสอบการใช้หลักนิติธรรมตามกฎหมายปกครองของเจ้าหน้าที่รัฐฝ่ายปกครอง. วารสารครุศาสตร์ปัญญา, 5(2), 18–27. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/IEJ/article/view/293261
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ชาญชัย แสวงศักดิ์ .(2567). คำอธิบายกฎหมายปกครอง พิมพ์ครั้งที่ 33 กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิญญูชน.

บรรเจิด สิงคะเนติ .(2568). หลักกฎหมายมหาชน หลักนิติธรรม/นิติรัฐ ในฐานะ”เกณฑ์”จำกัด อำนาจรัฐ. พิมพ์ครั้งที่ 4 กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์วิญญูชน.

บุญชู ณ ป้อมเพชร. (2558). เอกสารประกอบการสอนวิชากฎหมายปกครอง. คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

วรเจตน์ ภาคีรัตน์. (2549). คำสั่งทางปกครองที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย. วารสารวิชาการศาลปกครอง, 6(1), 38-52.

วรพจน์ วิศรุตพิชญ์. (2540). ข้อความคิดและหลักการพื้นฐานในกฎหมายมหาชน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์นิติธรรม.

สมคิด เลิศไพฑูรย์. (2533). หลักแห่งความได้สัดส่วน (แปล). วารสารนิติศาสตร์. วารสารวิชาการศาลปกครอง. (2566, พ.ค.–ส.ค.). วารสารวิชาการศาลปกครอง, 23(2).

Arai-Takahashi, Y. (1999). Proportionality – a German approach. Amicus Curiae. Bingham, T. (n.d.). The Rule of Law.

Council of Europe. (2016). The Rule of Law Checklist. Venice Commission.

Dicey, A. V. (n.d.). (แนวคิดหลักนิติธรรมตามที่สรุปไว้ในข้อมูลตั้งต้น).

Reed, L. (2020). The Rule of Law and the Independence of the Judiciary (Speech).

Thio, L.-ann. (2010). Rule of law within ASEAN states: The Thai experience. Asian Journal of Comparative Law.

คำพิพากษา/แนววินิจฉัย

ศาลปกครองสูงสุด. คำวินิจฉัยศาลปกครองสูงสุดที่ อบ 272/2567 (ที่ประชุมใหญ่)

กฎหมาย/เอกสารทางการ

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 (มาตรา 3, 26).

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 (มาตรา 276).

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542.

Constitutional Reform Act 2005 (UK), s. 1.